تلاش پژوهشگران برای افزایش عمر چاه‌های نفت و گاز

ارائه یک طرح پژوهشی از سوی محقق ایرانی، منتج به تولید محصول «ژلانتی مغناطیسی» شد که موجب افزایش عمر چاه‌های نفت و گاز می‌شود.

کد خبر: ۷۸۰۴۳۲

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۴

به گزارش روز سه‌شنبه گروه علمی ایران اکونومیست از بنیاد ملی علم ایران (INSF)، «بررسی تجربی سازوکار عملکرد ژل پلیمری درجا حاوی نانوذرات پارامغناطیسی در جلوگیری از تولید آب در مخازن نفتی در حضور میدان مغناطیسی و شبیه‌سازی سامانه با استفاده از تکنیک دینامیک سیالات محاسباتی» عنوان رساله دکتری «بهنام سبزی دیزجیکان» است که با راهنمایی آرزو جعفری و حمایت بنیاد ملی علم ایران انجام شده است.

این پژوهشگر درباره طرح خود توضیح داد: در حال حاضر عمر اقتصادی بسیاری از چاه‌های تولید نفت و گاز به‌دلیل تولید آب اضافی و هزینه‌های ناشی از آن کاهش یافته است. این هزینه‌ها شامل برداشت، جداسازی و دفع می‌شود. آب اضافی تولیدشده همچنین احتمال آسیب به سازند، نرخ خوردگی و تمایل به تشکیل امولسیون‌های پایدار را افزایش می‌دهد.

وی ادامه داد: علاوه بر موارد پیش‌گفته، به‌دلیل نسبت نامناسب آب به گاز احتمال تشکیل هیدرات نیز افزایش می‌یابد. بنابراین اتخاذ رویکردهایی در جهت کاهش تولید آب اضافی ضروری است.

این محقق و پژوهشگر بیان کرد: اعمال فرآیندهایی در مخزن و چاه برای کاهش تولید آب ناخواسته و در عین حال افزایش بازدهی تولید هیدروکربن‌ها می‌توانند بازه گسترده‌ای از اهداف زیست‌محیطی و اقتصادی را برآورده کنند.

وی راهکار جلوگیری از بروز این مشکلات را این‌گونه تشریح کرد: انسداد مسیرها و ترک‌های با تراوایی بالای که آب در آن‌ها جریان یافته و به چاه تولید نفت می‌رسد، راهکاری مطلوب است که البته شرط نتیجه‌بخش بودن آن عدم انسداد مسیرهای جریان نفت است. برای دستیابی به این هدف ژل‌های هوشمند پلیمری که در برابر آب متورم و در برابر نفت دچار چروکیدگی می‌شوند گزینه مطلوبی است که البته دارای مشکلاتی مانند عملکرد نامناسب در مخازن دما پایین یا کنترل‌ناپذیری و انسداد مسیرهای تولید نفت هستند.

این محقق و پژوهشگر خاطرنشان کرد: جهت بهینه‌سازی و بهبود عملکرد این ژل‌ها استفاده از نانوذرات مغناطیسی و تعبیه آن‌ها در ساختار ژل پلیمری و استفاده از میدان مغناطیسی برای کنترل دقیق فرایندهای ژل شدن، ‌ایده‌ای بود که در این پژوهش دنبال شد. نتیجه این پژوهش تولید ژلانتی مغناطیسی است که امکان ژلاسیون آن در مکان و زمان دلخواه وجود داشته و به‌علاوه امکان تخریب آن در مواقع لزوم فراهم است و خوشبختانه اهداف پروژه به‌خوبی محقق شد.