تهران روی لبه حمل و نقل تمام برقی ایستاده است

معاون حمل‌ و نقل و ترافیک شهرداری تهران اعلام کرد: در روز ملی حمل و نقل، خشنودم که بگویم تهران روی لبه حمل و نقل تمام برقی ایستاده و در این مدار برای توسعه زیرساخت‌های خود برنامه‌هایش را به اجرا می‌رساند. این گام‌ها تهران را در مسیر برآوردن نیازهای مردمش به عنوان «شهری برای همه» پیش می‌برد.

کد خبر: ۷۶۷۵۹۶

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۴۰۳ - ۱۲:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از شهر، محسن هرمزی در یادداشتی با عنوان «توسعه بر مدار برآوردن نیازهای مردم» به مناسبت روز ملی حمل و نقل، نوشت:«تهران دوره‌های مختلف مدیریت شهری به خود دیده است و هر یک وعده‌ها و عملکردهای مختلفی از خود به جا گذاشته‌اند. این شهر با مطالبات گسترده در تابستان ۱۴۰۰ تحویل مدیریت شهری ششم شد که کاهش ترافیک و مدیریت آلودگی هوا در فهرست اولویت‌های شهری آن، به قید فوریت و ضرورت قرار داشت. همسو با چنین دیدگاهی، شهرداری تهران و شورای شهر حاضر تلاش کردند رویکردی همه‌جانبه به موضوع حمل و نقل داشته باشند؛ چه این‌که توسعه حمل و نقل عمومی به هر نحو می‌تواند موجب کاهش تردد با وسایل نقلیه شخصی شود و به دنبال آن انتشار آلاینده‌های سمی را نیز به نحو موثری بکاهد.

اما شهرداری تهران در بخش حمل و نقل چه کارنامه‌ای داشته و برای اولویت‌های نام برده چه کرده است؟

اگر نگاهی فارغ از اغراض سیاسی داشته باشیم، متوجه می‌شویم که در سال‌های اخیر، توجه صددرصدی مدیریت شهری به توسعه حمل و نقل عمومی بوده و برای توسعه آن به معنای واقعی کلمه کوشیده است. تهران شهری با ترددهای بسیار بالاست که بعضی آمار آن را تا نزدیک ۲۰میلیون سفر روزانه رسانده‌اند. در این‌باره میان نیازهای ترددی و امکانات فاصله معناداری است که مدیران شهری گذشته، کمتر از امروز به آن توجه داشته‌اند.

رویکرد دوچرخه‌محوری برندی است که طی سال‌های مدیریت آنان مورد توجه قرار گرفت اما از آنجا که زیرساخت‌های این مد در تهران فراهم نبود، نتوانست آنطور که باید مورد توجه قرار گیرد. همزمان با سیاست دوچرخه‌محوری، عمر وسایل نقلیه شهری تهران به سرعت به فرسودگی مطلق نزدیک شد تا جایی که ۶۰درصد اتوبوس‌ها، ۸۰درصد ون‌ها و ۷۰درصد تاکسیرانی تهران از سن فرسودگی عبور کرد و تلاشی برای جبران این عقب‌ماندگی در کیفیت و کمیت حمل و نقل تهران صورت نگرفت.

در مورد واگن‌های مترو نیز سرعت اورهال ناوگان بسیار پایین بود و عمر بالای واگن‌ها نیز موجب بروز مشکلاتی در شبکه زیرزمینی تهران شد. در عین حال مردم در دوره پساکرونا درخواست بروز و ظهور بیشتری در شهر داشتند و فقدان وسایل حمل و نقلی لازم موجب شد به وسایل نقلیه شخصی روی آورند.

در عین حال از ابتدای مدیریت شهری ششم، بار دیگر موضوع توسعه حمل ونقل عمومی مدنظر شهرداری تهران قرار گرفت. ما تلاش کردیم با انعقاد قراردادهایی برای واردات اتوبوس‌های پیشرفته و سازگار با محیط زیست از چین، سامانه حمل و نقل عمومی را از منظر کیفی و کمی ارتقا دهیم. این اتوبوس ها مجهز به فناوری های نوین همانند سیستم های کاهش آلایندگی و مصرف بهینه سوخت هستند و برخی از آنها نیز دارای موتورهای برقی یا هیبریدی است. استفاده از این فناوری‌ها هم به کاهش آلودگی هوای تهران کمک می‌کند و هم تجربه سفر راحت‌تر از پیش را برای شهروندان فراهم می‌آورد.

در روز ملی حمل و نقل، خشنودم که بگویم تهران روی لبه حمل و نقل تمام برقی ایستاده و در این مدار برای توسعه زیرساخت‌های خود برنامه‌هایش را به اجرا می‌رساند. این گام‌ها تهران را در مسیر برآوردن نیازهای مردمش به عنوان «شهری برای همه» پیش می‌برد.»