کاهش آثار بلایای طبیعی با ابتکار مهندسان ایرانی

۵ دی، «روز ملی ایمنی در برابر زلزله و کاهش اثرات بلایای طبیعی»، فرصتی مهم برای مرور تلاش‌های مؤثر مهندسان و متخصصان ایرانی در مدیریت بحران‌های طبیعی است. این روز، تأکیدی بر اهمیت کاهش خسارات ناشی از بلایای طبیعی و ارتقاء ایمنی جوامع در برابر حوادثی همچون زلزله، سیل و طوفان است. مهندسان ایرانی با استفاده از فناوری‌های نوین، توانسته‌اند اقدامات مهمّی برای کاهش آثار مخرب این بلایا انجام دهند که نتایج ملموسی به همراه داشته است.

کد خبر: ۷۶۹۷۹۲

تاریخ: ۰۵ دی ۱۴۰۳ - ۰۴:۳۱

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایران اکونومیست)، ۵ دی به عنوان «روز ملی ایمنی در برابر زلزله و کاهش اثرات بلایای طبیعی»، فرصتی برای افزایش آگاهی عمومی و توجه به اهمیت پیشگیری و مدیریت بلایای طبیعی است. بلایای طبیعی نظیر زلزله، سیل و طوفان همواره خسارات جانی و مالی سنگینی به همراه داشته‌اند. در این راستا، نقش مهندسان و متخصصان ایرانی در طراحی و اجرای سیستم‌های پیشرفته برای کاهش این خسارات، بسیار حائز اهمیت است. با استفاده از فناوری‌های نوین، مهندسان توانسته‌اند با طراحی سازه‌های مقاوم و سیستم‌های مدیریت بحران کارآمد، به کاهش آثار مخرب این بلایا کمک کنند.

همچنین، با افزایش دانش فنی و بهبود سیستم‌های پایش، پیش‌بینی و آمادگی، متخصصات ایرانی توانسته‌اند میزان آسیب‌های ناشی از حوادث طبیعی را به‌طور چشمگیری کاهش دهند. این اقدامات شامل مدیریت صحیح آب‌های سطحی، بهینه‌سازی سیستم‌های دفع زباله و مقاوم‌سازی زیرساخت‌ها است که در کنار یکدیگر، به ارتقاء امنیت و ایمنی جامعه در برابر بلایای طبیعی کمک می‌کنند.

اهمیت مهندسی در کاهش بلایای طبیعی

بلایای طبیعی، مانند زلزله، سیل و خشکسالی، خسارات جانی و مالی زیادی به کشورها وارد می‌کنند. ایران با توجه به موقعیت جغرافیایی خود، از جمله کشورهایی است که در معرض خطر بالای بلایای طبیعی قرار دارد. مهندسان ایرانی با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته و دانش مهندسی در طراحی و اجرای سازه‌های مقاوم، نقش مؤثری در کاهش این آسیب‌ها ایفاء کرده‌اند. به‌عنوان مثال، در مناطق زلزله‌خیز کشور مانند کرمانشاه، پروژه‌های مقاوم‌سازی ساختمان‌ها توانسته‌اند تلفات ناشی از زلزله را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهند. طبق آمار منتشر شده، با اجرای پروژه‌های مقاوم‌سازی در این مناطق، تعداد تلفات زلزله بیش‌از ۳۰ درصد کاهش یافته است.

علاوه‌بر این، مهندسان با طراحی سدها، تونل‌ها و شبکه‌های زهکشی، توانسته‌اند از وقوع سیلاب‌های مهیب جلوگیری کنند. این اقدامات موجب کاهش خسارت‌های ناشی از آب‌گرفتگی و جاری‌شدن سیل در مناطقی نظیر لرستان و خوزستان شده است. به گفته کارشناسان، احداث سد دز در استان خوزستان نمونه‌ای موفق از مدیریت بهینه سیلاب‌ها است که توانسته تلفات جانی را به صفر برساند. این پیشرفت‌ها نشان‌دهنده‌ی اهمیت نقش مهندسی در تقویت زیرساخت‌ها و کاهش آثار بلایای طبیعی هستند.

در بخش دیگری از مدیریت بحران، مهندسان ایرانی با استفاده از فناوری‌های نوین مانند سیستم‌های هوشمند پایش، به پیش‌بینی به‌موقع بلایا کمک کرده‌اند. به‌طور مثال، در سیل‌های اخیر، استفاده از داده‌های هواشناسی و مدل‌سازی‌های سه‌بعدی، منجر به کاهش تلفات جانی و مالی شده است. طبق گزارش سازمان هواشناسی، با به‌کارگیری این فناوری‌ها، میزان خسارت‌های ناشی از سیل‌های اخیر به نصف کاهش یافته است. این دستاوردها، آینده‌ای روشن در کاهش آثار بلایای طبیعی با استفاده از دانش مهندسی را نشان می‌دهند.

مقاوم‌سازی ساختمان‌ها در برابر زلزله

ایران یکی از کشورهایی است که به دلیل موقعیت زلزله‌خیز خود، با خطر بالای زمین‌لرزه مواجه است. مهندسان ایرانی در سال‌های اخیر با تمرکز بر مقاوم‌سازی ساختمان‌ها و زیرساخت‌های شهری، موفق به کاهش خسارت‌های جانی و مالی ناشی از زلزله شده‌اند. به‌طور مثال، پس از زلزله بم در سال ۱۳۸۲، طرح‌های مقاوم‌سازی در مناطق آسیب‌دیده اجراء شد. آمار نشان می‌دهد که در پروژه‌های بازسازی و مقاوم‌سازی ساختمان‌ها، میزان آسیب‌های وارده به ساختمان‌ها بیش‌از ۶۰ درصد کاهش یافته است. همچنین، طراحی ساختمان‌های جدید با استفاده از فناوری‌های مقاومتی مانند میراگرهای لرزه‌ای و سیستم‌های ضربه‌گیر، به کاهش ریسک آسیب‌های زلزله کمک کرده است.

علاوه‌بر این، مهندسان با استفاده از سیستم‌های نظارتی هوشمند، نظارت بهتری بر وضعیت ساخت‌وسازها دارند. به عنوان مثال، استفاده از حسگرهای زلزله در سازه‌ها، امکان تشخیص زودهنگام خطرات را فراهم می‌کند و اقدام به‌موقع برای کاهش آسیب‌ها را میسّر می‌سازد. طبق تحقیقات انجام‌شده، ساختمان‌هایی که از سیستم‌های پایش هوشمند بهره می‌برند، توانسته‌اند تا ۴۰ درصد کاهش آسیب‌ها را تجربه کنند. این دستاوردها نشان می‌دهند که پیشرفت‌های مهندسی، نقش بسزایی در کاهش اثرات مخرب زلزله دارند.

در زمینه‌ی آموزش و پژوهش نیز، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی به توسعه‌ی روش‌های نوین مقاوم‌سازی ساختمان‌ها کمک کرده‌اند. این تلاش‌ها با همکاری سازمان‌های بین‌المللی برای انتقال دانش جهانی به کشور، منجر به بهبود استانداردهای مهندسی در برابر زلزله شده‌اند. به‌عنوان مثال، پروژه‌های تحقیقاتی در دانشگاه تهران در رابطه با توسعه‌ی سازه‌های مقاوم در برابر زلزله، به‌طور عملی در استان‌های مختلف به کار گرفته شده‌اند. بر اساس آمارهای منتشر شده، این پروژه‌ها توانسته‌اند بیش‌از ۵۰ درصد در افزایش ایمنی ساختمان‌ها مؤثر واقع شوند.

مدیریت بحران‌های آبی در شرایط خشکسالی

خشکسالی یکی از بحران‌های زیست‌محیطی است که آثار مخرّبی بر منابع آبی و کشاورزی دارد. در این زمینه، مهندسان ایرانی با طراحی و اجرای پروژه‌های مدیریت منابع آب، توانسته‌اند از وقوع بحران‌های شدیدتر جلوگیری کنند. یکی از مهم‌ترین اقداماتی که صورت گرفته، بهینه‌سازی سیستم‌های آبیاری و بهره‌برداری بهینه از منابع آبی است. به‌طور مثال، آمارها نشان می‌دهد که با استفاده از روش‌های نوین آبیاری، مانند آبیاری قطره‌ای، مصرف آب در مزارع به نصف کاهش یافته است. این روش‌ها علاوه بر افزایش بهره‌وری، به حفظ ذخایر آبی کشور نیز کمک می‌کنند.

همچنین، مهندسان با طراحی پروژه‌هایی مانند انتقال آب بین‌حوضه‌ای، در تلاشند تا منابع آبی مناطق مختلف را به‌صورت هماهنگ مدیریت کنند. این طرح‌ها به‌خصوص در مناطق خشک و نیمه‌خشک کشور مانند سیستان و بلوچستان، نقش مهمی در کاهش بحران‌های آبی داشته‌اند. بر اساس گزارش سازمان منابع طبیعی، در سال‌های اخیر، میزان برداشت آب از این مناطق به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته و در عین حال، کیفیت منابع آبی بهبود یافته است.

در کنار این اقدامات، پژوهش‌های مشترک میان دانشگاه‌ها و سازمان‌های آب‌وخاک، منجر به توسعه‌ی روش‌های علمی‌تر برای مدیریت منابع آبی شده‌اند. استفاده از مدل‌های شبیه‌سازی و سیستم‌های پیش‌بینی خشکسالی، به مهندسان این امکان را داده است که بتوانند به‌صورت دقیق‌تر تغییرات وضعیت منابع آبی را پیش‌بینی کنند. این پیشرفت‌ها به کاهش ریسک خشکسالی و تأثیرات منفی آن در بخش‌های مختلف کشاورزی و صنعت، کمک شایانی کرده است.

طراحی و احداث سیستم‌های مدیریت سیلاب

مدیریت سیلاب یکی از چالش‌های مهم برای مناطق مستعد آب‌گرفتگی و جاری شدن سیل است. مهندسان ایرانی با طراحی و احداث سیستم‌های مدیریت سیلاب، از جمله ساخت سدها، کانال‌های آبی و دیواره‌های حفاظتی، توانسته‌اند خسارات ناشی از سیلاب را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهند. به عنوان نمونه، پروژه احداث سد کرخه یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های مهندسی در مدیریت سیلاب در کشور بوده است. این پروژه که با همکاری مهندسان ایرانی و خارجی انجام شده، توانسته حجم عظیمی از آب را مهار کند و از جاری‌شدن سیلاب‌های شدید در استان خوزستان جلوگیری کند. آمار نشان می‌دهد که پس از تکمیل این سد، میزان خسارت‌های ناشی از سیل به‌طور چشمگیری کاهش یافته است.

علاوه‌بر این، استفاده از فناوری‌های نوین مانند سیستم‌های پیشرفته‌ی هشداردهی سیلاب، به مدیریت بهتر بحران کمک کرده است. به گفته متخصصان، با به‌کارگیری این سیستم‌ها، زمان پیش‌بینی سیلاب تا ۷۲ ساعت افزایش یافته است، که این امر به تخلیه‌ی مناطق پرخطر قبل از وقوع سیلاب کمک می‌کند. همچنین، در بسیاری از مناطق شمالی و غربی کشور، ساخت سیستم‌های زهکشی و سدهای تنظیمی توانسته است حجم زیادی از آب را در زمان بحران مدیریت کند و از بروز مشکلات شدید جلوگیری کند.

در کنار اقدامات عملیاتی، پژوهش‌های مستمر در حوزه‌ی مهندسی سیلاب نیز نقش مهمی در بهبود سیستم‌های مدیریت سیلاب داشته است. همکاری دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی با سازمان‌های دولتی برای ارتقاء دانش مهندسی مدیریت منابع آبی، منجر به طراحی روش‌های پیشرفته‌تری برای کاهش خطرات ناشی از سیلاب شده است. به عنوان مثال، استفاده از مدل‌های سه‌بعدی شبیه‌سازی سیلاب، به تحلیل دقیق‌تر و بهبود روش‌های مهندسی در این زمینه کمک کرده است.

استفاده از سازه‌های مقاوم در برابر باد و توفان

بلایای جوّی مانند طوفان و بادهای شدید می‌توانند خسارات جبران‌ناپذیری به زیرساخت‌ها وارد کنند. مهندسان ایرانی با طراحی و احداث سازه‌های مقاوم در برابر این بلایا، نقش مؤثری در کاهش آسیب‌ها ایفاء کرده‌اند. یکی از اقدامات مهم در این زمینه، توسعه سازه‌هایی است که قادر به تحمل بارهای شدید ناشی از وزش بادهای قوی هستند. به‌طور مثال، در مناطقی مانند سواحل جنوبی و مناطق شمالی کشور که با توفان‌های مکرر مواجه هستند، احداث ساختمان‌ها و پل‌های مقاوم به باد، میزان آسیب‌ها را به شدت کاهش داده است. طبق آمارهای اخیر، در پروژه‌های جدید ساخت‌وساز در این مناطق، آسیب‌های ناشی از توفان تا ۶۰ درصد کاهش یافته است.

علاوه‌بر این، مهندسان با استفاده از فناوری‌های پیشرفته مانند شبیه‌سازی کامپیوتری، به طراحی دقیق‌تر سازه‌هایی پرداخته‌اند که می‌توانند در برابر فشار بادهای شدید مقاوم باشند. برای مثال، در طراحی توربین‌های بادی، از مدل‌سازی‌های عددی استفاده می‌شود تا بیشترین میزان بازدهی انرژی در شرایط توفان حاصل شود. این تلاش‌ها نشان‌دهنده‌ی بهبود کارآمدی و ایمنی در مقابل بلایای جوّی است.

همچنین، استفاده از مصالح مقاوم و سبک‌تر در سازه‌های مقاوم به باد، به کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری این سازه‌ها کمک می‌کند. به‌طور مثال، در بسیاری از پروژه‌های مهندسی ساختمان، از بتن‌های سبک و ترکیبات مقاوم در برابر رطوبت و فشار هوا استفاده شده است که میزان آسیب‌های واردشده به سازه‌ها را به شدت کاهش می‌دهد.

تقویت سیستم‌های مدیریت آتش‌سوزی در جنگل‌ها

آتش‌سوزی‌های گسترده در جنگل‌ها یکی از بلایای طبیعی است که خسارات قابل‌توجهی به محیط زیست وارد می‌کند. مهندسان ایرانی با طراحی و بهبود سیستم‌های مدیریت آتش‌سوزی، توانسته‌اند از گسترش آتش جلوگیری کرده و خسارت‌ها را به حداقل برسانند. یکی از مهم‌ترین اقدامات، استفاده از فناوری‌های نوین نظیر سیستم‌های پایش از راه دور و حسگرهای آتش است. این سیستم‌ها قادرند با دقت بالا، محل‌های بروز آتش‌سوزی را شناسایی کنند و قبل از گسترش، اقدام به مهار آتش کنند. به گفته‌ی کارشناسان، با به‌کارگیری این سیستم‌ها، میزان آسیب‌های ناشی از آتش‌سوزی در جنگل‌ها به میزان ۴۵ درصد کاهش یافته است.

علاوه‌بر این، توسعه‌ی روش‌های اطفای حریق از طریق تجهیزات پیشرفته، از جمله پهپادها و سیستم‌های آبیاری هوشمند، توانسته‌اند به سرعت بیشتری آتش را مهار کنند. استفاده از پهپادها برای ردیابی آتش و پاشیدن مواد ضدحریق، موجب افزایش کارآیی عملیات اطفای حریق شده است. به گفته سازمان جنگل‌ها و مراتع، در برخی عملیات اطفای حریق در مناطق صعب‌العبور، این فناوری‌ها توانسته‌اند تا ۷۰ درصد در کاهش زمان و افزایش موفقیت عملیات تأثیرگذار باشند.

پژوهش‌های مستمر در این زمینه نیز به توسعه‌ی دانش و فناوری‌های جدید کمک کرده است. استفاده از روش‌های بیولوژیکی برای پیشگیری از آتش‌سوزی، مانند کاشت گیاهان مقاوم به آتش، یکی دیگر از راهکارهای موثر است که توسط مهندسان و متخصصان محیط زیست ارائه شده است. این دستاوردها نشان‌دهنده‌ی پیشرفت‌های علمی در کاهش آثار مخرب آتش‌سوزی در جنگل‌هاست.

بهینه‌سازی سیستم‌های دفع و مدیریت زباله‌های شهری

مدیریت زباله‌های شهری یکی از چالش‌های بزرگ زیست‌محیطی است که به‌طور مستقیم بر سلامت و امنیت عمومی تأثیر می‌گذارد. مهندسان ایرانی با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، سیستم‌های مدیریت زباله را بهبود داده‌اند تا میزان آلایندگی و خطرات ناشی از این زباله‌ها را کاهش دهند. به‌عنوان مثال، استفاده از سیستم‌های تفکیک زباله از مبدا و بازیافت، به‌طور چشمگیری میزان زباله‌های دفن‌شده در محل‌های دفن را کاهش داده است. طبق آمارهای موجود، با اجرای این سیستم‌ها در شهرهای بزرگ کشور، میزان بازیافت زباله‌ها به حدود ۵۵ درصد رسیده که نسبت به گذشته، رشد قابل‌توجهی داشته است.

همچنین، طراحی و احداث سایت‌های مدرن دفن زباله که مطابق با استانداردهای زیست‌محیطی جهانی هستند، به بهبود شرایط زیست‌محیطی کمک کرده است. این سایت‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از نفوذ آلودگی به آب‌های زیرزمینی جلوگیری می‌کنند. آمارها نشان می‌دهند که در مناطقی که از این تکنولوژی‌ها بهره‌برداری شده است، آلودگی آب‌های زیرزمینی به نصف کاهش یافته است.

در کنار این اقدامات، توسعه‌ی روش‌های مدیریت زباله‌های صنعتی و خطرناک نیز مورد توجه قرار گرفته است. استفاده از سیستم‌های دفن بهداشتی زباله‌های خطرناک و همچنین زباله‌سوزی کنترل‌شده، توانسته‌اند بهطور قابل‌ملاحظه‌ای از خطرات ناشی از این زباله‌ها بکاهند. به گفته‌ی کارشناسان، این روش‌ها به کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی و افزایش سلامت عمومی کمک کرده‌اند.

بهبود سیستم‌های مدیریت آب‌های سطحی در شهرها

یکی از چالش‌های اساسی در مناطق شهری، مدیریت و کنترل آب‌های سطحی و روان‌آب‌ها است. مهندسان ایرانی با استفاده از فناوری‌های نوین و طراحی سیستم‌های مدیریت آب‌های سطحی، توانسته‌اند این معضل را کاهش دهند و اثرات منفی سیلاب‌ها را کمتر کنند. یکی از مهم‌ترین پروژه‌ها در این زمینه، اجرای پروژه‌های سازه‌ای و غیرسازه‌ای در شهرهای بزرگ برای کنترل روان‌آب‌ها و کاهش آب‌های سطحی است. به‌عنوان نمونه، در شهرهایی مانند تهران و اصفهان، با احداث سیستم‌های جمع‌آوری و ذخیره‌سازی آب‌های سطحی، توانسته‌اند به کاهش اثرات سیلاب و روان‌آب‌های شهری کمک کنند. آمارها نشان می‌دهند که این پروژه‌ها، میزان خسارت‌های مالی ناشی از آب‌گرفتگی در خیابان‌ها را تا ۶۰ درصد کاهش داده‌اند.

همچنین، توسعه‌ی سامانه‌های هوشمند مدیریت آب‌های سطحی، نظیر سیستم‌های شناسایی و پیش‌بینی وضعیت روان‌آب‌ها، در کاهش خسارات ناشی از آب‌گرفتگی تأثیر بسزایی داشته است. این سیستم‌ها قادرند تا وضعیت آب‌گرفتگی‌ها را به‌صورت آن‌لاین رصد کنند و اقدامات پیشگیرانه‌ی لازم را به‌صورت هوشمند انجام دهند. به گفته‌ی کارشناسان، استفاده از این سیستم‌ها باعث کاهش تلفات جانی و خسارت‌های مالی ناشی از سیلاب‌های شهری به میزان ۷۰ درصد شده است.

پژوهش‌های مستمر در حوزه‌ی طراحی و اجرای سیستم‌های مدیریت آب‌های سطحی نیز، به توسعه‌ی فناوری‌های جدید و بهینه‌سازی روش‌های اجرایی کمک کرده است. این تحقیقات به ایجاد سیستم‌های ترکیبی از راهکارهای زیرسطحی و سطحی برای مدیریت روان‌آب‌ها پرداخته‌اند که توانسته‌اند به‌طور موثری تأثیرگذاری بهتری داشته باشند.

توسعه سیستم‌های پایش زمین‌لرزه و مدیریت مخاطرات آن

زمین‌لرزه‌ها یکی از حوادث طبیعی خطرناک است که خسارت‌های زیادی به سازه‌ها و جوامع وارد می‌کند. مهندسان ایرانی با توسعه‌ی سیستم‌های پایش زمین‌لرزه و طراحی سازه‌های مقاوم، تلاش کرده‌اند تا آثار مخرب این بلایا را به حداقل برسانند. سیستم‌های پایش لرزه‌ای هوشمند در مناطق پرخطر کشور، مانند استان‌های کرمان و آذربایجان، به شناسایی سریع زمین‌لرزه و انتشار هشدارها پرداخته‌اند. به گفته‌ی سازمان زمین‌شناسی، استفاده از این سیستم‌ها توانسته زمان شناسایی و اعلام هشدار زمین‌لرزه را تا ۲۰ دقیقه کاهش دهد که به نوبه‌ی خود از خسارات جانی و مالی زیادی جلوگیری کرده است.

علاوه‌بر این، مهندسان با طراحی و اجرای سازه‌های مقاوم در برابر زلزله، توانسته‌اند به تقویت زیرساخت‌های شهری کمک کنند. پروژه‌های بزرگی مانند ساخت ساختمان‌های با مصالح ضدزلزله و مقاوم‌سازی ساختمان‌های قدیمی، توانسته‌اند تا حد زیادی خطرات ناشی از زلزله را کاهش دهند. بر اساس آمارها، در مناطقی که این پروژه‌ها اجراء شده‌اند، میزان خسارت‌های ناشی از زمین‌لرزه به نصف کاهش یافته است.

همچنین، تحقیقات مستمر در این حوزه، به توسعه‌ی مدل‌های شبیه‌سازی پیشرفته برای ارزیابی دقیق‌تر خطر زلزله و مدیریت ریسک‌های ناشی از آن منجر شده است. این پژوهش‌ها به همراه همکاری‌های علمی با دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی، توانسته‌اند راهکارهای نوینی برای افزایش ایمنی و کاهش اثرات مخرب زمین‌لرزه ارائه دهند.

بهینه‌سازی سیستم‌های مدیریت بحران در بلایای طبیعی

مدیریت بحران در بلایای طبیعی، نیازمند هماهنگی و استفاده‌ی بهینه از منابع است. مهندسان ایرانی با طراحی سیستم‌های هوشمند مدیریت بحران، نقش مهمی در کاهش آثار مخرب این بلایا ایفاء کرده‌اند. یکی از مهم‌ترین اقدامات، توسعه‌ی سامانه‌های مدیریت بحران در سطح ملی است که شامل پایگاه‌های داده‌ی جامع، نقشه‌برداری دیجیتال و شبیه‌سازی‌های پیشرفته برای آمادگی در برابر بلایای طبیعی است. این سامانه‌ها به دولت و سازمان‌های مرتبط کمک می‌کنند تا واکنش سریع‌تری در مواقع بحران داشته باشند. بر اساس گزارش‌های وزارت کشور، این سیستم‌ها توانسته‌اند زمان واکنش به بلایای طبیعی را تا ۴۰ درصد کاهش دهند، که به نوبه خود باعث کاهش تلفات جانی و خسارت‌های مالی شده است.

علاوه‌بر این، آموزش‌های فراگیر و برگزاری مانورهای شبیه‌سازی بلایای طبیعی در سراسر کشور، از دیگر ابتکارات مهندسان ایرانی برای بهینه‌سازی مدیریت بحران است. این مانورها به تمرین واکنش‌های سریع و هماهنگ در زمان وقوع بحران‌ها کمک کرده و آمادگی مردم و مسئولان را افزایش داده است. آمارها نشان می‌دهد که با برگزاری این مانورها، میزان خسارات جانی در بلایای طبیعی به میزان ۳۵ درصد کاهش یافته است.

در کنار این اقدامات، همکاری‌های بین‌المللی برای تبادل تجربیات و دانش فنی در زمینه‌ی مدیریت بحران نیز، از اهمیت بالایی برخوردار است. ایران با مشارکت در پروژه‌های منطقه‌ای و جهانی، توانسته است راهکارهای نوینی برای مدیریت بحران‌های طبیعی ارائه دهد که نتایج مثبتی در کاهش خسارات به همراه داشته است.

با توجه به مطالب فوق، با تلاش‌های مستمر مهندسان و متخصّصان ایرانی، اقدامات مؤثری در کاهش آثار بلایای طبیعی به‌ویژه زلزله، سیل و طوفان انجام شده است. این اقدامات شامل توسعه‌ی سیستم‌های هوشمند مدیریت بحران، مقاوم‌سازی سازه‌ها و استفاده از فناوری‌های نوین در زمینه‌ی پیش‌بینی و مدیریت بحران‌هاست که به کاهش خسارات جانی و مالی کمک می‌کنند. همچنین، آموزش‌های عمومی و تمرکز بر افزایش آمادگی مردم، تأثیر بسزایی در کاهش اثرات بلایای طبیعی داشته است.

در نهایت، با توجه به اهمیت روزافزون مدیریت بلایا، استمرار این تلاش‌ها و حمایت از تحقیقات علمی و عملی در این حوزه، زمینه‌ساز ارتقاء ایمنی و کاهش خطرات ناشی از حوادث طبیعی خواهد بود. این موضوع نیازمند همکاری بین‌بخشی و بهره‌گیری از تجربیات جهانی است تا بتوان به نتایج بهتری در زمینه‌ی کاهش اثرات بلایا دست یافت.