صالحی امیری: امکان یکسان‌سازی در ایران ناممکن است

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با بیان اینکه هیچ‌کس نتوانست پروژه یکسان‌سازی را در جامعه اجرا کند اظهار کرد: امکان یکسان‌سازی در ایران ناممکن است.

کد خبر: ۷۷۱۵۳۳

تاریخ: ۱۱ دی ۱۴۰۳ - ۱۸:۴۳

به گزارش ایران اکونومیست، سیدرضا صالحی امیری با شرکت در در نخستین همایش شورای هماهنگی روابط عمومی دستگاه‌های اجرایی کشور در دولت وفاق ملی با بیان اینکه ما در ایرانی زندگی می‌کنیم که تمدن‌های بزرگی دارد، گفت: امکان یکسان‌سازی در ایران ناممکن است؛ هیچ‌کس نتوانست پروژه یکسان‌سازی را در جامعه اجرا کند، از پهلوی تا ادوار پس از آن؛ پهلوی اول به دلیل نبود سواد سیاسی فکر می‌کرد اگر آذری‌ها را به خراسان شمالی کوچ بدهد، مشکل امنیتی کشور حل می‌شود یا اگر به کردها بگویند لباس کردی در مجلس نپوشید یا به همه بگویند فارسی صحبت کنید و گویش های محلی را انکار کنند، جامعه به یکسانی می‌رسد و مسائل حل می‌شود.

وی افزود: چگونه امروز در کانادا و استرالیا و دیگر کشورها بیش از ۲۰۰ نوع ملیت، نژاد، مذهب و رنگ کنار هم زندگی می‌کنند و مشکلی هم ندارند؟ این نشان دهنده رابطه مستقیم انسجام و تکسر است. وحدت در جامعه‌ای شکل می‌گیرد که تکثر در آن به رسمیت شناخته شود؛ در غیر این صورت انسجام مکانیکی است و با قدرت سخت و سرنیزه و زندان اداره می‌شود؛ درحالیکه انسجام ارگانیکی، انسجامی است که از تنوع باورها شکل می‌گیرد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: تمام دغدغه من این است که نتوانستیم مفهوم ایران دوستی، وطن دوستی و تعلق به این خاک را آن گونه که باید آموزش بدهیم، موجی که در مسیر مهاجرت می‌بینیم بسیار نگران کننده است و این نشان دهنده این است که حس وطن پرستی و هویت خواهی ما تضعیف شده است.

صالحی‌امیری با تاکید به اهمیت ایجاد حس وطن دوستی در نسل جدید گفت: آموزش و پرورش نتوانست به این نسل بیاموزد که سرزمین شما، سرزمین افتخار و غرور و نشاط است. دانشگاه هم نتوانست به جوانان ما آموزش بدهد که تو در سرزمینی زیست می‌کنی که دنیا به آن حسرت می‌خورد. جغرافیایی که ۴۰ هزار اثر در آن ملی شده، در جایی که ۲۸ اثر در یونسکو ثبت شده است. هیچ کشوری در این دنیا این همه ظرفیت ناگفته در خاک را ندارد و این تنها مختص ایران است؛ به همین دلیل است که ایران عنصر مقاومت فرهنگی دارد.

وی با اشاره به گفتمان سازی در ادوار پس از انقلاب اسلامی بیان کرد: در چهار دهه گذشته گفتمان های متفاوتی بر کشور حاکم بوده‌اند. دهه ابتدایی پس از انقلاب، دوران زایش گفتمانی بود؛ این دهه گفتمان مسلط و گفتمان ارزش‌ها بود. دهه‌ای که جنگ و شهادت در آن اتفاق افتاد. در این دهه چتر بزرگی به نام امام داشتیم؛ همه ما احساس می‌کردیم در ظرف و در ظرفیتی به نام امام زیست میک‌نیم؛ چراکه امام حیات بخش و سبک زندگی بود. امام هم عارف بود هم نقشه راه ما بود.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با بیان اینکه دهه بعدی توسعه اقصادی باید اتفاق می‌افتاد، تصریح کرد: برای این توسعه، نیازمند بازتعریف روابط با دنیا و استفاده از منابع خارجی بودیم.

صالحی‌امیری با اشاره به حیات سیاسی دهه سوم پس از انقلاب، گفت: در دهه سوم، وارد گفتمان توسعه سیاسی می‌شویم. در این دو دهه باور این بود که تا توسعه و آزادی سیاسی شکل نگیرد و نهادهای مدنی سامان پیدا نکنند، قدرت در متن اجتماعی تعریف نشود و قدرت حاکمیت از قدرت مردم بازتولید نشود، عملا امکان تداوم حیات سیاسی وجود ندارد. در این تفکر منشا قدرت خدا و مرجع قدرت مردم هستند و حاکمیت، مشروعیت و مقبولیت را از سوی مردم کسب می‌کند.

وی سپس به دهه چهارم پس از انقلاب اشاره و اظهار کرد: دهه چهارم وارد گفتمان آقای احمدی‌نژاد می‌شویم که هرچه تلاش کردم ادبیات این دوره را استخراج کنم، نتواستم. خودشان می‌گویند گفتمان آنها عدالت بوده اما همه شاخص‌ها نشان می‌دهد عدالت محقق نشده است؛ در آن دوران ادبیات گفتار درمانی بود و ما موقف نشدیم یک گفتمان از این دوره استخراج کنیم. آقایان گفتمان خود را گفتمان عدالت نامیدند من اما درکی از این ادبیات ندارم. این دوره، دوره بی‌گفتمانی است. دورانی که قائل به شخص است و هیچ سازه معینی به عنوان افرادی درچارچوب دانشگاهی نداشتیم. در این دوره ما فاقد یک هویت اجتماعی و سیاسی هستیم.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی افزود: دوران آقای روحانی دوران اعتدال است. ایشان می‌گفتند کشور باید از مناقشات عبور کند و ما به اعتدال در سیاست اقتصاد و فرهنگ برسیم. این دوره ناظر بر توسعه روابط با دنیا، حل مناقشات سیاسی و تلاش برای رشد اقتصادی بود.

صالحی امیری گفتمان دوران شهید رئیسی را ادبیات مردمی‌ساز دانست و تصریح کرد: این دوره، نیازمند واکاوی و واشناسی است؛ من فرصت نکردم تحلیلی درباره این دوران بنویسم.

وی با بیان اینکه آقای پزشکیان گفتمان «وفاق» را برگزیده، اظهار کرد: این گفتمان چتر بزرگی برای ملت است. این گفتمان ناظر بر این است که همه نحله های فکری، نهادهای مدنی و خرده‌گفتارهای درون نظام از اقلیت‌ها تا قومیت‌ها می‌توانند زیر چتری به نام وفاق زیست کنند. این دوره گفتمانی، دوره احیای گفتمان هویت ملی ایران بزرگ و تلاش برای عبور از دوگانه‌سازی های کاذب است.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همچنین درباره تثبیت مفهوم گفتمان «وفاق» در جامعه گفت: ما هنوز ابعاد گفتمان وفاق را تبیین نکردیم؛ از این رو هر کسی حق نقد این گفتمان را دارد. ما باعث تشتت نظری در ذهنیت متن اجتماعی نسبت به گفتمان وفاق هستیم. همه باید برای حل کلان مساله ها در نظام بین الملل تلاش کنیم؛ وگرنه یک ملت تجزیه شده با تعارض گفتمانی، امکان رسیدن به اهداف خود را ندارد. اما آنچه از مجموع گفت‌وگو ها با دکتر پزشکیان برآمده این است که ما درگیر مسائل خرد شدیم و همچنان چهار دهه در این مسائل خرد جامانده‌ایم. ما باید از سد مناشقات فراتر برویم و بپذیریم در یک جامعه نمی‌شود همه مثل هم سخن بگویند و لباس بپوشند.

صالحی‌امیری با بیان اینکه ایران در تمام این سال ها، از حمله مغول تا جنگ تحمیلی محکم و استوار و مقاوم ایستاد؛ چراکه ایران و ایرانی به این خاک تعلق دارد، اظهار کرد: ما از همه چیز سخن می‌گوییم به جز ایران. ما در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی رسالت خود را دفاع از ایران تعریف کردیم تا جهان امروز و جامعه را به ظرفیت بزرگ ایران آگاه کنیم.

وی با تاکید بر اینکه ایران با سخنرانی و بنر حفظ نمی‌شود بلکه با بیان هویت واقعی این سرزمین حفظ می‌شود، تصریح کرد: زبان فارسی باعث شده ایران حفظ بشود. همه زبان ها در طول تاریخ دچار بحران شدند اما زبان فارسی مقاومت کرد.

وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با بیان اینکه اسلام وارد این سرزمین شد و مردم چون موحد بودند اسلام را پذیرفتند، گفت: این فرهنگ ایرانی آنچنان وسیع است که اسلام را هم درون خود جذب کرد و از بین نرفت.

صالحی‌امیری در پایان با اشاره به اینکه بزرگان ما در تاریخ، ایران را حفظ کردند و این مسئولیت امروز به من و شما واگذار شده، گفت: در قلم خود از مفهوم ایران بیشتر استفاده کنید و با نسل جوان و نوجوان ارتباط بگیرید تا آنها را به این سرزمین علاقمند کنید. اگر جوانی به فرودگاه می‌رود باید چشمانش اشک‌آلود باشد. ترک این سرزمین باید غم‌انگیز باشد نه اینکه عده‌ای صف بکشند و بگویند که می‌خواهند از این سرزمین بروند؛ این ناشی از ناکارآمدی و ناتوانی مدیران ما در  چهار دهه گذشته بود که نتوانستند ایران را آنگونه که شایسته ملت است به بقیه بشناسانند.