رنگ های نامرئی برای برخی افراد نمایان می شود

وضعیتی به نام چهاررنگ‌بینی، توانایی دیدن رنگ‌های بیشتر را نسبت به افراد عادی ایجاد می کند.

کد خبر: ۷۴۹۸۴۲

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۴۰۳ - ۱۲:۴۲

به گزارش ایران اکونومیست، کوررنگی پدیده نسبتا رایجی است که در سراسر جهان از هر ۱۲ مرد یک مرد و از هر ۲۰۰ زن یک زن دچار آن هستند. وضعیت بسیار نادرتری به نام تتراکروماسی (Tetrachromacy) یا چهاررنگ‌بینی وجود دارد که برعکس کوررنگی است و افراد مبتلا به آن احتمالا دنیای رنگی متفاوتی با دیگران دارند.

افراد معمولی توانایی درک یک میلیون سایه رنگ را دارند؛ درحالی که تصور می‌شود افراد دچار وضعیت تتراکروماسی پتانسیل دیدن ۱۰۰ میلیون سایه رنگ را دارند. اما منشأ این توانایی فوق‌العاده چیست؟

درست مانند کوررنگی، تتراکروماسی نیز نتیجه جهش ژنتیکی است. بیشتر مردم با سه نوع سلول مخروطی در هر چشم به دنیا می‌آیند که به ما کمک می‌کند سایه‌های مختلف را در طیف رنگ تشخیص دهیم. درمقابل، افرادی که کوررنگ به دنیا می‌آیند، دو و افراد تتراکرومات چهار نوع سلول مخروطی دارند. گفته می‌شود تتراکرومات‌ها حساسیت بیشتری به رنگ‌های طیف نارنجی دارند.

کنچتا آنتیکو در گفتگو با بی‌بی‌سی فیوچر تجربه خود را درباره این وضعیت توضیح می‌دهد. او درس‌های هنری را که در پارک برگزار کرده بود، به خاطر می‌آورد: «می‌گفتم، به نور روی آب نگاه کنید، آیا می‌توانید آن رنگ صورتی را ببینید که روی صخره درون آب می‌درخشد؟ آیا می‌توانید رنگ قرمز لبه‌ی آن برگ را ببینید؟ هنرآموزان همگی به نشانه پاسخ مثبت سرشان را تکان می‌دانند.» سال‌ها بعد او متوجه شد هنرآموزان به خاطر اینکه خیلی مودب بودند، حقیقت را به او نگفته بودند: رنگ‌هایی که برای او آنقدر واضح بود، برای دانشجویانش نامرئی بود.

تصور می‌شود تا ۱۲ درصد از افراد دارای کروموزوم XX می‌توانند تتراکروماتیک باشند. بااین‌حال، همه‌ی افراد دارای این ویژگی ژنتیکی نمی‌توانند دنیای رنگارنگ آنتیکو را تجربه کنند؛ زیرا این موضوع نیز مهم است که آیا مخروط اضافی دارای تنظیم فرکانس متفاوتی نسبت به سایر مخروط‌ها است و آیا کانال رنگ چهارمی وجود دارد که به مغز اجازه دهد اطلاعات رنگی اضافی را پردازش کند.

در مطالعه‌ای که سال ۲۰۱۰ در مجله‌ی Vision منتشر شد، تنها یکی از ۲۴ شرکت‌کننده که دارای واریانت ژنتیکی مرتبط با تتراکروماسی بودند، رفتار تتراکروماتیک نشان داد و توانست تفاوت‌ها را در تمام سایه‌های رنگی مورد آزمایش تشخیص دهد.

درحالی‌که کوررنگی به‌طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است، اطلاعات نسبتا کمی درباره تتراکروماسی وجود دارد. ما در مورد میزان شیوع یا تاثیر آن بر بینایی اطلاعات کمی داریم.

تصور می‌شود افرادی که تتراکروماسی ضعیف دارند، ممکن است در تشخیص سایه‌رنگ‌ها کمی بهتر از افراد معمولی باشند و افراد دارای تتراکروماسی قوی ممکن است دنیا را با رنگ‌هایی ببینند که بقیه‌ی ما توانایی دیدنشان را نداریم.