اهداف پیدا و پنهان آمریکایی-اسرائیلی در سوریه

کارشناس مسائل بین‌الملل با بیان اینکه رژیم صهیونیستی نیروی نیابتی آمریکاست، گفت: حمایت شبانه‌روزی آمریکا از اسرائیل موجب شد رژیم خود را به مرحله‌ای از قدرت برساند و اکنون گرداننده این بازی در سوریه، قدرت بزرگ‌تری است که ساختار لازم را دارد.

کد خبر: ۷۶۶۲۱۷

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۴۰۳ - ۰۷:۰۴

به گزارش ایران اکونومیست، پس از سقوط دولت سوریه، رژیم صهیونیستی نیز از منطقه حائل حملات خود را به خاک سوریه آغاز کرد که بر اساس آخرین گزارش‌ها یکی از منابع امنیتی سوری اعلام کرد که نیروهای رژیم صهیونیستی در شهر «قَطَنا» واقع در ۱۳ مایلی دمشق و ۶ مایلی فراتر از منطقه غیرنظامی شده‌ای هستند که بلندی‌های جولان را از سوریه جدا می‌کند.

همچنین رژیم صهیونیستی به نیروهای خود دستور داد تا وارد منطقه حائل تحت کنترل سازمان ملل شده و طرف سوری بلندی جولان را تصرف کنند.

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی تاکید کرد؛ جولان که دو سوم آن برای ۶۰ سال در تصرف و اشغال رژیم صهیونیستی بوده، برای همیشه برای «اسرائیل» باقی می‌ماند.

رژیم صهیونیستی همچنین در حملات هوایی خود به خاک سوریه، مهم‌ترین تجهیزات و پایگاه‌های نظامی این کشور را از بین برده است. دیدبان حقوق بشر سوریه می‌گوید که ارتش رژیم صهیونیستی مهم‌ترین تاسیسات نظامی در سوریه را در حملات هوایی خود نابود کرده است.

طبق این گزارش، رژیم صهیونیستی در ۴۸ ساعت گذشته حدود ۳۰۰ حمله هوایی به خاک سوریه انجام داده و هدف آن از بین بردن تجهیزات نظامی دولت سابق این کشور بوده است.

حملات رژیم صهیونیستی به دمشق

تاثیر حمایت‌های آمریکا بر نقش‌آفرینی اسرائیل

«فرشید باقریان» در گفت‌وگو با ایران اکونومیست در تحلیل خود از حملات رژیم صهیونیستیبه سوریه و اشغال منطقه حائل در جولان اشغالی اظهار کرد: ابتدا به این نکته اشاره کنم که نباید تصور شود نظام سیاسی بشار اسد در مدت ۱۲ روز سقوط کرده باید عمیق‌تر به مساله نگاه کرد. گرداننده این بازی در سوریه، قدرت بزرگ‌تری است که ساختار لازم را دارد.

وی یادآور شد: بعد از ۷ اکتبر، قوی‌ترین اتفاق، انفجار پیجرهای حزب‌الله بود که به هیچ‌عنوان ارتباطی با اسرائیل نداشت، این موضوع از سوی آمریکا طراحی شده بود و اسرائیل تنها از آن سوءاستفاده کرد؛ در واقع آمریکا اطلاعاتی را در این ارتباط درباره اماکن مهم و اشخاص حساس در اختیار اسرائیل قرار داد و اسرائیل توانست با از میان برداشتن این افراد برای خود امتیازاتی را کسب کند.

این کارشناس مسائل بین‌الملل همچنین بیان کرد: حمایت شبانه روزی آمریکا از اسرائیل موجب شد تا اسرائیل توانست خود را به مرحله‌ای از قدرت برساند. در حقیقت اسرائیل یک نیروی نیابتی برای آمریکاست. فراموش نکنیم حتی بایدن گفته بود اگر اسرائیل نبود، ما یک اسرائیل ایجاد می‌کردیم. بنابراین در تلاش هستند بخشی از خاک سوریه در اختیار اسرائیل قرار گیرد تا یک مرکز بحران و تشنج نسبت به کشورهای همسایه اردن، ترکیه و ... باشد.

باقریان با بیان این‌که اکنون با توجه به شرایط سوریه، آمریکایی‌ها درصدد هستند یک دولت کُرد برای خودشان تشکیل دهند، گفت: این موضوعی است که اسرائیلی‌ها نسبت به آن نگرانی دارند مبادا این دولت قوی‌تر از من و دارای منابع بیش‌تر باشد.

نظامیان آمریکایی در پایگاه التنف در سوریه

بازی بزرگ قدرت‌ها در سوریه

وی به بمباران ۳۰۰ نقطه در خاک سوریه توسط رژیم صهیونیستی اشاره کرد و افزود: پس از توافق آتش‌بس میان لبنان و رژیم صهیونیستی، اسرائیل نسبت به پاکسازی مناطق بمب‌گذاری در غرب سوریه اقدام کرد و در حال حاضر نیز شهر درعا که در سال ۲۰۱۱ نخستین شهری بود که علیه بشار اسد قیام کرد اکنون اسرائیلی‌ها به آن‌جا وارد شده‌اند.

این کارشناس مسائل بین‌المللی با اشاره به چگونگی شکل‌گیری اقلیم کردستان عراق گفت: آمریکایی‌ها به دنبال ایجاد دولتی مانند اقلیم عراق در سوریه هستند،‌ در واقع آن‌ها به دنبال دولت‌سازی هستند تا تاسیس یک دولت کرد در کنار اسرائیل قرار گیرند به عبارتی آمریکا باید موازنه قدرت میان اسرائیل و خود قدرت باشد.

باقریان ادامه داد: در نظر بگیریم در سوریه قدرت‌های بزرگ، بازی بزرگی را انجام دادند، اما اکنون در سوریه انتقال قدرت بر سر خاک است یعنی ابتدا به دنبال نظام فئودالیته و سپس به دنبال داشتن قدرت هستند.

وی در بخش دیگری از این گفت‌وگو ضمن اشاره به منازعات قومی در سوریه توسط گروه‌های ایدئولوژیک اظهار کرد: رهبر گروه‌های مسلح در سوریه همان ابتدا اعلام کرد که دولت مورد اعتماد آنان ترکیه است اما ترکیه هر اندازه لائیک و سکولار باشد اردوغان گرایش سنی و ایدئولوژیک دارد.

این کارشناس مسائل بین‌الملل همچنین گفت: با توجه به شرایط به وجود آمده در سوریه این احتمال وجود دارد که در آینده‌ای نزدیک در شهر الرقه، آمریکا و ترکیه در مقابل هم قرار بگیرند، تصور می‌کنم قبل از این‌که ترک‌ها هم به دیرالزور برسند اسرائیلی‌ها رسیده‌اند، در واقع احتمالا اولین درگیری ترک‌ها و آمریکایی‌ها بر سر آب فرات باشد که قطعا ترک‌ها از رهاسازی آب امتناع می‌کنند و این موضوع می‌تواند نخستین مناقشه باشد.