دیگر کارگردانی نمی‌کنم

بگذارید تئاترم اجرا شود

قطب الدین صادقی کارگردان و نویسنده تئاتر به تصمیمات مدیران سابق هنرهای نمایشی مربوط به اجرای کارش در تئاترشهر و جایگزین کردن آن با نمایشی تجاری به شدت اعتراض کرد و گفت: دیگر کارگردانی نمی‌کنم از بی‌حرمتی‌ها خسته شده‌ام.

کد خبر: ۷۷۶۹۷۴

تاریخ: ۲۷ دی ۱۴۰۳ - ۲۳:۳۲

به گزارش پنجشنبه شب ایران اکونومیست، قطب‌الدین صادقی که این روزها با کارگردانی تازه‌ترین اثر خود یعنی «سفرنامه آبجی مظفر» در سالن اصلی تئاتر شهر اجرای خود را پس از ۱۰ سال روی صحنه برده است از عملکرد مدیران سابق هنرهای نمایشی در جایگزینی یک تئاتر تجاری که نامی از آن نبرد با اثر خود به شدت انتقاد کرد.
سفرنامه آبجی مظفر پنجشنبه شب دهمین اجرای خود را در سالن اصلی تئاتر شهر داشت که با استقبال چشمگیر مخاطبان مواجه شد.

صادقی کارگرداندر پایان این اجرا به روی صحنه رفت و به اینکه این نمایش را با یک نمایش تجاری جایگزین کرده‌اند، انتقاد شدید کرد.
او در پایان اجرا در گفت و گو با ایران اکونومیست اظهار داشت: این کار هشتاد و سومین نمایشنامه من بود که تاکنون ۵۶ تئاتر را کارگردانی کرده‌ام. یکی از مسائل تئاتر ما این است که همه کارها کپی یا برداشت‌های درجه ۱۸ از آثار خارجی است. ما تئاتر ایرانی نداریم.

وی در توضیح نمایش خود، ادامه داد: این اثر یک تئاتر ایرانی است با تکنیک و محتوا و با نگاهی به تاریخ و شخصیت‌ها و فضای ایرانی. هر نمایشی که به اینجا (تئاتر شهر) می‌آید قراردادش ۳۰ اجراست. در اجرای دهم، یازدهم، مدیر سابق مرکز هنرهای نمایشی به یک گروه تجاری قول داده است که این کار با کار من جایگزین شود.

وی افزود: هشت ماه پیش آن تئاتر تجاری فروش خود را کرده در حالی که من هنوز ۳۰ اجرا را نرفته‌ام.
صادقی گفت: یک ریال که نداده‌اند، قرض کرده‌ام که این نمایش را تهیه کرده‌ام حالا بگذارید اجرایم را بروم.

وی پرسید: چرا به یک تئاتر تجاری قول می‌دهند سوار کول تئاتر شهر هم بشود. درحالیکه که تئاتر ما روی زمین مانده است. تصمیمشان غلط است.

او از تماس خود به معاون وزیر خبر داد و گفت: من شنبه نزد وزیر می‌روم و این مساله را مطرح می‌کنم. یک بار برای همیشه این مدیریت غلط باید تصحیح شود.

صادقی گفت: به نشانه اعتراض در جشنواره فجر هم شرکت نخواهم کرد. فقط بی‌حرمتی و اضطراب دیدیم. فشارهای روحی دیدم و سه بار تا مرز سکته رفتم. همکارانم که ۴۰، ۵۰ نفر هستند تا به حال یک ریال هم نگرفته‌اند. بزرگواری و بر من بخشیدند و همقدمی کردند.
وی گفت:خسته شدم. حتی سوگند خوردم و به بچه‌ها گفتم دیگر کارگردانی کنم و دیگر هم تئاتر را ترک می‌کنم. این گونه نمی‌توانم کار کنم، آرامش ندارم.