سریال «نرگس» پنهانی ساخته شد

اگر کاره‌ای بودم سیمافیلم را جمع می‌کردم!

مهران مهام ـ‌ تهیه‌کننده باسابقه سریال‌های تلویزیونی ـ روایتی از وضعیت سانسور در تلویزیون داشت و گفت: مگر من در سازمان خودم (صداوسیما) می‌توانم برای خودم برنامه‌سازی کنم؛ کاری که از لایه‌های مدیریتی رد شده، مراحل تولید آن به پایان رسیده، یک اتفاق برایش می‌افتد و در زمان پخش اتفاق دیگری برایش می‌افتد! ۳۰ سال است می‌گویند در پیچ خطرناک هستیم، حذف کنید!

کد خبر: ۷۶۱۷۱۶

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۴۰۳ - ۱۳:۴۴

به گزارش ایران اکونومیست، مهام با حضور در برنامه تلویزیونی «جام جم» درباره ممیزی در تلویزیون اینچنین گفت: فرض کنید مجموعه‌ای ساخته شده، فیلمنامه آن از قبل در اداره کل طرح و برنامه‌ریزی تصویب شده، به مرحله تولید رسیده و آماده شده است؛ حالا اتفاقی در کشور افتاده، کاملا سریال عوض می‌شود، هم مفاهیم، هم فرم و هم محتوا! هر چه می‌گوییم محتوای تولید شده ربطی با فلان موضوع ندارد، می‌گویند باید حذف کنید.

او ادامه داد: من سال‌هایی در شبکه جم‌جم تهیه‌کننده بودم. در آنجا با توجه به اینکه شبکه‌ جهانی بود، رایت‌ها رعایت می‌شد، مجموعه‌هایی که با رایت خریده‌ بودیم به ما می‌دادند و ما مجدد باید دوبله و زیرنویس می‌کردیم و در واقع برای شبکه جام‌جم پیش تولید می‌کردیم که بخشی از آن را قبول دارم. کارتون «فوتبالیست‌ها»، سریال «اوشین» و ... با آن چیزی که در اصل بود تفاوت داشت والبته درست هم بود.

۳۰ سال است می‌گویند در پیچ خطرناک هستیم، حذف کنید!

مهام سپس درباره تجربیاتش از سانسور در تلویزیون گفت: یک جمله همواره در این ۳۰ سال با ما بوده و آن اینکه در پیچ خطرناک هستیم فلان قسمت را باید دربیاوریم، بارها گفته شده! همین حالا هم گفته می‌شود. می‌گویند الان هم در مرحله خطرناک هستیم اجازه بدهید این بخش از کار را دربیاوریم.

او در پاسخ به اینکه مگر چه کاری می‌سازد که می‌گویند حذف کنید؟ اینگونه توضیح داد: همان چیزهایی که خودشان تایید کرده‌اند را ساختیم؛ چیزی غیر از آن نبوده که بدون اجازه خودم آن را اضافه کنم. کل کار توسط اداره کل فیلمنامه تصویب شده، ناظر خوانده، کنترل شده، ساخته شده اما همان را می‌گویند پخش نکن. فلان بخش‌ها را حذف کن! مگر من در سازمان خودم می‌توانم برای خودم برنامه‌سازی کنم؟! چیزی که تصویب شده همه مراحل از سیناپس تا نگارش و تولید بر اساس قانون پیش رفته اما به آنتن که رسیده می‌گویند حذف کن!

این تهیه‌کننده در بخشی از گفت‌وگوی خود در صداوسیما، با بیان اینکه مجموعه «نرگس» هم پنهانی ساخته شد، گفت: این راز بزرگ را افشا می‌کنم که مجموعه نرگس جزو اولین نودشبی‌های تلویزیون بود و از مدیریت به ما عنوان شد که نگویید این سریال قرار است در ۹۰ قسمت تولید شود، بگویید ۲۶ قسمتی است؛ جایی درز نکند وگرنه جلوی ساخت آن گرفته خواهد شد! آقای پورمحمدی این هشدار را می‌داد که اگر بدانند این سریال ۹۰ قسمتی است آن را تعطیل می‌کنند. این سریال پخش می‌شود و روی آنتن هم شاخص می‌شود.

افشای یک راز: «نرگس» پنهانی ساخته شد

او درباره مخالف شورای نظارت مبنی بر پخش «نرگس» هم یادآور شد: مجموعه نرگس زمانی که آماده شد چند نفر از شورا تشخیص گذاشتند کار دیده شود، آن موقع سی‌دی نبود، ۱۰ نوار وی اچ‌اس، تحویل دادیم، همه دیدند و گفتند این برنامه نباید پخش شود، از نظر ما غیر قابل پخش است و آقای میرباقری می‌گوید ما به  شما اعتماد می‌کنیم، بروید و پخش کنید. سوال من این است مگر می‌شود ما کاری غیرقابل پخش بسازیم!

اگر کاره‌ای بودم سیمافیلم را جمع می‌کردم

مهام همچنین در بخشی از گفت‌وگوی خود برای افزایش مخاطب تلویزیون راه‌حلی پیشنهاد داد و گفت: من اگر در سازمان صداوسیما کاره‌ای بودم صبح زود سیمافیلم را جمع می‌کردم و سریال‌سازی را به شبکه‌ها برمی‌گرداندم. رقابت‌های سالمی که آن موقع برای پویایی داشتند را تکرار می‌کردم. الان من نمی‌گویم بلکه آمار می‌گوید که چرا مردم فقط شبکه آی‌فیلم را تماشا می‌کنند.

او با تاکید بر اینکه «تمرکز در تمرکز» اقدامی غلط در صداوسیماست، همچنین تصریح کرد: چه بخواهیم و چه نخواهیم سازمان صداو سیما انحصاری است. آمدیم در خود سازمان هم انحصار زدیم که کل سریال‌ها در سیمافیلم ساخته شود. در حالی که سیمافیلم زمانی کار فاخر درست می‌کرد؛ همین کارهای درست قدیمی را سیمافیلم می‌ساخت، بار الف را ریختیم بر روی الف ویژه و جلو بردیم. دوره بعد اداره‌ای درست شد و اصلا مدیرگروه‌ها را جمع کردند. زمانی ما برای آنتن شبکه سه می‌دویدیم اما بعد گفتند آنتن سه چیست، همه برای خودمان است ... همه بیایید. آنجا بود که رقابت تمام شد. در حالی که آن رقابتی که قبلا وجود داشت خیلی قشنگ بود. آن موقع تلویزیون سه تیم بود آقای پورمحمدی شبکه سه، آقای جعفری‌جلوه شبکه دو و آقای فرجی در شبکه یک که واقعا رقابت می‌کردیم، نمی‌دانم چه شد؟! اما حالا می‌گویند، فلان کار را می‌سازی، صدایت هم درنمی‌آید؛ مگر پادگان است؟