بانوان ایرانی در رشته های رزمی هر روز بیشتر می درخشند

ورزشکار بودن سخت است؛ اگر حرفه ای ورزش کنید، سخت تر هم می شود. اگر زن باشید، دشواری اش صد چندان خواهد شد. زنان و دختران ایرانی اما برایشان تفاوتی ندارد هوگو بپوشند و روی شیاپچانگ بروند یا پا به توپ شوند و حریف را دریبل بزنند.

کد خبر: ۷۴۱۰۵۴

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۴۰۳ - ۱۱:۲۱

درد، بخشی از زندگی حرفه ای آنهاست. آسیب‌های جسمی، دوری از خانواده و کمبود امکانات نیز از دیگر مشکلات شان. با این حال بانوان ایرانی در سال‌های اخیر حضور پررنگی در ورزش قهرمانی جهان داشته اند.

به گزارش ایران اکونومیست، تنها دو ماه از پایان مسابقات المپیک و پارالمپیک پاریس می گذرد. جایی که سه بانوی ایرانی در رشته تکواندو موفق به کسب مدال شدند. البته حضور بانوان در ورزش های رزمی منحصر به سالهای اخیر نیست.

از جمله نخستین زنانی که در یک رشته ورزشی رزمی در مسابقات بین المللی حاضر بود، خانم بدری اسدی است. وقتی تکواندو در بخش بانوان از مرز ایران گذشت، بدری اسدی در مهر ۱۳۸۵ هوگو تیم ملی را بر تن کرد.

او پس از دو سال حضور در انواع اردوها و رقابت های بدون اعزام، در مسابقات جهانی ۲۰۰۸ ترکیه حاضر شد و اولین مدال نقره انفرادی بانوان ایران در مسابقات جهانی تکواندو را کسب کرد.

اسدی نخستین بانوی داور ایرانی در مسابقات المپیک و نیز مسابقات تکواندو در ناپل ایتالیا ۲۰۱۹نیز بود. همچنین نخستین داور زن ایرانی در مسابقات قهرمانی آسیا، نخستین و تنها مدیرعامل زن در رویدادهای بین‌المللی، لیگ برتر ومسابقات دسته یک ایران نیز محسوب می شود.

حضور بانوان در عرصه های ورزشی بویژه رشته تکواندو، سال به سال بیشتر شده است ؛ به طوری که در سالهای اخیر یکی از امیدهای کسب مدال در مسابقات جهانی، آسیایی و المپیک، بانوان ایرانی در این رشته های رزمی هستند.

سارا خوش جمال فکری اولین بانوی رزمی کاری است که سهیمه المپیک ٢٠٠٨ پکن را کسب کرد. پس از او تا ٢٠١٢ هیچ بانوی رزمی کاری از ایران به المپیک راه نیافت تا اینکه سوسن حاجی پور با کسب مدال طلای وزن سوم مسابقات گزینشی المپیک در تایلند، جواز حضور در المپیک ۲۰۱۲ لندن را کسب کرد.

از سال ٢٠١۶ به بعد بانوان رزمی کار ایران در رشته های کاراته و تکواندو در المپیک حضور مستمر داشته اند. کیمیا علیزاده، ناهید کیانی و مبینا نعمت زاده در تکواندو، حمیده عباسعلی و سارا بهمنیار در کاراته، از جمله المپین های ایران بوده اند.

مدال آوران رزمی کار

اکرم خدابنده، سه مدال طلا، سه نقره و یک برنز، بهاره قادریان، دو طلا، یک برنز، راحله آسمانی، دو طلا، دو نقره و یک برنز، سارا خوش‌جمال فکری که در سال ٢٠٠٨ مجله تایم وی را یکی از ۱۰۰ ورزشکار تماشایی المپیک معرفی کرد، یک برنز، سوسن حاجی‌پور، یک برنز، کیمیا علیزاده سه طلا، یک نقره و چهار برنز، ناهید کیانی پنج طلا، یک نقره و چهار برنز را در تکواندو به دست آورده‌اند.

در رشته ووشو نیز الهه منصوریان، شش طلا، سه نقره و دو برنز، حمیده برخور، یک برنز، خدیجه آزادپور، چهار طلا، نفیسه پورگنجی، دو نقره، سه برنز و هانیه رجبی، یک طلا، چهار نقره و هفت برنز به دست آورده اند.

در کاراته نیز حمیده عباسعلی ۲۱ مدال طلا، هشت نقره و ۱۳ برنز، سمانه خوش‌قدم، دو طلا، یک نقره و دو برنز و ملیکا احدی، هفت طلا، دو برنز و یک نقره را تا امروز کسب کرده اند.

چالش ها و مشکلات

برای درک مشکلات و چالش های بانوان رزمی کار گواهی بهتر از جملات خود قهرمان المپیک نیست. ناهید کیانی مشکلاتش را اینگونه گفته است:«در تمرین‌ها، مچ پایم شکست و تا ۲۰ روز قبل از مسابقه در گچ بود. فرصت کافی برای تمرین مفید نداشتم، اما می‌دانستم که باید با این موضوع کنار بیایم و بپذیرم که درد بخشی از زندگی حرفه‌ای ماست.»

اما علاوه بر مصدومیت ها که پیامد ورزش حرفه ای است، کمبود امکانات ورزشی نیز آنان را می آزارد. همچنین ووشوکاران درآمدی غیر از مربی گری ندارند و اکثرآنها برای کسب درآمد از شهرستان ها به تهران می آیند وهمین بخشی از حقوق آنان رابه خود اختصاص می دهد.

دیرکرد در پرداخت پاداش ها، کمبود امکانات پزشکی و فیزیوتراپی و وضع نامناسب خوابگاه ها نیز از جمله چالش های پیش روی بانوان رزمی کار است.

«ما تیم پزشکی داریم، اما از امکانات لازم فیزیوتراپی محروم هستیم. همین قضیه سبب کهنه شدن آسیبب دیدگی های ما خواهد شد.» اینها بخشی از جملات ووشوکاران در گفتگو با نایب رئیس بانوان فدراسیون است.

نقش حمایتی رسانه‌ها

در سالهای اخیر رسانه های کشور و در راس آنها صدا و سیما، با حمایت از بانوان ورزشکار، در ترویج فرهنگ ورزش در میان بانوان کشور نقش مهمی داشته است. نگاه سنتی به این مسئله که ورزش های رزمی با روح لطیف یک بانو همخوانی ندارد، به تدریج کمرنگ تر شده است و امروزه بانوان بیشتری علاقه مند به یادگیری ورزشی چون تکواندو هستند.

نقش فدراسیون‌ها

در این میان اما نقش فدراسیون ها نیز نباید نادیده گرفته شود. اکنون حدود یک سال از ریاست هادی ساعی بر فدراسیون تکواندو می گذرد. او کسی است که پرافتخارترین ورزشکار ایران در ادوار المپیک محسوب می شود.

در سالی که او بر مسند ریاست فدراسیون تکواندو نشست، بهترین عملکرد تاریخ تکواندو ایران در المپیک رقم خورد. تیم ایران با کسب چهار مدال، پاریس را ترک کرد. در حالی که در المپیک گذشته هیچ مدالی کسب نشده بود.

اگر بخواهیم تعداد مدال های بانوان ایرانی در المپیک پاریس را با کشوری مانند کره جنوبی مقایسه کنیم، بانوان کره ای در این المپیک در مجموع رشته های رزمی، تنها دو مدال طلا توسط «کیم یوجین» در رشته تکواندو و«هو می می» در رشته جودو به دست آورده اند.

البته فدراسیون های ووشو و کاراته نیز در این سالها افتخار آفرینی کم نداشته اند. در مسابقات قهرمانی آسیا ٢٠٢۴، تیم ووشو ایران با کسب ١۵ مدال، نایب قهرمان شد. هفت مدال از این ١۵ مدال هم توسط بانوان به دست آمد.

چشم انداز ورزش های رزمی

جوانگرایی و حضور کسانی مانند حمیده برخور، نفیسه پورگنجی، هانیه رجبی، ناهید کیانی، مبینا نعمت زاده و ملیکا احدی که هرکدام کمتر از ٣٠ سال سن دارند، می تواند آینده روشنی را برای ورزش های رزمی در ایران رقم زند. کسانی که اگر سرمایه گذاری صحیح برای پرورش آنان صورت گیرد، تا سالها می توانند برای ایران افتخار آفرینی کنند.