روی دیگر سکه را هم ببینیم

ظهر مقابل دادگاه کیفری در حوالی بازار تهران منتظر یکی از همکاران بودم تا با موتورسیکلت او به روزنامه بیاییم.

کد خبر: ۷۵۴۹۰

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۴ - ۰۸:۵۴

ایران اکونومیست- دیروز ـ یکشنبه ـ ظهر مقابل دادگاه کیفری در حوالی بازار تهران منتظر یکی از همکاران بودم تا با موتورسیکلت او به روزنامه بیاییم.

در کمتر از دو دقیقه ای که کنار خیابان ایستاده بودم بیش از ده تاکسی زرد و سبز مقابلم توقف کردند. تمام خودروها خالی از مسافر بودند. ابتدا تصور کردم برای اولین بار بازار تهران خلوت شده و تاکسی ها بی مسافر مانده اند، اما وقتی برای خلاصی از بوق تاکسی ها کمی پایین تر آمدم با مسافرانی روبه رو شدم که کنار خیابان منتظر تاکسی بودند و رانندگان دنبال مسافر دربستی. مشاهده این صحنه مرا به یاد پرونده های تجاوز به عنف در پوشش مسافربر انداخت. همیشه در پرونده های تجاوز به عنف درباره استفاده از مسافربران شخصی هشدار داده ایم، اما هیچ گاه به آن روی سکه توجهی نکردیم. چرا زنان از خودروهای مسافربرشخصی استفاده می کنند؟

در سال های اخیر افزایش جمعیت در شهرهای بزرگ و رشد ضعیف سیستم حمل و نقل عمومی باعث شد خودروهای شخصی وارد چرخه حمل و نقل شوند. خودروهایی که مشخصات آنها هیچ جا ثبت نمی شود و مستعد ارتکاب جرم هستند. همزمان نیز ارتکاب جرایم از سوی مسافربران شخصی به یک تهدید برای جامعه تبدیل شد.

به گفته جرم شناسان پیشگیری از وقوع جرم باید مقدم بر برخورد با جرم باشد و در این حوزه به جای این که فقط به هشدار بسنده کنیم، بهتر است نظارت بر خودروهای مسافربر شخصی را افزایش داده و در کنار آن سیستم حمل و نقل عمومی را گسترش دهیم. زمانی که رانندگان تاکسی دنبال مسافردربستی هستند، وقتی مترو و «بی آرتی» شلوغ است، مسافر مجبور می شود به سمت خودروهای شخصی برود و این ضعف دستگاه های مسئول در سیستم حمل و نقل عمومی، بازار مسافربران شخصی را داغ می کند و بی توجهی به این موضوع باعث افزایش ارتکاب جرایمی مانند زورگیر، تجاوز به عنف یا آدم ربایی در پوشش مسافربر شده است.

قربانی شدن خانم معلم و طرح شکایت مشابه در این حوزه یک بار دیگر این زنگ خطر را برای مسئولان و متولیان امر به صدا در می آورد که گرچه اجرای طرح ساماندهی مسافربرهای شخصی در گام نخست به عنوان اقدامی برای قانونمند کردن فعالیت این قشر موثر بود، اما رها کردن آن زمینه ساز ارتکاب جرایم بسیاری شد و تا زمانی که بر فعالیت آنها نظارت نشود و همسو با آن سیستم حمل و نقل عمومی گسترش پیدا نکند، نمی توان انتظار داشت که این دسته از جرایم ریشه کن شود.

باید توجه داشت وقوع این جرم با توجه به اعتقادات و حساسیت هایی که در خانواده های ایرانی وجود دارد، می تواند باعث از هم پاشیدن کانون خانواده ها شود که این موضوع اغلب قربانیان را مجبور به سکوت کرده و عدم شکایت قربانیان راه را برای ارتکاب جرایم بعدی از سوی این متجاوزین هموار می کند.