اوج بندگی و راه و رسم سلوک در وصیت نامه حضرت زهرا(س) ترسیم شده است

یک کارشناس مذهبی از وصیت نامه حضرت فاطمه زهرا(س) به عنوان وصیتی یاد کرد که اوج بندگی و راه و رسم سلوک را نشان می‌دهد.

کد خبر: ۷۶۴۴۹۰

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۴۰۳ - ۰۹:۱۰

به گزارش خبرنگار معارف ایران اکونومیست در جلد ۴۳ بحارالانوار، صفحه ۲۱۴ این وصیت نامه مکتوب از دختر رسول خدا(ص) آمده است: به نام خدای بخشاینده و مهربان، این است آنچه دختر رسول خدا بدان وصیت می‌کند، در حالی که گواهی می‌دهد معبودی جز خدای یکتا نیست و گواهی می‌دهد محمد(ص) بنده و رسول اوست و گواهی می‌دهد که بهشت‌ حق است و جهنم حق است و قیامت‌ خواهد آمد و هیچ گونه شکی در آن نیست و گواهی می‌دهد که خدای تعالی هر کس را که در گورهاست، زنده خواهد کرد. ای علی منم فاطمه، دختر محمد(ص) که خدای تعالی مرا به ازدواج تو در آورد تا در دنیا و آخرت از آن تو باشم و تو در انجام کارهای من سزاوارتر از دیگران هستی! کار حنوط و غسل و کفن مرا در شب انجام ده و بر من نماز بخوان و شبانه مرا دفن کن و کسی را خبر نکن. تو را به خدا می‌سپارم، و بر فرزندان خود تا روز قیامت‌ سلام می‌رسانم.

حجت الاسلام محمدباقر ولدان به مناسبت سالروز شهادت حضرت زهرای مرضیه(س) به خبرنگار معارف ایران اکونومیست گفت: این وصیت فاطمه زهرا(س) نشان از اوج بندگی و راه و رسم سلوکی فاطمه در مسیر خداست که فاطمه در آنجا وحدانیت الهی، نبوت پیامبر، حقانیت آخرت و شهادت به ولایت امیرمومنان(ع) را می فرماید و از این جهت فاطمه می تواند یک الگوی نمونه برای همه بندگان خدا باشد تا جایی که بتوانیم بندگی خدا را به عنوان یک عامل شتابدهنده برای پیشبرد خیر دنیا و آخرت و خوشبختی قرار دهیم.

فاطمه زهرا(س) الگوی بندگان است

ولدان از حضرت فاطمه(س) به عنوان الگوی بندگان یاد کرد و گفت: از آنجا که عبودیت، راز خلقت است و همه ما برای رسیدن به مقام تسلیم و بندگی در برابر ذات احدیت آفریده شدیم تا بتوانیم با سلوک سالم به مقام لقاء الله دست پیدا کنیم. لذا برای سلوک حتما نیاز به یک الگو و سرمشق داریم. خدا در کنار نقشه راه سعادت دنیا و آخرت که قرآن کریم و سایر کتاب های آسمانی را فرستاده، همواره راهنما و شخصیت هایی از جنس انسان آفریده که پیام آور خدا باشند و در رفتار و گفتارشان عصمت و بی خطایی وجود داشته باشد تا بتوانند الگویی برای بشریت باشند و حجت را تمام کنند که انسان بهانه ای برای عدم سرسپردگی و قرار گرفتن در ولایت طاغوت و شیطان نداشته باشد.

وی افزود: حضرت صدیقه کبری دارای مقام عصمت کبری است. یعنی شخصیتی است که هم طاهره و مطهره است و هم محدثه تا جایی که فرشتگان بر آن حضرت نازل می شدند و هم آن حضرت، مبارکه است که برکات وجودی از او نازل می شد و هم کوثر است که می تواند خیر کثیر را دارا باشد و به دیگران هم عطا کند. وقتی چنین شخصیت ملکوتی در مسیر بندگی خدا قرار می گیرد، می بینیم که جلوه های بندگی را در حد اعلی دارد تا جایی که در سیره حضرت روایت داریم که وقتی به عبادت و نیایش و به نماز و ارتباط با خدا می پردازند، در حد اعلی هستند.

معاون فرهنگی آستان مقدس مسجد جمکران افزود: به فرموده امام حسن مجتبی(ع) گاهی حضرت فاطمه(س) از شب تا صبح مشغول عبادت بودند و همواره برای دیگران به ویژه همسایگان دعا می کردند و می فرمودند اول همسایه و بعد اهل خانه را باید دعا کرد.

محمدباقر ولدان، پژوهشگر مذهبی

وی ادامه داد: در روایتی دیگر آمده وقتی آن حضرت به نماز می ایستادند، نور صورت ایشان به آسمان می درخشید و به همین دلیل آن حضرت را زهرا نامیدند. در برخی روایات نیز آمده است که نفَس های فاطمه زهرا (س) در نماز از شدت ترس الهی به شماره می افتاد و گاهی با عبادت هایی که داشتند، آنچنان معنویت را در سنین جوانی کسب می کردند که به مقام توحید ناب دست می یافتند و یکی از عابدترین انسان های روزگار خود بود که از شدت عبادت پاهایشان ورم می کرد.

ولدان اضافه کرد: در سیره عرفانی و رسم بندگی که فاطمه زهرا(س) دنبال می کردند، با این که در سن جوانی بودند ولی مثل یک پیر طریقت در قله شامخ عرفان بودند و با وجود خانه و خانه داری و تربیت فرزندان و حتی مسئولیت های مختلفی که داشتند، همواره از قرائت قرآن و خواندن دعا و نمازهای نافله بهره می بردند و اینگونه است که فاطمه(س) به مقام فنای فی الله دست پیدا می کنند که جز خواست خدای هیچ چیزی برای خود نمی خواهند و در این موقعیت می بینیم که غذای مبارک حضرت غذای بهشتی می شود و در واقع با تغذیه روحانی و عبادت و اخلاصی که داشتند، توانستند این مسیر پرتلاطم را در این وقت کوتاه سپری کنند.

این استاد حوزه افزود: البته روح عبادت و اخلاص و مقام نورانیت زهرا همان ولایت است. چون فاطمه(س)، خود یک حامی و مدافع تمام قد برای امام زمانش بود و به معنای واقعی کلمه به امام زمان خود یعنی حضرت علی(ع) اقتدا و حمایت می کردند. لذا به این مقام و مرتبه از عرفان دست پیدا کردند و آن حضرت در این موقعیت و مقام به مقامی رسیدند که به فرموده رسول خدا(ص) وقتی فاطمه به عنوان سرور زنان جهان از پیشینیان و آیندگان در محراب می ایستادند، ۷۰ هزار فرشته مقرب به او سلام می دادند و همچنان که فرشتگان با مریم سخن می گفتند، به حضرت زهرا نیز عرض می کردند که «ای فاطمه! خدا تو را برگزیده، پاک ساخته و بر زنان جهان برتری داده است».

ولدان همچنین گفت: مصحف فاطمه در همین محراب عبادت نصیب آن حضرت شد که علم گذشتگان و آیندگان در مصحف فاطمه است و خدا این مصحف را به زهرای مرضیه عطا کردند. آن حضرت چنان شوقی به عبادت داشتند که هنگام عبادت، متوجه اطرافیان خود نمی شدند و گویی غیر از قیام و رکوع و سجود، کار دیگری نداشتند و برای مناجات با خدای خود حتی در شب ازدواج نیز از حضرت علی(ع) خواستند که با هم به نماز بایستند و خدا را عبادت کنند.

وی افزود: وقتی پیامبر اکرم(ص) از حضرت علی(ع) پرسیدند که همسرت را چگونه یافتی، آن حضرت عرض کردند که فاطمه بهترین کمک کار برای بندگی خداست و چه خوب است که همه ما با الگو گرفتن از وجود فاطمه زهرا(س) و حضرت علی(ع) بتوانیم راه بندگی خدا را برای کسب آرامش و خوشبختی در مسیر زندگی دنیا و جاودانگی آخرت کسب کنیم.