روایت مرکل از تعامل پر فرازونشیب خود با پوتین و ترامپ در دوران صدراعظمی آلمان

صدراعظم پیشین آلمان در بخشی از کتاب خاطرات خود که در دست انتشار است، دیدگاهش درباره بینش سیاسی و رفتارهای برخی رهبران جهان، از جمله «ولادیمیر پوتین» رئیس‌جمهور روسیه و «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور منتخب آمریکا را بیان کرد.

کد خبر: ۷۵۹۸۸۲

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۴۰۳ - ۱۶:۱۹

به گزارش ایران اکونومیست، «آنگلا مرکل» صدراعظم پیشین آلمان در کتاب خاطرات خود با عنوان «آزادی: خاطرات ۲۰۲۱ تا ۱۹۵۴» به تعاملات پرفراز و نشیب خود با رهبران جهان، از جمله دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین اشاره کرده است.

خبرگزاری رویترز با انتشار این مطلب نوشت که در بخش‌هایی از این کتاب که در نشریه «دی تسایت» منتشر شده، مرکل درباره پوتین گفته است: او کسی بود که همیشه مراقب بود با او بدرفتاری نشود و همواره آماده پرخاش بود، از جمله از طریق قدرت‌نمایی او با سگ‌ها و منتظر گذاشتن افراد. رفتار او کوکانه و سزاوار سرزنش بود. کاری می‌کرد که با تاسف سر تکان بدهی. اما هیچ‌کدام از این‌ها روسیه را از نقشه حذف نکرد.

آنگلا مرکل در این باره گفت که ولادیمیر پوتین از ترس او از سگ‌ها استفاده کرده و سگ نازپرورده خود، «کانی» را در دیدارش با او آورد که او را در موقعیت «ناراحت‌کننده‌ای» قرار داد.
مرکل و پوتین
مرکل در خاطرات خود که قرار است هفته آینده منتشر شود، توضیح داد که پوتین وقتی سگش «کانی» به او نزدیک شده بود، لبخندی فراموش نشدنی زد.

به گزارش تایمز بریتانیا، رئیس جمهور روسیه بعداً - در مصاحبه‌ای با روزنامه آلمانی بیلد - اظهار داشت که می‌خواست رفتار لطیفی با مرکل داشته باشد» اما برای صدراعظم آلمان آنچه در این دیدار رخ داد گواه «کودکی پوتین» و عشق او به قلدری بود.

مرکل می‌گوید: او علاقه‌ای به ایجاد ساختارهای دموکراتیک یا رفاه برای اقتصادی کارآمد در کشور خود یا جاهای دیگر نداشت. او بیشتر می‌خواست با این امر مسلم که آمریکا از جنگ سرد پیروز بیرون آمده بود، مقابله کند. می‌خواست روسیه، پس از جنگ سرد قطب جدایی‌ناپذیر جهان چندقطبی باقی بماند. او برای رسیدن به این هدف، در وهله اول، از تجربیات خود در تشکیلات امنیتی استفاده می‌کرد.

هشدار درباره اوکراین در نشست ناتو در بخارست، ۲۰۰۸

صدراعظم پیشین آلمان در کتاب خاطرات خود آورده است: به گمان من، این یک توهم بود که فرض کنیم کارگروه «برنامه اجرایی عضویت» ناتو باعث حفاظت اوکراین و گرجستان از تجاوز روسیه خواهد شد و این جایگاه(عضویت در ناتو) می‌توانست به گونه‌ای تاثیر بازدارنده‌ای بر جای بگذارد که پوتین تحولات را بدون هیچ اقدامی بپذیرد.

او در ادامه گفت: آیا امکان‌پذیر بود که کشورهای ناتو با تسلیحات و نظامیان پاسخ نظامی بدهند و مداخله کنند؟ آیا امکان‌پذیر بود که من به عنوان صدراعظم از پارلمان آلمان می‌خواستم لایحه‌ای را برای نیروهای مسلح‌مان به تصویب برساند و مورد حمایت اکثریت نیز قرار بگیرد؟

دیدار آنگلا مرکل و ولادیمیر پوتین

مرکل با اشاره به تعاملات خود با پوتین در این باره، در کتاب خاطرات خود آورده است: در موقعیت دیگری که جزئیات آن را به یاد ندارم، پوتین به من گفت که «تو تا همیشه صدراعظم نمی‌مانی. آن‌ها عضو ناتو می‌شوند. من می‌خواهم مانع آن شوم».  بعد، من با خود فکر کردم: «تو هم همیشه رئیس‌جمهور نمی‌مانی». هرچند، نگرانی‌هایی که در بخارست درباره تنش‌های آتی با روسیه داشتم، برطرف نشده بود.

دونالد ترامپ

مرکل درباره ترامپ می‌گوید: او که پیش از ورودش به سیاست یک بسازبفروش بود، به همه چیز از این دید نگاه می‌کرد؛ هر قطعه زمین فقط یک بار به فروش می‌رود و اگر او آن را نمی‌خرید، نصیب دیگری می‌شد. این جهان‌بینی او بود.

صدراعظم پیشین آلمان نوشت: سال‌ها، خودروهای آلمانی در خیابان‌های نیویورک خاری به چشم او بود. از نظر او، این که آمریکایی‌ها آن‌ها را می‌خریدند، تنها به دلیل بازارشکنی و دست‌کاری در میزان تبادلا ارزی بین یورو و دلار بود.

مرکل خاطره خود درباره دست ندادن ترامپ با او در دیداری در سال ۲۰۱۷ در کاخ سفید مقابل دوربین‌های عکاسان را روایت کرده و گفت که مجبور شده بود به ترامپ بگوید باید این کار را انجام بدهند.

او در این باره اشاره کرد: به محض گفتن این، با خود سرتکان دادم؛ چطور فراموش کرده بودم که او دنبال بر جای گذاشتن چه تاثیری بود.

دیدار "دونالد ترامپ" رئیس‌جمهور پیشین آمریکا و "آنگلا مرکل"

مرکل درباره روابط ترامپ و پوتین در خاطرات خود آورده است: او آشکارا، مجذوب رئیس‌جمهور روسیه بود. چند سال بعد، احساس می‌کردم او شیفته سیاستمدارانی می‌شود که ویژگی‌های مستبدانه و دیکتاتورمآبانه‌ای دارند.

صدراعظم پیشین آلمان نوشت: گفت‌وگوی ما در ۲ سطح متمایز انجام می‌شد. ترامپ در سطح احساسی و هیجانی و من در سطح واقع‌گرایانه‌ای بودم. برای او، تمامی کشورها در حال رقابت با یکدیگر بودند که موفقیت یکی، ناکامی و شکست دیگری بود. او به این که همکاری می‌تواند منجر به شکوفایی و رفاه برای همه شود، باور نداشت.