سربازان ژاندارمری برای آزادسازی مناطق بر اثر سرما یخ می‌زدند

یکی از رزمندگان دوران دفاع مقدس با بیان اینکه سربازان ژاندارمری نقش بسیاری موثری در آزادسازی و احیای امنیت مناطق تحت اشغال ارتش بعث عراق و ضد انقلاب در کردستان داشتند،گفت: آنها برای تامین امنیت این مناطق گاهی ۱۲ ساعت ایستاده پست می‌دادند و برخی از آنها بر اثر سرما ایستاده خشک و یخ می‌زدند و به شهادت می‌رسیدند.

کد خبر: ۷۴۱۲۲۲

تاریخ: ۰۷ مهر ۱۴۰۳ - ۱۰:۴۴

به گزارش ایران اکونومیست از حوزه هنری انقلاب اسلامی؛ حجت‌الاسلام‌ سید جبار حسینی در ۳۶۱اُمین برنامه شب خاطره حوزه هنری که پنجشنبه پنجم مهر در تالار سوره برگزار شد، اظهار داشت: تمام جاده‌های منتهی به سردشت مسدود بود و تنها راه ارتباطی ما در آن منطقه از طریق بالگرد انجام می‌شد. حتی برای رساندن نفت به مردم آن را از بالگردی آویزان می‌کردیم و به دستشان می‌رساندیم تا برای مایحتاج گوناگون از آن استفاده کنند.

وی افزود: نیروهای ضد انقلاب آنقدر به منطقه مسلط بودند که تصور آزادسازی دوباره این نواحی را هم نمی‌کردند اما به لطف خدا و با تلاش نیروهای مرزبانی و ژاندارمری سردشت آزاد شد.

حجت‌الاسلام‌ حسینی با بیان اینکه اگر امروز شاهد فداکاری مرزبانان هستیم ادامه همان راه نورانی شهدای آنهاست، ادامه داد: سربازان ژاندارمری نقش بسیاری موثری در آزادسازی و احیای امنیت مناطق تحت اشغال ارتش بعث عراق و ضد انقلاب در کردستان داشتند. آنها برای تامین امنیت این مناطق گاهی ۱۲ ساعت ایستاده پست می‌دادند و برخی از آنها بر اثر سرما ایستاده خشک و یخ می‌زدند و به شهادت می‌رسیدند.

این رزمنده دفاع مقدس با تاکید بر نقش همسران شهدا و زنان در پیروزی جبهه‌های حق علیه باطل در هشت سال دفاع مقدس گفت: نشاط و پویایی ایجاد شده توسط بانوان به همسر، برادران و یا فرزندان خود بسیار بر پیروزی ما موثر بود. حضرت امام خمینی (ره) در بیاناتی با اشاره به همین موضوع اطمینان دادند که ما هیچگاه شکست نخواهیم خورد بلکه روز به روز موفق‌تر از قبل خواهیم شد.

حجت‌الاسلام‌حسینی در خاطره دیگری گفت: در شهر دیواندره که بودیم درگیری‌ها میان ما و ضد انقلاب از ابتدای شب آغاز تا سپیده دم ادامه می‌یافت اما نیروهای ما بخاطر مِهری که از حضرت امام در دل داشتند هیچگاه به منازل مسکونی با اینکه عناصر ضد انقلاب در آن مخفی می‌شدند حمله نمی‌کردند چرا که معتقد بودند نباید به مردم بی‌گناه آسیبی برسد. عناصر ضد انقلاب برای مخفی شدن از منازل مسکونی مردم به زور استفاده می‌کرد و به نوعی آنها را سپر می‌کردند و از همان منازل نیروهای ما را مورد هدف گلوله قرار می‌دادند.

این رزمنده دفاع مقدس گفت: مرداد ماه سال ۵۸ کامیاران کردستان به دست ضد انقلاب افتاد حتی ساختمان صدا و سیمای آنجا نیز در اختیار آنها قرار گرفت تا اینکه در سال ۵۹ طی دو ماه پاکسازی این مناطق طول کشید تا کاملا آزاد شد.

حجت‌الاسلام‌حسینی همچنین به بیان خاطراتی کوتاه و پراکنده از شهید آبشناسان و دیدار مقام معظم رهبری با مردم کردستان در سال ۵۹ پرداخت و بر نقش مهم این دو نیروی انقلابی در پیروزی‌های جبهه‌های حق علیه باطل تاکید کرد.

موفقعیت در عملیات با امدادهای غیبی

سردار احمدعلی گودرزی فرمانده مرزبانی فراجا نیز در این برنامه گفت: در یکی از عملیات‌ها مهمات بسیار کمی داشتیم و نیروهای بعثی تا بُن دندان مسلح و مجهز بودند از این رو کار بسیار دشواری را در پیش داشتیم. برای رسیدن به خاکریزها و مقر فرماندهی آنها، بخاطر تک تیراندازهایی که داشتند و نیروهایی که مداوماً همه محورها را زیر نظر داشتند؛ کار بسیار کند پیش می‌رفت تا اینکه به اذن خدا طوفانی از خاک همه جا را فرا گرفت تا جایی که محدوده دید را به کمتر از چهار متر رساند. ما هم از این موقعیت استفاده کردیم و به سرعت خود را در نزدیکترین فاصله ممکن با دشمن قرار دادیم و منتظر دستور حمله شدیم.اما برای این حمله تا زمانی که این گرد و خاک به آسمان بود امکان نداشت.

وی افزود: امداد غیبی بار دیگر خود را نشان داد و ناگهان باران شدید گرفت و همه جا قابل دیدن شد. و ما تونستیم از موقعیت استفاده کنیم و عملیات را با موفقیت به سرانجام برسانیم.

سردار گودرزی به توصیه‌های انسانی امام در جنگ تحمیلی اشاره کرد و گفت: صدام تصور می‌کرد به زودی می‌تواند مناطق گسترده‌ای از ایران را تصرف کند اما پس از مدتی نه تنها زمین نگرفت بلکه زمین هم داد. از این رو حضرت امام تاکید داشتند تا به چاه‌های نفت عراق آسیبی نرسد چرا که این نفت متعلق به صدام نیست بلکه به همه مردم عراق تعلق دارد.

توفیق زیارت بعد از شهادت

فرمانده مرزبانی فراجا اظهار داشت: در لشکری که عملیات می‌کردیم دو نیروی هم نام داشتیم که یکی اهل مشهد و دیگری اهل قم بود. یکی از آنها که اهل قم بود در عملیاتی شهید شد و بخاطر آسیبی که به صورت او وارد شده بود قابل شناسایی نبود به همین دلیل اشتباها به مشهد فرستاده شد و بعد از طواف به دور ضریح امام رضا (ع) خانواده‌اش متوجه شدند که این شهید فرزندشان نیست و اشتباهی شده است.معلوم بود که آن شهید علاقه بسیاری به امام رضا دارد.