کالای ایرانی را مسخره نکنیم

می‌گویند ما ایرانی‌ها «خودکش بیگانه پرست هستیم» می‌گویند «مرغ همسایه را غاز می‌پنداریم» و سرانجام می‌گویند خودمان و این روزها بیشتر مصداق این بیت معروف حافظ هستیم که: سال‌ها دل ‌طلب جام‌جم از ما می‌کرد / و آنچه خود داشت زبیگانه تمنا می‌‌کرد.

کد خبر: ۷۸۰۱۹

تاریخ: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۰:۳۸

ایران اکونومیست- این ضرب المثل ها امروز که تحریم ها این واقعیت را اثبات کرده؛ راه نجات اقتصاد ایران از اتکا به خود و منابع غنی مادی و معنوی خودی می گذرد، بیشتر خود را نشان می دهد.

سوال اینجاست که چرا ما ایرانیان بخصوص در سال های اخیر عادت کرده ایم هر چه را که از خارج می آید و نامی عجیب و غریب دارد بهتر از آنچه در داخل کشورمان تولید می شود، پذیرا می شویم؟ صحیح است که برخی از کالاهای ایرانی از کیفیت لازم برخوردار نیست و تولیدکنندگان از هر نظر در این کالاها کم می گذارند، اما انصافا مگر شمار کالاهای خوش کیفیت ایرانی کم است؟ مگر کالاهای ایرانی در بسیاری رشته ها بازار صادراتی قابل توجهی ندارد؟ مواد شوینده، مواد غذایی، برخی انواع لوازم خانگی، کفش و کیف و محصولات چرمی، برخی انواع لباس، کمپوت و کنسرو، کالاهای الکتریکی و... را می توان به عنوان برخی از این کالاهای باکیفیت نام برد.

پس چرا باز هم در برابر کالای خارجی نوعی تسلیم شدگی داریم و آماده ایم آن را دربست بخریم و گاه از این که پولمان به خرید برخی کالاهای خارجی نمی رسد، آه می کشیم؟! دلایل متعددی برای وجود و گسترش این پدیده وجود دارد که از ضعف کیفیت، خدمات پس از فروش، بسته بندی و بازاریابی و مشکلات متعدد تولید کنندگان ایرانی و تنظیم نبودن تعرفه های تجاری و رواج گسترده قاچاق و غیره و غیره گسترده شده است.

با این حال در کنار این عوامل بحق، پدیده «خودمسخر گی» به چشم می آید که به نظر می رسد ناشی از تبلیغات غیرمستقیم و ریشه دار استعمار باشد.

وقتی این پدیده را در کنار تلاش قدیمی برخی کشورهای استعماری برای سرکوب «اعتماد به نفس ایرانیان» قرار دهیم بخوبی اثرات آن را امروز در قالب «خودمسخر گی» کالاهای ایرانی خواهیم دید.

در خاطرات رجل سیاسی عصر قاجار و پهلوی وقتی نوع و لحن مذاکرات امیرکبیر با سفرای برخی کشورها، نمونه های متعددی از تلاش برای القای این واقعیت که ایرانی نمی تواند و تعجب از این که ایرانی می تواند یا توانسته است، به چشم می خورد؛ موضوعی که در همان اعصار نیز با مقاومت وطن پرستان مواجه شده است.

اکنون نیز که خودمسخر گی کالاهای ایرانی در قالب تب برندگرایی رو به افزایش است، بدون هیچ شعاردادنی می توان خواننده این سطور را به رفتار ملت ژاپن پس از جنگ جهانی دوم که اتفاقا دیروز هفتادمین سالگردش بود، ارجاع داد.

ژاپن ویران و تحقیرشده از شکست در جنگ، اکنون چنان کرده که خودروها و محصولاتش بازار کشور اشغالگر را درنوردیده و محصولات وطنی وی را به حاشیه رانده است.

اکنون و آن گونه که موسس کمپانی تویوتا گفته، چه کسی پیروز واقعی آن جنگ است؟ آیا انتقام آن تحقیر، امروز بازپس گرفته نشده است؟ ... این چنین است که می توان به من و شما و همه پیشنهاد کرد باورهایمان را بار دیگر مورد ارزیابی قرار دهیم و تلاش کنیم نتیجه این ارزیابی این باشد که پس از مدتی، کالای ایرانی ـ تا آنجا که کیفیت و قیمتش کشش دارد و به دست می دهد ـ جای کالای خارجی را در سبد خریدمان بگیرد و در محیط زندگی مان برندهای ایرانی جایی بیشتر پیدا کنند.

باور کنیم خودتحقیری کالای ایرانی ارزش نیست. تمدن بشری قرن ها از ایرانیان الگو گرفته و اکنون شایسته چنین ملتی نیست که آنچه را خود دارد از بیگانه تمنا کند، هرچند آن چیز ایده آل نباشد... .
سید علی دوستی موسوی