رونمایی از دست‌نوشته‌ها و تصاویر خانوادگی نیما یوشیج در جشن تولدش

محفل شعری در جشن تولد صد و بیست و هفت سالگی نیما یوشیج در حالی برگزار شد که تصاویر دست‌نوشته‌های منتشر نشده از این شاعر هم رونمایی شد.

کد خبر: ۷۵۶۰۵۸

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۴۰۳ - ۲۰:۲۳

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از اداره ارتباطات و امور بین‌الملل سازمان زیباسازی شهر تهران، در این محفل شعری که صبح امروز(دوشنبه، ۲۱ آبان) با حضور علاقمندان و دوستداران نیما در خانه موزه نیما یوشیج برگزار شد،کیک تولد به مناسبت ۲۱ آبان سالروز تولد شاعر با حضور شاعران و علاقه‌مندان نیما یوشیج بریده شد و برای نخستین بار برخی از عکس‌های خانوادگی و دست نوشته‌های این شاعر رونمایی شد.

رضا باقری مسئول خانه موزه نیما در این مراسم گفت: امروز ۲۱ آبان سالروز تولد پدر شعر نو پارسی است. در تولد ۱۲۷ سالگی این شاعر، گرد هم آمده‌ایم تا تولد نیما را جشن بگیریم.

او ادامه داد: خانه موزه نیما یوشیج در سال ۱۳۲۷ توسط نیما البته با پیشنهاد جلال و سیمین خریداری شد اما با توجه به تنگناهای مالی نیما، تنها بخشی از این خانه ساخته شد و او خانواده‌اش در این خانه ساکن شدند.

مسئول خانه موزه نیما یوشیج ضمن اشاره به سکونت یازده ساله این شاعر در این خانه و سرودن اصلی‌ترین شعرهایش در آن سال‌ها یادآور شد: پس از مرگ نیما و همسرش، شراگیم فرزند نیما با توجه به تنگناهای مالی این خانه را ۹۵ هزار تومان به یک سرهنگ بازنشسته می‌فروشد. خانه در سال ۱۳۸۰ ثبت ملی شد، در پی شکایت وراث به دلیل اینکه خانه به نام همسر نیما بود از فهرست آثار ملی خارج شد اما در سال ۹۸ خانه توسط سازمان زیباسازی خریداری و تبدیل به موزه شد. ترمیم این خانه دو سال طول کشید و سه سالی است که ما از دوستداران نیما در این خانه پذیرایی می‌کنیم.

او افزود: بسیاری از علاقه‌مندان سوال می‌کنند که چرا در خانه نیما وسیله‌های زندگی او نیست ولی در خانه سیمین و جلال هست؟ زیرا نیما در سال ۱۳۳۸ فوت می‌کند ولی مرحوم دانشور تا سال نود در قید حیات بود. از این رو خانه نیما وسایل شخصی کمتری دارد.

نیما فراتر از یک شاعر است

میثم زندی، نیماپژوه و مدیرعامل موسسه مردم نهاد فرهنگی هنری نیما در بخش دیگری از این مراسم گفت: نیما فراتر از یک شاعر برای ماست. او معمار اندیشه نوین است، شاید در وانفسایی که فیلسوف نداشتیم نیما به مثابه فیلسوف در قالب شعر افکار خود را بیان می‌کرد، ورود ما از یک فضای کلاسیک به نو و پدیدارشناسانه است و امروز بیش از هر زمان به شناخت نیما نیاز دارد.
او با اشاره به اینکه کم‌کاری‌هایی در این سال‌ها برای شناخت نیما انجام شده و این محل می‌تواند پاتوقی برای اهالی فرهنگ و هنر باشد گفت: جای بسیاری از نیمادوستان و نیماپژوهان امروز خالی است و امید است این خانه مملو از دوستداران او باشد. نیما محل وفاق مازندانی‌ها و ایرانی‌هاست. متأسفانه پس از صد سال نیما و اندیشه‌هایش همچنان مغفول مانده است. سیاست‌گذران فرهنگی در کشور باید اندیشه‌های نیما را تقویت کنند.

نباید نیما را مصادره کرد

مدیرعامل موسسه مردم نهاد فرهنگی هنری نیما افزود: این خانه یک ورودی ندارد بلکه هر اتاق یک ورود و خروجی دارد، این مربوط به نگاه نیماست. معماری این خانه نیز دویست سال از معماری ما جلوتر است. همه پدیده‌های ما می‌تواند تحت اندیشه نیما باشد، نباید جریانی نیما را مصادره کرد زیرا نیما محل وفاق است. متأسفانه نیما را مصادره کرده و به شکل مختلف در حال ارائه‌اش هستیم. نیما مختصات فکری مشخص دارد.
او تأکید کرد: اگر قرار است اتفاقی را برای نیما رقم بزنیم نباید با تفکرات سنتی به او رنگ و لعاب ببخشیم. او نحو زبان بومی خود را وارد شعر کرده است. او پایبند به نحو زبان است. موضوع نیما خیلی قابل بحث است و در کارگروه‌های تخصصی باید در این مورد صحبت کرد.

نیما در یک قالب نمی‌گنجد

در بخشی دیگر عیسی کاکویی پژوهشگر و مؤلف گفت: نیما اهل تقابل نبود، او خود یک موضوع و مسیر و شیوه است. در مناظرات و جریان‌های فکری تلاش کردند او را در یک قالب قرار دهند اما تفکر نیما در قالب نمی‌گنجد.
او با اشاره به آغاز مسیری جدید توسط نیما خاطرنشان کرد: نیما به سبک و سیاق خود که مورد پذیرش خیلی‌ها نبود موارد را مطرح می‌کرد. هر راهی را که انسان بتواند استعدادها را در مسیر قرار دهد و دیگران را جلب کند، ممکن است به طریق قدیم نباشد، ابزارها، تکنیک‌ها و شیوه‌ها متفاوت است.