رقابت نمایش خانگی با سینما چگونه به رفاقت تبدیل می‌شود؟

شبکه نمایش خانگی امسال، فعالیت فشرده‌ای داشت و سکوهای پخش، هم در تولیدات و هم در نمایش آثار، پرکار و فعال ظاهر شدند. این روند از رقابت سرسختانه با سینمایی حکایت دارد که دست‌کم در بازه کنونی از مشکلاتی چون عدم‌تنوع گونه رنج می‌برد. فشردگی تولیدات این سکوها نیز دیگر مساله رقابتی میان آنها با سینماست که دست‌کم تا امروز، خللی هرچند اندک در روند تولیدات سینمایی ایجاد کرده است.

کد خبر: ۷۷۷۶۵۶

تاریخ: ۳۰ دی ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۱

به گزارش روز یکشنبه ایران اکونومیست، شبکه نمایش خانگی در سال ۱۴۰۳، افق‌های جدیدی را برای خود ترسیم کرد. افق‌هایی که به تعدد تولیدات و افزایش مخاطب منجر شد و این همان موقعیت تثبیت‌شده‌ای است که دنیای استریم (محتوایی که در فضای اینترنت ارائه می‌شود) در فضای داخل به دنبال آن بود.

همه‌گیری کرونا، کمک بسزایی به پایه‌ریزی حیات نوین دنیای استریم در ایران کرد. تا پیش از آن، سکوهای اندک، حیات جریان‌سازی نداشتند. تعطیلی سینماها و خانه‌نشینی مردم سبب شد تا این پلتفرم‌ها، به یک بلوغ زودهنگام برسند. این بلوغ سبب تسریع روند پیشرفت و ورود سکوهای نمایش خانگی در ایران به دوران نوین شد. در دوران انفعال تولیداتی سینماها، این پلتفرم‌ها توانستند نبض جریان تولید را به دست گرفته و برخلاف تمام دوران، به رقیب سرسختی برای سینما تبدیل شوند.

تنگ‌تر شدن حلقه رقابت سینما با پلتفرم‌ها

امنیت شغلی، دستمزد بالا و البته دیده شدن بیشتر سبب ترغیب فعالان سینما برای ماندن در تولیدات شبکه نمایش خانگی بود

در همین دوران بود که بخش گسترده‌ای از فیلمسازان، بازیگران و دیگر عوامل سینما به سمت این سکوها گسیل داشته شدند. آنها تاحدودی زیادی راه را درست انتخاب کرده بودند. بیکاری در سینما، اصلی‌ترین انگیزه چنین انتخابی بود. ضمن اینکه امنیت شغلی و دستمزد شبکه نمایش خانگی، بهتر بود و سبب می‌شد تا بازیگران بیشتر دیده می‌شد. این امنیت شغلی، دستمزد بالا و البته دیده شدن بیشتر سبب ترغیب فعالان سینما برای ماندن در این حوزه شد. ضمن اینکه این سریال‌ها و تولیدات هیچ‌گاه از پیچیدگی لابیرنت‌وار نمایش یک فیلم در سینما برخوردار نبودند و درصد و ضریب دیده شدن سریال‌ها به‌مراتب بیشتر از فیلم بود.

از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲، پلتفرم‌ها دوران آزمون و خطا را طی کردند، امسال اما دوران ثبات خود را گذراندند. این پلتفرم‌ها برای امسال، سریال‌های پرمخاطبی را نمایش دادند که ازجمله آنها می‌توان به «افعی تهران»، «داریوش»، «در انتهای شب»، «زخم کاری»، «گردن‌زنی»، «قطب شمال»، «جنگل آسفالت»، «دفتر یادداشت»، «قهوه پدری» و «جان سخت» اشاره کرد.

این پلتفرم‌های برای هفته‌های آتی نیز برنامه‌های ویژه‌ای دارند به‌طوری‌که قرار است «ازازیل»، «آبان»، «وحشی»، «تاسیان»، «سووشون» و چند کار دیگر نیز نمایش خود را آغاز کنند تا امسال، به یک اتفاق خوب برای دنیای استریم وطنی تبدیل شود. رویکردی که قطعا برای سال آینده با قدرت بیشتری تداوم خواهد یافت تا پلتفرم‌ها با نزدیک شدن به استانداردهای جهانی این حوزه، حیاتی حرفه‌ای و تکنیکال را تجربه کنند.

مینی‌سریال‌ها؛ حلقه تفاهم سینما و پلتفرم

تولیدات شبکه نمایش خانگی به دلیل تعدد و البته طولانی بودن فرآیند تولید، بازیگران بسیاری را برای مدت‌زمان طولانی به خدمت گرفته و به همین دلیل زمینه برای فعالیت سینمایی این بازیگران، محدودتر شد

در همین راستا، قطعا برای سال آینده بر تعداد بازیگران فعال در حوزه پلتفرم‌ها افزوده خواهد شد که دامنه رقابت را افزایش خواهد داد. این اتفاق می‌تواند زنگ خطر را برای سینماها به صدا درآورد. این خطر بیش از آن‌که از جایگاه مختصات این دو رسانه احساس شود، به‌دلیل روند تولیداتی خواهد بود. طی همین امسال، برخی پروژه‌های سینمایی که کارگردان، تهیه‌کننده و حامی مالی هم داشتند، به‌دلیل نبود بازیگران موردنظر، موفق به فیلمبرداری نشده و به زمانی دیگر موکول شدند. تولیدات شبکه نمایش خانگی به دلیل تعدد و البته طولانی بودن فرآیند تولید، بازیگران بسیاری را برای مدت‌زمان طولانی به خدمت گرفته و به همین دلیل زمینه برای فعالیت سینمایی این بازیگران، محدودتر شد.

این فرمول برای سینما و استریم بین‌المللی با ورود به تولید مینی‌سریال‌ها تاحدودی مرتفع شده است. در ایران هم این قاعده تاکنون در مورد چند سریال به کار گرفته شده که به‌خوبی جواب داده است. بنابراین یکی از تعاملات مشترکی که می‌تواند میان سینما و پلتفرم‌ها برقرار باشد، ورود هوشمندانه به مقوله مینی‌سریال‌هاست که هر دو طرف بازی را راضی نگه‌می‌دارد.

این فرآیند برای پلتفرم‌ها می‌تواند یک بازی‌سازی مقتدرانه تلقی شود که هم تنوع تولیدات آنها را بالا می‌برد و هم می‌تواند در این مسیر از چهره‌ها، نگاه‌ها و سبک‌های متفاوتی بهره‌مند شود. این مهم با توجه به رونق تولیدات اجتماعی در سینمای ایران، از اهمیت بسزایی در تقویم سال آینده برخوردار است که صدالبته ورود جدی مدیریت سینمایی و فرهنگی را به این مقوله طلب می‌کند و همکاری ساترا و سازمان سینمایی را در بالاترین قله‌ها نیازمند است.