مرگ‌های سینمایی در سال ۲۰۲۴

سینمای جهان در سال ۲۰۲۴ شاهد از دست دادن چهره‌های برجسته‌ای چون آلن دلون، دونالد ساترلند، مگی اسمیت و دیگر بزرگان بود؛ هنرمندانی که هر یک در دوران کاری خود، با نقش‌آفرینی یا خلق آثار ماندگار، سهمی مهم در تاریخ هنر هفتم داشتند.

کد خبر: ۷۷۱۶۳۵

تاریخ: ۱۱ دی ۱۴۰۳ - ۲۳:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست، سال ۲۰۲۴ با فقدان برخی از اسطوره‌های سینمایی همراه بود که هر یک با کارنامه‌ای درخشان، جایگاه ویژه‌ای در سینما داشتند.

آلن دلون، ستاره افسانه‌ای سینمای فرانسه، دونالد ساترلند، بازیگر پرکار کانادایی و شلی دووال، چهره به‌یادماندنی فیلم «درخشش»، از جمله نام‌هایی بودند که امسال از دنیا رفتند. این فقدان‌ها فرصتی است برای مرور میراث آن‌ها که همچنان الهام‌بخش هنرمندان و دوستداران سینما خواهد بود.

آلن دلون

آلن دلون ستاره سینمای فرانسه یکی از سرشناس‌ترین ستاره‌های سینمایی بود که در سال ۲۰۲۴ درگذشت. او در سن ۸۸ سالگی در خانه‌اش درگذشت و فرزندانش مرگ این ستاره سینمایی را در خانه‌اش در منطقه دوچی به خبرگزاری فرانسه تائید کردند.

آلن دلون که بازی در ۸۰ فیلم از جمله چندین شاهکار سینمایی را در کارنامه دارد، اولین بار در سال ۱۹۶۰ و زمانی که ۲۵ سال داشت با بازی در فیلم «ظهر بنفش» توسط «رنه کلمنت» کارگردان فیلم کشف شد. بسیاری از فیلم‌ها با بازی «آلن دلون» تبدیل به کلاسیک‌های سینما شدند و وی در طول دوران حرفه‌ای خود با کارگردانان نامداری چون «آنتونیونی»، «ویسکونتی»، «ملویل» و «گدار» همکاری کرد و در کنار بازیگران بزرگی چون «ژن گابن»، «عمر شریف»، «لینو ونتورا»، «کلودیو کاردیناله»، «مونیکا ویتی» و… مقابل دوربین رفت.

دلون نخستین بار در سال ۱۹۶۱ با فیلم «لذت زندگی» قدم به جشنواره کن گذاشت و سپس با فیلم‌های «خسوف» (۱۹۶۲)، «یوزپلنگ» (۱۹۶۳) و «آقای کلین» (۱۹۷۶) حضور در جشنواره کن را تجربه کرد.

در سال ۱۹۹۵، جشنواره فیلم برلین به او خرس طلایی افتخاری را به پاس یک عمر دستاورد هنری اهدا کرد. سپس در سال ۲۰۱۹، جشنواره فیلم کن نیز نخل طلای افتخاری خود را به آلن دلون اعطا کرد، هرچند تصمیم کن برای تجلیل از او با اعتراض‌هایی به‌ویژه از سوی سازمان‌های فمینیستی رو به رو شد و از آلن دلون به خاطر اظهارات «نژادپرستانه، زن‌ستیزانه» به صورت علنی انتقاد کردند.

آلن دلون در سال ۲۰۰۸، برای آخرین بار روی پرده بزرگ ظاهر شد و در کمدی فانتزی «آستریکس در بازی های المپیک» بازی کرد.

این بازیگر مطرح سینمای فرانسه در سال‌های پایانی عمر خود با جنجال‌های خانوادگی نیز دست و پنجه نرم می‌کرد و ظاهرا ارثیه میلیون دلاری و نحوه مراقبت از او، میان فرزندانش اختلافاتی جدی ایجاد کرده بود.

دونالد ساترلند

دونالد ساترلند بازیگر سرشناس کانادایی فیلم‌هایی همچون «بازی‌های گرسنگی» و «مش» بود که ۸۸ سالگی درگذشت. ساترلند، بازیگری که ۶ دهه فعالیت هنری داشت و بیشتر برای بازی در فیلم‌هایی همچون «حال نگاه نکن»، «مش» و «بازی‌های گرسنگی» شناخته شد، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.

«ساترلند»، به عنوان یک بازیگر پرکار در بیش از ۱۹۰ فیلم و سریال تلویزیونی ظاهر شد و در مجموعه‌ای از فیلم‌های کلاسیک دهه ۱۹۷۰ توجه‌ها را به خود جلب کرد.

این هنرپیشه دو گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای فیلم‌های تلویزیونی «شهروند مجهول»(در سال ۱۹۹۶) و «راهی به سوی جنگ»(در سال ۲۰۰۳) کسب کرد. «ساترلند» در سال ۲۰۱۷ جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد.

این هنرپیشه که در سال ۱۹۳۵ میلادی در کانادا متولد شده بود، در دانشگاه تورنتو تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۷ میلادی به لندن نقل مکان کرد تا در کلاس‌ها بازیگری «آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن» شرکت کند. او پس از ظاهر شدن در نقش‌های کوچکی در برنامه‌های تلویزیونی بریتانیا ار جمله «مرد جهان» و «انتقام‌جویان» و فیلم‌هایی همچون «خانه وحشت دکتر ترور»، «ساترلند» حضور داشت و برای بازی در فیلم اکشن «دوازده مرد خبیث» هم انتخاب شد.

«دوازده مرد خبیث» فیلم موفقیت‌آمیزی بود و پس از آن «ساترلند» در فیلم‌های جنگی بیشتری از جمله «مَش» ظاهر شد. در سال ۲۰۱۲، بازی او در نقش شخصیت شرور «اسنو» در «بازی‌های گرسنگی» نسل‌های جدید علاقه‌مندان به سینما را با او آشنا کرد.

با اینکه «ساترلند» در سال ۲۰۱۷، جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد، اما همواره از او به عنوان یکی از بزرگترین بازیگرانی یاد می‌شود که هرگز نامزد جایزه اسکار نشد.

آنوک اِمه

«آنوک اِمه» بازیگر مطرح فرانسوی که در آثاری چون «زندگی شیرین» ساخته فدریکو فلینی و «یک مرد و یک زن» از کلود للوش ظاهر شده بود نیز در سال ۲۰۲۴ در سن ۹۲ سالگی درگذشت. این هنرپیشه که از چهره‌های مهم موج سینمای فرانسه محسوب می‌شود و در آثار سینماگران مطرحی چون «فدریکو فلینی»، «ژاک دمی»، «سیدنی لومت»، «برناردو برتولوچی» و «کلود للوش» نقش آفرینی کرده در خانه‌اش در پاریس و در سن ۹۲ سالگی درگذشته است.

«آنوک اِمه» بیشتر به خاطر بازی در مقابل «ژان لوئی » در فیلم «یک مرد و یک زن» ساخته «کلود للوش» (۱۹۶۶) شناخته می‌شود که برای آن نامزدی اسکار بهترین بازیگر زن و برنده گلدن گلوب شد.

او همچنین سابقه حضور در آثار برجسته سینمای هنری مانند «زندگی شیرین» و «هشت و نیم» از ساخته‌های «فدریکو فلینی»، «لولا» به کارگردانی «ژاک دمی»، «مونپارناس» ساخته «ژاک بکر» و «تراژدی یک مرد مضحک» از «برناردو برتولوچی» را دارد.

اِمه که سابقه بازی در بیش از ۸۰ اثر بلند را در کارنامه دارد در فیلم ساخته «رابرت آلتمن» در سال۱۹۹۴ با عنوان «آماده پوشیدن»، «علفزار درخت توس» به کارگردانی «مارسولین لوریدان-ایونس» (۲۰۰۳) بازی کرد که در آن او نقش یک بازمانده از هولوکاست را بازی می کند که ۶۰ سال پس از جنگ به آشویتس باز می گردد.

او همچنین در فیلم هیجان‌انگیز روان‌شناختی «قرار ملاقات» (۱۹۶۹) به کارگردانی «سیدنی لومت» بازی کرد، که در آن زنی را به تصویر کشید که شوهرش (عمر شریف) به او شک دارد.

«آنوک امه» در سال ۲۰۰۲ با دریافت جایزه افتخاری آکادمی فیلم فرانسه (سزار) مورد تقدیر قرار گرفت.

شلی دووال

شلی دووال،  هنرپیشه آمریکایی و ستاره فیلم «درخشش» ساخته «استنلی کوبریک» و هفت فیلم از رابرت آلتمن، دیگر چهره‌ ای بود که سینمای جهان امسال از دست داد. دووال در خواب و در خانه‌اش در بلانکو تگزاس به دلیل عوارض ناشی از دیابت در سن ۷۷ سالگی درگذشت.

دووال که در سال ۱۹۴۹ در فورت ورث، تگزاس به دنیا آمد، پس از آشنایی با رابرت آلتمن در یک مهمانی در سال ۱۹۷۰ در حالی که او مشغول فیلمبرداری «بروستر مک کلود» بود، در صنعت سینما شروع به کار کرد. آلتمن، «دووال» را در این فیلم در نقش یک راهنمای تور به کار گرفت و این دو در ادامه در شش فیلم دیگر با هم کار کردند از جمله «مک کیب و خانم میلر» در سال ۱۹۷۱،  «دزدان مثل ما» در سال ۱۹۷۴ و در فیلم «نشویل» در سال ۱۹۷۵.

شلی دووال بیشتر به خاطر بازی در نقش وندی تورنس همسر رنج‌کشیده جک تورنس با بازی جک نیکلسون در اقتباس استنلی کوبریک از رمان «درخشش» نوشته «استیون کینگ» در سال ۱۹۸۰ شناخته می‌شود. «دووال» در یک فیلمبرداری ۱۳ ماهه در انگلستان برای این فیلم شرکت کرد و در سال ۱۹۸۱ به مجله  «People» گفت که در طول فیلمبرداری ۱۲ ساعت در روز برای هفته ها گریه می کرد و دیگر چنین روندی را طی نخواهد کرد.

از دیگر نقش های به یاد ماندنی دیگر او میتوان به بازی در فیلم‌های «آنی هال» ۱۹۷۷ ساخته وودی آلن،  «راهزنان زمان» ساخته تری گیلیام در سال ۱۹۸۱ اشاره کرد.

رابرت تاون

رابرت تاون فیلمنامه نویس برنده اسکار فیلم «محله چینی‌ها» که یکی از بهترین فیلمنامه های تمام دوران به شمار می‌رود در ۸۹ سالگی درگذشت.

تاون بیشتر برای نگارش فیلمنامه درخشان «محله چینی‌ها» ساخته «رومن پولانسکی» شناخته می‌شود که برای آن موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی شد و سه بار دیگر برای فیلم‌های «آخرین مارمویت»، «شامپو» و «گریستروک» نامزد دریافت جایزه شد. او در سال ۱۹۹۷ جایزه یک عمر دستاورد را از انجمن نویسندگان آمریکا دریافت کرد.

موفقیت او پس از مدت‌ها کار در آثار تلویزیونی، از جمله سریال «مردی از یو.ان.سی.ال.ای» و نمایش «لوید بریج» و فیلم‌های تجاری و کم‌هزینه به تهیه‌کنندگی «راجر کورمن» به دست آمد.

کمک به نگارش فیلمنامه فیلم معروف «بانی و کلاید» بدون ذکر نام «رابرت تاون» در میان عوامل فیلم انجام شد و چند سال به عنوان یک سایه‌نویس محبوب در هالیوود فعالیت می‌کرد و حتی در نگارش فیلمنامه ««پدرخوانده» ساخته «فرانسیس فورد کاپولا» و «بهشت می‌تواند صبر کند» از «وارن بینی» نیز مشارکت داشت. اما در نهایت نام او به عنوان فیلمنامه‌نویس برای فیلم «آخرین ماموریت» ساخته «هال اشبی» و فیلم کمدی «شامپو » ساخته «وارن بیتی» شناخته شد و برای فیلم «محله چینی‌ها»، فیلم هیجان‌انگیز ۱۹۷۴ که در دوران رکود بزرگ اتفاق می‌افتد، به اوج شهرت رسید.

رابرت تاون بعدها با تام کروز در فیلم «شرکت» ساخته سیدنی پولاک و دو فیلم اول «ماموریت غیرممکن» همکاری کرد. آخرین فیلم او با عنوان «از غبار بپرس» در سال ۲۰۰۶ بود که نگارش فیلمنامه و کارگردانی آن را بر عهده داشت.

راجر کورمن

«راجر کورمن» که با ساخت آثار کلاسیک کم‌هزینه‌ای مانند «فروشگاه کوچک وحشت» بسیاری از سینماگران سرشناس هالیوودی را تحت تاثیر قرار داد، در حالی در سال ۲۰۲۴ برای همیشه با سینما بدرود گفت که ۹۸ سال سن داشت.

کورمن که از او به عنوان پادشاه فیلم‌های تجاری و کم‌هزینه (B movies) یاد می‌شود، از سال ۱۹۵۵، کورمن به عنوان تهیه کننده و کارگردان به ساخت صدها فیلم تجاری و کم هزینه کمک کرد که از آن جمله می‌توان به «عقرب سیاه»، «سطل خون» و «مادر خونین» اشاره کرد

او که یک استعدادیاب ماهر بود، مسیر ورود سینماگران مشتاقی مانند فرانسیس فورد کاپولا، ران هاوارد، جیمز کامرون و مارتین اسکورسیزی را به سینما هموار کرد و در سال ۲۰۰۹ جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد.

جک نیکلسون اولین فیلم خود را به عنوان شخصیت اصلی در یک فیلم ساخته کورمن در سال ۱۹۵۸ به نام «قاتل نق‌نقو» تجربه کرد. «رابرت دنیرو»، «بروس درن» و «الن برستین»از دیگر بازیگران برجسته‌ای هستند که کارشان را در فیلم‌های کورمن آغاز کردند.

کورمن علی‌رغم رویکرد اقتصادی‌اش، روابط خوبی با کارگردانانش داشت و برخی از زیردستان سابق او سال ها بعد محبت او را جبران کردند. کاپولا او را در «پدرخوانده، قسمت دوم» به عنوان دستیار انتخاب کرد و جاناتان دمی او را در «سکوت بره‌ها» و «فیلادلفیا» وارد کرد و «ران هاوارد» نیز در «آپولو ۱۳» به او بازی داد.

«اطلس»، «بالماسکه مرگ سرخ»، «برج لندن»، «ترور»، «حمله سری»، «دو ساد»، «قصر ارواح»، «مغاک و آونگ»، «هفت‌تیرکش» و «لونی تونز» از جمله دیگر آثار «راجر کورمن» در مقام کارگردان بود.

مگی اسمیت

مگی اسمیت بازیگر مطرح بریتانیایی بود که سابقه بازی در فیلمهای «هری پاتر» و سریال «دانتون ابی» را در کارنامه داشت و امسال در  ۹۸ سالگی درگذشت.

او در طول بیش از ۶۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود در صحنه‌های تئاتر، سینما و تلویزیون شهرت زیادی کسب کرد و برای بازی در طیف وسیعی از نقش‌ها، از جمله شخصیت‌های کمدی تا دراماتیک، موفق به دریافت جوایز معتبری چون دو جایزه اسکار، چهار جایزه امی و هفت جایزه بفتا، سه جایزه گلدن گلوب و یک جایزه تئاتر تونی شده است

او در ابتدا در تئاترهای بریتانیا شناخته شد و سپس وارد سینما شد و یکی از مشهورترین فیلم‌هایش «بهار زندگی دوشیزه جیم برودی» است که برای آن جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. او همچنین برای نقش‌آفرینی در فیلم «کالیفرنیا سوئیت»  اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد.

اسمیت همچنین به دلیل بازی در نقش پروفسور مینروا مک‌گونگال در مجموعه فیلم‌های «هری پاتر» مورد توجه نسل جدیدی از طرفداران قرار گرفت. یکی دیگر از نقش‌های مشهور او در تلویزیون، بازی در سریال  «دانتون ابی» است که جوایز زیادی برای آن کسب کرد.

اسمیت یکی از اسطوره‌های بازیگری در دنیای تئاتر، سینما و تلویزیون به شمار می‌رود و با کارنامه‌ای درخشان و نقش‌آفرینی‌های متنوع در آثار کلاسیک و مدرن، به یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیگران جهان تبدیل شده است. اسمیت در طول زندگی حرفه‌ای خود نقش‌های بسیاری را با مهارت و تنوع فوق‌العاده‌ای بازی کرد.

کریستین الیور

کریستین الیور بازیگر آلمانی که سابقه بازی در سریال معروف «هشدار برای کبری ۱۱» را در کارنامه داشت. پلیس سلطنت اعلام کرد که این بازیگر ۵۱ ساله به همراه دو دختر خردسالش و خلبان هواپیما پس از سقوط همگی جان باختند و اجساد آنها از دریا کشف شده است.

اولین حضور الیور مقابل دوربین شامل ایفای نقش طولانی‌مدت در سریال تلویزیونی آمریکایی دهه نود میلادی  «نجات به وسیله زنگ: کلاس جدید» و سریال معروف «هشدار برای کبری ۱۱» در سال ۲۰۰۳ بود. او در سریال «هشدار برای کبری ۱۱» در نقش کاراگاه یان ریشتر بازی می‌کرد.

از دیگر فیلم‌های برجسته اش می‌توان به بازی در درام معمایی «آلمانی خوب» ساخته استیون سودربرگ در کنار جورج کلونی و کیت بلانشت در سال ۲۰۰۶، فیلم «مسابقه سرعت» ساخته لیلی و لانا واچوفسکی در سال ۲۰۰۸ و فیلم هیجان انگیز «والکری» ساخته برایان سینگر در سال ۲۰۰۸ اشاره کرد.

الیور همچنین به عنوان تهیه کننده یا تهیه کننده اجرایی در فیلم هایی از جمله کمدی «آماده یا نه» در سال ۲۰۰۹، فیلم ماجراجویانه «بیرون وحشی» در سال ۲۰۱۸ و تریلر ترسناک ۲۰۲۱ «پیچ اشتباه» در سال ۲۰۲۱ فعالیت کرده است.

کارل ودرز

کارل ودرز که در چهار فیلم اول «راکی» در کنار سیلوستر استالونه در نقش آپولو کرید ایفای نقش می‌کرد، در سن ۷۶ سالگی درگذشت. او همچنین در سال ۱۹۸۷ در فیلم «غارتگر» بازی کرد و نقشی به یاد ماندنی درفیلم  «هپی گیلمور» در کنار «آدام سندل» داشت و برای بازی در سریال «مندلورین» نامزد دریافت جایزه امی برای بهترین بازیگر مهمان در یک سریال درام شده بود.

او در انیمیشن «داستان اسباب‌بازی ۴» صداپیشگی شخصیت کارل را برعهده داشت و در مجموعه تلویزیونی «پرورش شکست خورده» ایفای نقشی خیالی از خودش را بر عهده داشت. از دیگر آثار او می‌توان به سریال‌های تلویزیونی «عدالت خیابانی»، «مستعمره»، «سپر»، «عدالت شیکاگو» و «برادران» و فیلم‌های «برخورد نزدیک از نوع سوم»، «شکار مرگ» و «بازگشت‌ها» اشاره کرد.

ودرز پس از همکاری با «آدام سندلر» در سال ۱۹۹۶ در کمدی «هپی گیلمور»، برای مدت کوتاهی نقش خود را در فیلم «نیکی کوچولو» تکرار کرد و صداپیشگی شخصیتی در انیمیشن کمدی «هشت شب دیوانه‌وار» را بر عهده گرفت.

چنس پردومو

چنس پردومو بازیگر ۲۷ ساله بریتانیایی بود که بر اثر سانحه رانندگی با موتورسیکلت درگذشت.

پردومو در لس آنجلس به دنیا آمد و در کودکی با مادرش به ساوتهمپتون انگلستان نقل مکان کرد. او در سال ۲۰۱۹ به عنوان ستاره فردای سینمای بریتانیا و ایرلند انتخاب شد.

نقش موفقیت‌آمیز او در سریال «سابرینا» در سال ۲۰۱۸ اتفاق افتاد، نقشی که او برای چهار فصل بازی کرد. چنس پردومو در مجموعه فیلم های «اَفتر» نقش لاندون گیبسون را در سه فیلم بازی کرد.

آخرین نقش آفرینی  پردومو در نقش اصلی در سریال «جن وی» استودیو آمازون بود.

مورگان اسپرلاک

مورگان اسپرلاک سینماگر آمریکایی و سازنده مستند جنجالی در سن ۵۳ ساگی و بر اثر عوارض ناشی از ابتلا به سرطان درگذشت.

او بیشتر به خاطر ساخت مستند نامزد اسکار «Super Size Me»  به شهرت رسید که در آن علائم روحی و جسمی خود را از خوردن هر روزه مک‌دونالد به مدت یک ماه در سال ۲۰۰۴ ثبت کرد و در نهایت نتایج آزمایش‌ها حاکی از ۲۵ پوند اضافه وزن، افسردگی و اختلال عملکرد کبد برای این مستندساز بود.

این فیلم که موجب تغییرات شدیدی در سلامت جسمی و روانی این مستندساز شد، تأثیر شرکت‌های صنعت فست فود را بررسی می‌کند، از جمله اینکه آنها چگونه تغذیه ضعیف را برای سود و منفعت خود ترویج می‌کند. این فیلم همچنین بحث‌های گسترده‌ای را در مورد عادات غذایی عمومی مردم آمریکا ایجاد کرد.

جانی وکتور

جانی وکتور که بیشتر برای بازی در سریال طولانی‌ «بیمارستان عمومی» شناخته می‌شود، پس از اصابت گلوله در جریان یک سرقت مشکوک در لس‌آنجلس در ۳۷ سالگی درگذشت.

«وکتور»در سال ۱۹۸۶ در چارلستون، کارولینای جنوبی متولد شد. اولین نقش تلویزیونی او در سریال درام «همسران همیشگی ارتشی» بود و در ادامه در تعدادی از نقش‌های مهمان در سریال‌هایی چون «وست ورلد» و «ذهن‌های جنایتکار» ظاهر شد.

او از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، در بیش از ۱۶۰ قسمت از سریال «بیمارستان عمومی» ظاهر شد، جایی که او نقش شخصیت براندو کوربین را بازی کرد.

عوامل سریال «بیمارستان عمومی» بیانیه‌ای صادر و اعلام کرد کل تیم سازنده این سریال از شنیدن خبر درگذشت نابهنگام جانی وکتور ناراحت هستند و او واقعاً منحصر به فرد بود و از کار کردن هر روز با او لذت می‌بردیم.

سریال «بیمارستان عمومی» یکی از طولانی‌ترین سریال‌های تاریخ با ۱۴ هزار قسمت است که از سال ۱۹۶۳ در حال پخش است و تولید آن همچنان ادامه داد.

مارتین مول

مارتین مول هنرپیشه و کمدین آمریکایی ـ که به خاطر بازی در سریال‌های طنز تلویزیونی «سابرینا جادوگر نوجوان» و «روزان» شهرت داشت، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.

این بازیگر اولین نقش برجسته خود را در سال ۱۹۷۶ در نقش گارث گیمبل در سریال «مری هارتمن، مری هارتمن» بازی کرد و در ادامه در دنباله این سریال با عنوان «فرنوود امشب» هم حضور یافت.

این کمدین سپس نقش افسر ارتش کلنل ماستارد را در فیلم سینمایی کمدی سیاه «سرنخ» ایفا کرد.

مول در دهه ۱۹۹۰، در سریال «روزان» شخصیت اصلی لئون کارپ را بازی کرد و در سریال «سابرینا جادوگر نوجوان» نیز نقش اصلی یعنی شخصیت ویلارد کرافت را بازی کرد.

او همچنین در سریال کمدی «پرورش شکست خورده» نقش کارآگاه خصوصی بدبخت ژن پارمسان را ایفا کرد.

وی در بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی معروف دیگر از جمله «سیمپسون‌ها»، «مرد خانواده»، «نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه»، «دختران طلایی» و «دو مرد و نیم» به عنوان بازیگر مهمان حضور یافت.

این بازیگر برای بازی در چهار قسمت از سریال طنز سیاسی «ویپ» در شبکه HBO در سال ۲۰۱۶، نامزد دریافت جایزه پرایم تایم امی برای بازیگر  در یک سریال کمدی شده است.

جیمز ارل جونز

جیمز ارل جونز بازیگر نامزد اسکار که بیشتر برای صداپیشگی در سری فیلم‌های «جنگ ستارگان» و «شیرشاه» شناخته می‌شد، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.

این بازیگر بیشتر به خاطر صداپیشگی شخصیت دارث ویدر از مجموعه «جنگ ستارگان» و همچنین صداپیشگی شخصیت موفاسا در انیمیشن سینمایی «شیرشاه» شهرت دارد.

جیمز ارل جونز در دهه ۱۹۶۰ در مجموعه‌ای از نمایش‌های مهم نیز حضور یافت که از آن جمله می‌توان به «سیاهان» ساخته ژان ژنه، «بعل» اثر برتولت برشت و «مرگ دانتون» اثر گئورگ بوشنر اشاره کرد. جونز همچنین در یک رشته نمایشنامه‌های شکسپیر در برادوی ظاهر شد از جمله «تاجر ونیزی»، «کوریولانوس»، «داستان زمستان» و مشهورترین آنها «اتللو» در سال ۱۹۶۴.

جونز در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز متعددی از جمله دو جایزه امی، دو جایزه تئاتر تونی و یک جایزه گرمی دریافت کرد. او همچنین برنده جایزه گلدن گلوب و جایزه دستاورد انجمن بازیگران سینما شده است. او در سال ۲۰۱۱ با دریافت جایزه افتخاری اسکار مورد تمجید قرار گرفت.

تونی تاد

تونی تاد، بازیگر پرکار آمریکایی با بیش از ۲۰۰ نقش‌آفرینی در سینما و تلویزیون از جمله فیلم‌های «پلیتون،» «مقصد نهایی»، «صخره» و «کندی من» بود که در ۶۹ سالگی درگذشت.

تاد که در سال ۱۹۵۴ در واشنگتن دی سی به دنیا آمد، نقش آفرینی در صدها اثر تلویزیونی و سینمایی را در ۴۰ سال زندگی حرفه‌ای خود داشت. یکی از اولین نقش‌های او گروهبان وارن معتاد به هروئین در درام جنگی برنده اسکار «پلیتون» ساخته الیور استون بود. او همچنین در سال ۱۹۹۶ در فیلم «صخره» در مقابل نیکلاس کیج ظاهر شد و در سری فیلم‌های «مقصد نهایی» و فیلم «کلاغ» نیز بازی کرده بود.

تاد در تلویزیون در بسیاری از سریال‌های محبوب ظاهر شد، از جمله «۲۴»، «قتل: زندگی در خیابان»، «پرونده‌های مجهول»، «خیابان ۲۱ جامپ»، «دادگاه شب»، «مک‌گیور»، «ماتلاک»، «نظم و قانون»، «بورلی هیلز ۹۰۲۱۰» و «زینا: شاهزاده خانم جنگجو و قتل». او همچنین نقش‌های متعددی را در سریال معروف «پیشتازان فضا» ایفا کرده بود.

او در سال ۱۹۹۲ در فیلم «کندی‌من» نقش قاتل قلاب‌دار را بازی کرد و نقش خود را در نسخه جدید فیلم «کندی‌من» در سال ۲۰۲۱ به کارگردانی جردن پیل تکرار کرد.

اولیویا هاسی

اولیویا هاسی بازیگر فیلم‌هایی چون «رومئو و ژولیت» و «کریسمس سیاه» بود که در ۷۳ سالگی درگذشت.

این بازیگر بریتانیایی-آرژانتینی که در نوجوانی با ایفای نقش ژولیت در اقتباس سال ۱۹۶۸ ساخته فرانکو زفیرلی از «رومئو و ژولیت» به شهرت رسید و بعدها در فیلم کلاسیک ژانر اسلشر «کریسمس سیاه» و فیلم «مرگ بر روی نیل» (۱۹۷۸) نقش‌آفرینی کرد.

هاسی پس از بازی در نمایش «روزگار خوش جین برودی» در تئاتر برادوی در کنار ونسا ردگریو، برای ایفای نقش اصلی در اقتباس سینمایی فرانکو زفیرلی کارگردان ایتالیایی از نمایشنامه «رومئو و ژولیت» انتخاب شد. او هنگام انتخاب برای این نقش تنها ۱۵ سال داشت و در زمان فیلم‌برداری ۱۶ ساله بود.

این فیلم که در آن هاسی در کنار لئونارد وایتینگ، نقش عاشقان بدسرنوشت را بازی کرد، هر دو بازیگر نوجوان را به شهرتی جهانی رساند. انتخاب بازیگرانی که به سن واقعی شخصیت‌های داستان نزدیک بودند، در آن زمان بسیار کم‌سابقه بود. هاسی و وایتینگ هر دو در مراسم گلدن گلوب ۱۹۶۹ به عنوان نویدبخش‌ترین بازیگر زن و مرد نامزد شدند، و فیلم زفیرلی نیز چهار نامزدی اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.

از دیگر نقش‌های برجسته او می‌توان به بازی در نقش نورما بیتس، مادر نورمن بیتس، در فیلم «روانی 4: آغاز» و ایفای نقش مریم مقدس در مینی‌سریال «عیسی ناصری» اشاره کرد که او را بار دیگر با فرانکو زفیرلی همراه کرد.