ونزوئلا افتتاح پایگاه‌های جدید آمریکا در منطقه مورد مناقشه «اِسِکیبو» را محکوم کرد

دولت ونزوئلا اقدام «فرماندهی جنوبی ایالات متحده» مبنی بر افتتاح پایگاه‌های نظامی جدید در «گوایانا اِسِکیبا»، منطقه مورد مناقشه با گویان را محکوم و تاکید کرد: هیچ اقدام یکجانبه یا خارجی نمی‌تواند عزم ما برای حفظ تمامیت ارضی را تضعیف کند.

کد خبر: ۷۶۴۰۲۶

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۴۰۳ - ۱۱:۲۵

به گزارش روز چهارشنبه ایران اکونومیست، دولت ونزوئلا در بیانیه‌ای که «ایوان خیل» وزیر امور خارجه این کشور در کانال تلگرام خود منتشر کرده است، تاکید کرد: تجمیع تاسیسات نظامی فرماندهی جنوب آمریکا در گویان، از جمله استفاده نظامی از فرودگاه «سرتیپ گری بیتون» واقع در گوایانا اِسِکیبا، غیرقابل قبول است و نشان‌دهنده تحریک جدیدی از سوی جمهوری تعاونی گویان است.

کاراکاس تصریح کرد: برنامه جنگی دولت ایالات متحده جایی در آمریکای ما و قلمرو گوایانا اسکیبا ندارد.

ونزوئلا همچنین تاکید کرد که گسترش غیرقابل قبول ایستگاه‌های دریایی آمریکا برای استفاده نظامی نشان‌دهنده تلاش این کشور برای جلوگیری از حل مسالمت‌آمیز و مذاکره مناقشه ارضی است.

در این بیانیه آمده است: این اقدامات آمریکا، حقوق مشروع تاریخی ونزوئلا در مورد گوایانا اسکیبا را نقض می‌کند.

ونزوئلا با تاکید دوباره بر تعهد خود به صلح در آمریکای لاتین، از حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلاف‌ها میان کشورها حمایت کرد و تمایل خود برای دفاع از حقوق حاکمیتی ونزوئلا در مورد گوایانا اسکیبا از طریق ابزارهای دیپلماتیک را ابراز کرد.

در این بیانیه آمده است: هیچ اقدام یکجانبه یا خارجی نمی‌تواند عزم ما برای حفظ تمامیت ارضی و کرامت ملتمان را تضعیف کند.

دولت ونزوئلا همچنین از گویان خواست تا به صورت فوری، اقداماتی که مغایر با درک متقابل و چارچوب حقوقی بین‌المللی است را متوقف کند.

بیش از یک قرن است که ونزوئلا و گویان مدعی حاکمیت اسکیبو هستند؛ منطقه‌ای غنی از مواد معدنی استراتژیک به وسعت حدود ۱۶۰ هزار کیلومتر مربع که دارای ذخایر نفتی مهمی است.

ونزوئلا هرگز حاکمیت گویان بر منطقه نفت‌خیز اسکیبو را به رسمیت نشناخته است و اطمینان داده که این مناقشه باید در چارچوب توافق‌نامه ژنو ۱۹۶۶ حل‌وفصل شود.

در مقابل گویان معتقد است این مناقشه ارضی باید طبق رای صادره در سال ۱۸۹۹ توسط دادگاه داوری پاریس، توسط دیوان بین‌المللی دادگستری حل‌وفصل شود.

رای داوری پاریس به تاریخ ۳ اکتبر ۱۸۹۹، حکمی بود که توسط یک جلسه دادگاه داوری در پاریس صادر شد و به موجب آن، امریکا (به نمایندگی از ونزوئلا) از یک سو و بریتانیا (به عنوان مالک مستعمره گویان بریتانیا، گویان فعلی) از سوی دیگر، توافق کردند که اختلاف بر سر مرز غرب مستعمره بریتانیا و شرق ونزوئلا را به داوری بین‌المللی به عنوان مکانیزمی برای راه‌حل دوستانه برای مناقشه ارضی تسلیم کنند.