مادران باردار شمال غزه به مراقبت‌های پزشکی و غذا دسترسی ندارند

با گذشت ۲۹ روز از زمانی که رژیم اشغالگر صهیونیستی ساختار بهداشت و درمان در شمال نوار غزه را از کار انداخت، اکنون نگرانی‌های بسیاری درباره آینده زنان باردار فلسطینی و جنین‌های آنها در این منطقه ایجاد شده که از چند هفته قبل در معرض کشتار جمعی و پاکسازی نژادی قرار دارد.

کد خبر: ۷۵۲۷۰۳

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۲

به گزارش ایران اکونومیست، نبود غذا و آب آشامیدنی که به دلیل محاصره استان شمال غزه توسط رژیم صهیونیستی ایجاد شده، مشکلات عدیده‌ای را برای زنان باردار در این استان ایجاد کرده است.

«یاسمین المصری» اکنون در بیت لاهیا آواره است، یکی از آن مادران بارداری است که به دلیل نبود مراقبت‌های دوره‌ای پزشکی و به ویژه به دلیل قحطی و نبود آب و غذا ناشی از محاصره مستمر شمال غزه توسط رژیم صهیونیستی، به شدت نگران وضعیت سلامت جنین خود هستند.

این زن آواره فلسطینی پیش از پنجم اکتبر و آغاز عملیات نظامی رژیم صهیونیستی در استان شمال غزه، به صورت مرتب وضعیت سلامت خود و جنینش را با ویزیت‌های دوره‌ای در بیمارستان «العوده» و یک مرکز بهداشتی نزدیک به محل سکونتش انجام می‌داد، این ویزیت‌ها با شرایط ناپایدار بارداری او در ماه ششم بیشتر شد اما با آغاز محاصره شمال غزه و توقف چک‌آپ‌های دوره‌ای، او در این مدت شرایط سخت و درد و رنج‌های بسیاری را متحمل شده و به شکلی جدی در مورد جان خودش و جنینش احساس خطر می‌کند.

المصری در این رابطه گفت: نمی‌دانم برای دریافت مشاوره پزشکی و درمان در این وضعیت امنیتی خطرناک به کجا بروم، رفت‌وآمد در منطقه‌ای که ما آواره شدیم، با توجه به حملات پهپادهای اسرائیلی به هر شیء متحرکی در خیابان‌ها، بسیار خطرناک است. نگران این هستم که عملیات نظامی بیش از این ادامه پیدا کند، در این صورت خطرات برای من و صدها زن بارداری که در شمال غزه در محاصره هستیم، بیشتر خواهد شد.

ارتش رژیم صهیونیستی پنجم اکتبر سال جاری میلادی به بهانه ممانعت از قدرت یافتن دوباره جنبش حماس حملات بی‌سابقه‌ای را علیه اردوگاه و شهرک جبالیا و مناطق گسترده‌ای در شمال نوار غزه آغاز کرد اما فلسطینی‌ها می‌گویند این رژیم به دنبال اشغال منطقه و کوچاندن ساکنان آن است.

المصری در ادامه گفت: از زمان آغاز محاصره هیچ غذا و یا نوشیدنی سالمی دریافت نکردیم، بیشتر اوقات گرسنه هستم و چیزی برای خوردن پیدا نمی‌کنم و گاهی اوقات احساس می‌کنم در حال از دست دادن هوشیاری خود هستم، ما در حال حاضر با کنسروها و حبوباتی که برایمان مانده روزها را سپری می‌کنیم.

«امانی فدعوس» دیگر زن فلسطینی ساکن بیت لاهیا در گفتگو با سایت «العربی الجدید» از تجربه مشابهی سخن گفت.

او اظهار کرد: از آغاز عملیات نظامی تلاش کردیم برای نجات جان خودمان و جنین، از خانه خارج شده و خود را به شهر غزه برسانیم اما مسیر مسدود بود، همسرم هم به دلیل ترس از حمله سربازان اسرائیلی به من، موافقت نکرد از ایست بازرسی عبور کنیم به ویژه که وضعیت من ویژه بود و پزشک‌ها مرا از راه رفتن زیاد و یا هر گونه فعالیت شدیدی منع کردند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم همراه با هزاران تن دیگر از ساکنان شمال غزه در این استان بمانیم، این تجربه بسیار سختی برای من است چرا که به دلیل بارداری به مراقبت و خدمات پزشکی نیاز دارم و نگران این هستم عملیات نظامی به همین شکل ادامه پیدا کند.

فدعوس گفت: از زمان آغاز عملیات نظامی اسرائیل، بعضی روزها فقط نان می‌خورم و هیچ نوع خوراکی دیگری در دسترس نیست، ذخیره مواد غذایی ما در همان روزهای اول محاصره تمام شد و از آن زمان نیز هیچ گونه کمکی دریافت نکردیم.
بیمارستان کمال عدوان
هیچ مرکز درمانی برای ۴۰۰۰ زن باردار در شمال غزه وجود ندارد

صندوق جمعیت سازمان ملل روز پنج‌شنبه در بیانیه‌ای نسبت به تشدید بحران سلامت بارداری در شمال نوار غزه هشدار داد و اعلام کرد: حملات علیه بیمارستان‌ها از جمله بیمارستان کمال عدوان (مرکز اصلی ارائه خدمات اضطراری زایمان) باعث تعطیلی سایر مراکز درمانی ویژه نوزادان در شمال غزه شد و دسترسی به خدمات مراقبت از مادران باردار در این منطقه که تعداد آنها به ۴۰۰۰ تن می‌رسد، دشوار شد و گزارش‌های بیشتری از فوت مادران در زمان زایمان و یا کمی بعد از آن دریافت شد و همینطور تعداد زیادی از آنها به تنهایی و بدون هیچ گونه خدمات پزشکی زایمان کردند.

پیش از عملیات اخیر رژیم صهیونیستی علیه استان شمال غزه، بیمارستان العوده بزرگترین مرکز بهداشتی بود که به زنان باردار خدمات ارائه می‌کرد و مادرانی که شرایط ویژه‌ای در دوره بارداری داشتند، به بیمارستان کمال عدوان معرفی می‌شدند، ارتش رژیم اشغالگر با آغاز عملیات نظامی خود، عامدانه این ۲ بیمارستان و نیز بیمارستان اندونزی را با حملات مکرر و یورش‌های خود و ممانعت از انتقال دارو و تجهیزات پزشکی و نیز حمله به مراکز درمانی، تعطیل کرد و به این شکل ارائه خدمات پزشکی و درمانی به زنان و مادران تقریبا غیرممکن شد. ارتش اشغالگر علاوه بر اینها فعالیت آمبولانس‌ها و نیروهای دفاع مدنی را محدود کرد به این شکل انتقال بیماران به مراکز درمانی این منطقه با مشکلات بسیاری روبه‌رو شد.