نشستی با رنگ‌و بوی سینما به بهانه «شاه‌نقش»

بهرنگ علوی بازیگر فیلم «شاه نقش» درباره شباهت نقش‌اش به بهروز وثوقی در این فیلم گفت: من انگشت کوچک این هنرمند هم نمی‌شوم اما خوشحالم که به خاطر این مقایسه در این جشنواره نام استاد بهروز وثوقی مطرح می‌شود.

کد خبر: ۷۸۰۱۹۱

تاریخ: ۲۰ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۹

به گزارش ایران اکونومیست، فیلم «شاه نقش» به کارگردانی شاهد احمدلو در نهمین روز جشنواره در سینمای رسانه نمایش داده شد؛ فیلمی کاملا سینمایی از زندگی صنفی هنروران سینما که پشت صحنه‌ای هجوگونه را از سینما هم‌ نشان می‌داد.

نقش اصلی این فیلم را بهرنگ علوی بازی‌ کرده است که ظاهر و رفتارش یادآور نقش‌های بهروز وثوقی بود.

شاهد احمدلو نیز گفت: شخصیت اصلی فیلم «ناصر عشقی» یک هنرور و کتک خور سینماست که عشق بهروز وثوقی دارد. معمولاً شمایل فرهنگ و دیالوگ‌گویی آنها شبیه آن شخصیت محبوبشان است. خود من هم عشق فیلم هستم و ۵۰ درصد صحبت‌های عادی‌ام دیالوگ‌های فیلم‌هاست. پس طبیعتاً باید به لحاظ تیپ، استایل و رفتار و دیالوگ گویی به این شکل می‌ماند.

بهرنگ علوی هم ابتدا با تسلیت به مردم کرمان بخاطر سانحه دانش‌آموزان بیان کرد: از تصاویری که در مراحل اولیه کار در قالب خبر بیرون آمد این برداشت به وجود آمد که بهرنگ علوی می‌خواهد ادای استاد بهروز وثوقی را درآورد.‌ تمام هنروران سینما دوست دارند خود را شبیه قهرمان یا هنرپیشه‌های مورد علاقه در آورند. آنها معمولا به جهان آن شخصیت‌ها می‌روند. هنروران عزیز که خیلی وقتها در حق آنها اجحاف می‌شود و در خبرها حتی عکس‌هایشان منتشر نمی‌شود یا در تیتراژها اسم‌هایشان فراموش می‌شود، عاشقانه در تک سکانس‌ها کتک میخورند. اما درباره قیاسی که صورت گرفته باید بگویم من انگشت کوچیکه بهروز وثوقی هم نمی‌شوم. ایشان یک مرجع کامل در بازیگری است. الان با وجود آنکه بعد از چند دهه در سینما خیلی از همکارانم نقش‌های زیادی را به خوبی بازی کردند ولی باز هم با بازی‌های استاد وثوقی مقایسه می‌شوند و نشان می‌دهند ایشان در یک جایگاه دست نیافتنی هستند و خوشحالم که به بهانه فیلم شاه نقش و نقش ناصر عشقی، اسم این استاد در این سالن می‌آید.

فرزاد حسنی در این نشست خطاب به علی قائم مقامی که فیلم کیومرث پوراحمد را تهیه کرده بود، از این فیلم ساز فقید یاد کرد.

قائم مقامی در سوالی درباره بودجه فیلم و دلیل حضور همیشگی فیلم‌هایش در جشنواره گفت: من مثل تهیه کننده‌های دیگر فیلم خود را به جشنواره عرضه می‌کنم. شانس من این بوده که بیشتر فیلم‌هایم پذیرفته شده و اینکه چرا هیئت‌های انتخاب فیلم مرا می‌پسندند خودشان باید جواب دهند.

او افزود : این فیلم کاملا در بخش خصوصی تولید شده و هیچ نهاد دولتی، ارگانی پولی به فیلم نداده است. در واقع ۸۰ درصد این فیلم متعلق به بنده است ۲۰ درصد متعلق به شاهد احمدلو و یکی از دوستان اوست که شاهد، بخشی از دستمزد کارگردانی خود را نگرفته و در فیلم شریک شده است.

احمدلو در این زمینه توضیح داد: من شاهد امضای قولنامه فروش ماشین آقای قائم مقامی بودم تا بخشی از هزینه سینما را تامین کند.‌

در بخشی‌دیگر از این نشست هومن برق‌نورد در پاسخ به سوالی با بیان اینکه «به نظرم این فیلم یک کلاژ از تمام فیلم‌های سینمایی است» گفت: من هیچ وقت دوست نداشتم در این نوع نشست‌ها شرکت کنم چون احساس می‌کنم حرفم را در فیلم گفته‌ام و حالا شما خبرنگاران و منتقدان باید ما را نقد کنید. ما زیرنویس نقش‌ها و فیلم‌هایمان نیستیم و با عرض شرمندگی اعتقادی به این جلسه ندارم و فقط بابت احترام در آن حاضر شدم.

در این مورد فرزاد حسنی که اجرای نشست را برعهده داشت، با تایید کلام برق‌نورد درباره اینکه سینما زیرنویس ندارد، توضیح داد که این جلسه به دلیل فراهم بودن فضایی برای معرفی فیلم برگزار می‌شود و در همه جای دنیا مرسوم است.

نسیم ادبی از دیگر بازیگران این فیلم با اشاره به اینکه اولین بار است فیلم را روی پرده دیده، به شاهد احمدلو و دیگر همکارانش خسته نباشید گفت و بیان کرد: این تجربه سوم من با آقای قائم مقامی است و آخرین آن‌ها کار زنده یاد کیومرث پوراحمد بود. زمانی که با من برای این کار تماس گرفتند با جان و دل پذیرفتم و وقتی هم فیلمنامه را خواندم بسیار دوست داشتم چون خیلی از عزیزان که با عشق وارد سینما شدند هیچ وقت آنطور که باید و شاید به حق خود نرسیدند.

مینا وحید نیز درباره بازی خود در این فیلم گفت: تاکنون نقشی با این مختصات بازی نکردم‌ و ابتدا که پیشنهاد شد روی کاغذ برایم جذابیتی نداشت و می‌خواستم فقط کمکی کنم ولی گروه فیلم آنقدر صمیمی، مستقل و خانوادگی بود که کم کم آن نقش جذاب شد.

شاهد احمدلو در ادامه در پاسخ به سوالی درباره پرداختن به فساد در سینما توضیح داد: سینما فرصتی بود تا از مسئله‌ای بزرگتر یعنی فساد اجتماعی، دیکتاتور درون، قدرت طلبی برای پشت میز نشستن و... صحبت شود.‌ در واقع این فیلم یک تمثیل بود. من از وقتی وارد سینما شدم تلخکامی این صنف همیشه برایم حساسیت برانگیز بوده و همیشه دوست داشتم ببینم به چه کسی می‌گویند سینه سوخته یا پیشکسوت غبار گرفته. من به عنوان یکی از افراد این سینما وظیفه خود می‌دانم با احترام به آنها و حداقل در اندازه زمین بازی خودم حمایت کنم. خیلی از کسانی که در این فیلم حضور دارند مدت‌ها نبودند و تلاش می‌کنم نگذارم غبار فراموشی بر آن‌ها ننشیند.

هومان فاضل ( فیلمنامه‌نویس) در این نشست از زینب علیپور، خبرنگاری‌که مدتی قبل از دنیا رفت یاد کرده و گفت: بسیاری از کسانی که در سینما هستند در طول این سال‌ها حداقل یک بار بابت یک گزارش یا خبر تلفنی با او صحبت کرده بودند.

رضا رویگری که نقش کوتاهی در فیلم داشت هم در سالن نشست حضور داشت.