افزایش نقش سازمان ملل متحد در تسریع جذب تامین مالی انرژی‌های تجدیدپذیر در ایران

هماهنگ‌کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران گفت: فرصتی بسیار مناسب در ایران برای توسعه انرژی های تجدیدپذیر از منظر اقتصادی، تولید شغل و بخصوص از نظر زیست محیطی وجود دارد و می توان نقش این سازمان را در ظرفیت سازی انرژی های تجدیدپذیر و تسریع جذب تامین مالی با همکاری سازمان های مختلف افزایش داد.

کد خبر: ۷۳۷۷۶۳

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۸:۱۵

به گزارش ایران اکونومیست، اشتفان پریزنر، با تقدیر از همکاری خوب میان وزارت امور خارجه، ساتبا و سازمان ملل متحد برای برگزاری نشست دو روزه بین المللی با عنوان "بررسی راهکارهای ارتقای نقش انرژی های تجدیدپذیر در تامین انرژی ملی در جمهوری اسلامی ایران" اظهار کرد: برگزاری این نشست بین المللی فرصت خوبی بود تا بتوانیم از دانش محلی و دانش جهانی برای تسریع و تسهیل در انتقال انرژی استفاده کنیم.

وی، تلاش ایران را برای انتقال انرژی از نکات مهم دانست و عنوان کرد: یک فرصت بسیار مناسب در ایران برای توسعه انرژی های تجدیدپذیر از منظر اقتصادی، تولید شغل و بخصوص از نظر زیست محیطی وجود دارد؛ آنطور که متخصصان عنوان کرده‌اند، انرژی های تجدیدپذیر فرصت‌های شغلی بسیار بیشتری را در مقایسه با انرژی‌های سنتی ایجاد کرده و در عین حال امکان زیستن در شهرهای پاک‌تر و سالم تر با هوای تمیزتر را فراهم می‌کنند.

پریزنر، مزایای استفاده از انرژی های تجدیدپذیر را برشمرد و بیان کرد: آن طور که متخصصان در این نشست مطرح کردند، هزینه های تولید انرژی های تجدیدپذیر کمتر از انرژی های سنتی است که این امر، خود یک پیشران اقتصادی در جهت انتقال انرژی محسوب می شود.

وی با بیان اینکه ایران می تواند نقش چشمگیری در توسعه انرژی های تجدیدپذیر به علت ظرفیت های فنی و طبیعی زیاد کشور داشته باشد، اضافه کرد: پهنا، تنوع جغرافیایی و وجود بیش از ۳۰۰ روز آفتابی، ظرفیت های خوبی برای ایران ایجاد کرده و کارهای بسیاری در ایران برای تدوین یک راهبرد کلی در این زمینه انجام شده است.

هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران ابراز امیدواری کرد، برگزاری این نشست دو روزه به گامی برای آغاز یک مسیر طولانی با همکاری های ساتبا و کارگزاری های تخصصی سازمان ملل متحد در جهت حرکت به سوی انرژی های تجدیدپذیر تبدیل شود. همچنین می توان نقش سازمان ملل متحد را در ظرفیت سازی انرژی های تجدیدپذیر و تسریع جذب تامین مالی با همکاری سازمان های مختلف افزایش داد.

وی ادامه داد: تمرکز ما در هفته ها و ماه های آتی بر ظرفیت سازی و گسترش منبع دانسته هاست، ضمن اینکه بتوانیم راه حل های تامین مالی را دنبال کنیم.

پریزنر به محدودیت های توسعه سرمایه گذاری در انرژی های پاک توسط بخش خصوصی در ایران پرداخت و عنوان کرد: با وجود آنکه یک شبه نمی توان چالش‌ها در زمینه سرمایه‌گذاری را حل کرد اما شرایط و وضعیت فعلی در ایران برای سرمایه گذاری در زمینه انرژی های تجدیدپذیر جذاب شده است. در این زمینه، طرح‌های یارانه‌ای و برنامه‌هایی برای پرداخت مشوق‌های مالی مختلف از سوی دولت ایران وجود دارد.

وی با تاکید بر اینکه باید شرایط را در زمینه سیاستگذاری ها به گونه ای تنظیم و تعدیل کرد تا بتواند نقش موثری در جذب سرمایه گذاران ایفا کند، تصریح کرد: در حالی که تدوین و اجرای پروژه ها در درجه اول به عهده بخش خصوصی خواهد بود اما سیاست گذاری ها به عنوان مشوق و تسهیل گر این فعالیت‌ها باید توسط دولت انجام شود.

پریزنر، نمونه‌هایی از تجارب و درس آموخته های سایر کشورها در این زمینه را مورد اشاره قرار داد و گفت: می توان از تجربه مشابه سایر کشورها درس گرفت تا بتوان در نقاط ورودی از آن استفاده کنیم؛ یکی از کارهایی که می توانیم انجام دهیم این است که الگوهای خاص تامین مالی برای تولید انرژی‌های تجدیدپذیر را مورد بررسی و توجه قرار دهیم.