اهدای سومین نشان «خواجوی کرمانی» به شهرام ناظری

سومین نشان «خواجوی کرمانی» به شهرام ناظری خواننده‌ و آهنگساز پیشکسوت موسیقی ایرانی اهدا شد.

کد خبر: ۷۷۴۱۱۳

تاریخ: ۱۷ دی ۱۴۰۳ - ۲۳:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست، ویژه‌برنامه «از باستانی پاریزی تا خواجوی کرمانی» یادمان خواجوی کرمانی با آیینه‌دار دوران عصر دوشنبه ۱۷ دی ۱۴۰۳ همزمان با روز خواجوی کرمانی با حضور شهرام ناظری خواننده‌ و آهنگساز پیشکسوت موسیقی ایرانی، حسین علیشاپور خواننده و پژوهشگر موسیقی، سیدعباس دعایی دبیر رویداد «آینه‌دار دوران»، اکبر نیکان‌پور هنرمند نقاش و تصویرگر، کوروش پارسانژاد تصویرگر و گرافیست، سیدمحسن حسینی رئیس مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی، جمعی از هنرمندان و مسئولان در این مجموعه برگزار شد.

برنامه با قرائت قرآن و پخش سرود ملی آغاز شد و مجری ضمن خیر مقدم به میهمانان و شهرام ناظری، از مخاطبان خواست تا این استاد موسیقی را تشویق کنند.

در ادامه سیدعباس دعایی دبیر رویداد «آینه‌دار دوران» ضمن خیر مقدم به اساتید در این مراسم و به خصوص شهرام ناظری اظهارداشت: استاد ناظری از حامیان این رویداد بوده و اثر «بی‌انتهاتر از عشق» را با شعری از زنده یاد افشین یداللهی برای این آیین خوانده است.

وی با ارائه توضیحاتی درباره ویژه‌برنامه «از باستانی پاریزی تا خواجوی کرمانی» گفت: این برنامه برای بزرگداشت استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی از کرمان آغاز شده است و طی این سال‌ها نشانی به نام «خواجوی کرمانی» ایجاد شد تا از حامیان این رویداد تجلیل کنیم، در نخستین دوره این نشان به رسم ادب به شکل نمادین به پاس تشویق‌های استاد محمدرضا شفیعی کدکنی خدمت ایشان و دومین نشان در مراسمی به پاس همراهی‌های استاد حسین محجوبی به این استاد هنر تقدیم شد.

دعایی افزود: امسال نیز اگر استاد ناظری افتخار بدهند، نشان «خواجوی کرمانی» را به ایشان تقدیم می‌کنیم.

وی بیان کرد: همچنین نمایشگاه تصویرگری برای صدسالگی استاد پاریزی شکل گرفته است، دوست داشتیم این نمایشگاه را با حضور استاد شفیعی کدکنی افتتاح کنیم و با همراهی ایشان نشان خواجوی کرمانی را به استاد ناظری تقدیم کنیم، خدمت استاد شفیعی کدکنی رسیدیم و شرایط جوی به گونه‌ای نبود که با آن شرایط جسمی از ایشان خواهش کنیم تا در این مراسم حضور پیدا کنند. سپاسگزاری و عذرخواهی مجدد از استاد ناظری داریم که با این حال قبول زحمت کردند و افتخار دادند و در این مراسم حضور پیدا کردند.

استاد ناظری با ماسک در این مراسم حضور داشت.

در بخشی دیگر کلیپی از شعرخوانی زنده یاد افشین یداللهی و صحبت‌های شهرام ناظری برای ساخت اثر موسیقایی «بی‌انتهاتر از عشق» پخش شد.

اهدای نشان «خواجوی کرمانی»
سپس حسین علیشاپور، سیدمحسن حسینی و سیدعباس دعایی خواستند که با حضور نزد استاد شهرام ناظری نشان «خواجوی کرمانی» را به پاس خوانندگی اثر «بی‌انتهاتر از عشق» به او اعطا کنند که استاد ناظری نپذیرفت و گفت بعدا در جایگاه نشان را دریافت خواهد کرد و استادان نیز به اجبار صحنه را ترک کردند و به صندلی‌های خود بازگشتند.

این برنامه با یک ساعت تاخیر از زمان اعلام شده (ساعت ۱۷) برگزار شد، هر چند که مدام زمان آغاز برنامه را از مسئولان پرس و جو می‌کردیم، اعلام می‌شد که منتظر میهمانان هستند و آنان در اتاق مدیریت حضور دارند، در نهایت ساعت ۱۸، استاد ناظری با همراهی جمعی از هنرمندان و مسئولان و تشویق حاضران وارد تالار آئینه مجموعه آزادی شد. عکاسان و خبرنگاران رسانه‌ها از جمله صدا و سیما سعی داشتند تصاویری از استاد ناظری ثبت کنند که استاد تمایلی به این اقدام مخصوصا از سوی از دوربین صدا و سیما نشان نداد و آنها نیز در اعتراض به این ممانعت مکان برگزاری مراسم را ترک کردند.

رفتن نمایندگان صدا وسیما از مراسم دلخوری‌هایی برای سایر رسانه‌ها و مسئولان برگزارکننده این مراسم در پی داشت.

به نظر می‌رسید که حضور نداشتن استاد شفیعی کدکنی و بی‌نظمی مراسم، استاد ناظری را ناراحت و دلگیر کرده بود، وی حتی پس از پایان برنامه به یکی از هنرمندان گفت که سه چهار سال است که در هیچ مراسمی شرکت نمی‌کند و امروز نیز به خاطر استاد شفیعی کدکنی در این مراسم حضور پیدا کرده است، کدکنی استاد او بوده است و استاد کدکنی هم نیامد.

جایزه آینه دار دوران پس از برپایی دومین دوره خود، اثر موسیقایی «بی‌انتهاتر از عشق» را با شعری از زنده یاد افشین یداللهی، آهنگسازی سبحان سیفی به مناسبت آیین از خواجوی کرمانی تا باستانی پاریزی منتشر کرده است. موسیقی این اثر برای نخستین بار با همراهی ارکستر ملی ایران به رهبری استاد فریدون شهبازیان اجرا شد.

سپس با حضور جمعی از هنرمندان و مسئولان ضمن رونمایی از کتاب نمایشگاه تصویرگری «تا صد سالگی استاد باستانی پاریزی»، از برگزیدگان این رویداد تجلیل شد.

علاوه بر بی‌نظمی و ناهماهنگی‌هایی در اجرای مراسم، کیفیت صدا در این رویداد بسیار نامناسب بود و سخنرانی به سختی شنیده می‌شد. هر چند یکی از میهمانان با فرزند نوزاد خود در مراسم حضور داشت و گریه‌ها و صدای گاه و بی‌گاه او بی‌نظمی را تشدید می‌کرد.

همچنین در این برنامه، نمایشگاه تصویرگری «تا صد سالگی استاد باستانی پاریزی» برای یکصد سالگی استاد باستانی پاریزی به همت مؤسسه «آئینه‌دار دوران» و با مشارکت مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی در تالار آئینه این مجموعه افتتاح شد و تا ۲۱ این ماه میزبان علاقه‌مندان است.

به گزارش ایران اکونومیست، برنامه‌های «تا صد سالگی»، پس از همایش «آینه‌دار دوران» برای نکوداشت استاد باستانی پاریزی طراحی شده است؛ «آینه‌دار دوران» عنوان برنامه‌های بزرگداشت استاد باستانی پاریزی است که هفت سال قبل همزمان با روز معلم فعالیت‌هایش آغاز شد.

«آینه‌دار دوران» لقبی است که برای استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی انتخاب شده است. قرار است از آغاز برنامه‌های «تا صد سالگی باستانی پاریزی» در خرداد ۱۴۰۳ تا صدمین سال تولد این ادیب در ماه ۱۴۰۴، سلسله برنامه‌هایی به نام و برای او برگزار شود.

مجموعه فرهنگی «آئینه‌دار دوران» پس از برگزاری سه دوره جایزه‌ به این نام، امسال همزمان با زادروز استاد باستانی پاریزی در خانه هنرمندان ایران نمایشگاه از صد تصویر استاد را برگزار کرد.

مؤسسه فرهنگی آئینه‌داران دوران که برگزارکننده این جایزه است، نشانی به نام «خواجوی کرمانی» را شکل داده و اعطای این نشان به بزرگان غیرکرمانی ایران زمین که حامی این برنامه‌ فرهنگی و چهره‌های کرمانی بوده‌اند، تقدیم خواهد شد.

محمدابراهیم باستانی پاریزی تاریخ‌دان، نویسنده، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه، استاد دانشگاه تهران متولد سال ۱۳۰۴ در پاریز از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان بود، وی سال ۱۳۲۶ در دانشگاه تهران در رشته تاریخ تحصیلات خود را پی گرفت. باستانی پاریزی دوره دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارائه پایان‌نامه‌ای درباره ابن اثیر دانشنامه دکترای خود را دریافت کرد. او کار خود را در دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌وقت آن دانشگاه بود.

باستانی پاریزی پس از ۹۰ سال زندگی به‌ علت بیماری کبدی پنجم فروردین ۱۳۹۳ از دنیا رفت.

از او بیش از ۶۰ کتاب و صدها مقاله درباره جنبه‌های مختلف تاریخ ایران به‌ویژه «تاریخ جغرافیای کرمان» به‌ جا مانده است. آثار «هفت‌گانه» او که همگی نام هفت دارد از جمله آثارش است؛ «خاتون هفت‌قلعه»، «آسیای هفت‌سنگ»، «نای هفت‌بند»، «اژدهای هفت‌سر»، «زیر این هفت آسمان» و «سنگ هفت‌قلم» البته کتاب هشتمی هم به آن اضافه شد که به‌ پیشنهاد ایرج افشار «هشت‌الهفت» نام ‌گرفت. آخرین کتاب باستانی به‌ نام «کوه‌ها باهم‌اند» نیز بعد از درگذشت او منتشر شد. «یعقوب لیث» و «تلاش آزادی» از دیگر کتاب‌های او هستند.