آیت‌الله‌العظمی بهجت یکی از اعاظم علمی و بزرگان عرفانی و سالکان طریق الهی روزگار بود

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از آیت‌الله العظمی محمدتقی بهجت فومنی (ره) به عنوان یکی از اعاظم علمی و بزرگان عرفانی و سالکان طریق الهی در روزگار یاد کرد.

کد خبر: ۷۳۷۶۹۲

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۴۰۳ - ۲۳:۳۱

به گزارش ایران اکونومیست، سیدعباس صالحی چهارشنبه شب ۲۸ شهریور ۱۴۰۳ در پیامی که در آیین بزرگداشت بزرگداشت مقام علمی و فرهنگی آیت الله العظمی بهجت(ره) در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی قرائت شد، افزود: آیت الله العظمی محمدتقی بهجت فومنی(ره) یکی از اعاظم علمی و بزرگان عرفانی و سالکان طریق الهی در روزگار ما بود که چه در دوره حیات و چه اکنون که از میان ما رخت بربسته و به ملکوت اعلی پیوسته، همواره نور حضور و وجودش مشعلی برای هدایت به سوی حضرت احدیت است و چه بسیارند از طبقات جامعه به ویژه جوانان که با دلدادگی از حوزه معرفتی وی خوشه ها چیده اند و همچنان وامدار عزت و عظمت و اخلاص و ایمان اویند.

وی افزود: این عالم بزرگ که تمام عمر خود را به تربیت شاگردان، تهذیب نفوس و توجه دادن عموم به ساحت مقدس امام زمان(عج) گذرانید و زندگی زاهدانه و عبادت عارفانه او در قلوب عاشقان مکتب علوی اثری عمیق داشت، مصداق کامل گفتار خداوند حکیم «و من یؤت الحکمه فقد اوتی خیراً کثیراً» بود. پاکبازان وادی توحید و عبودیت و عاشقان کوی دوست که عمر خود را با مجاهدت های خالصانه در راه حضرت حق سپری می کنند، همواره مورد توجه شیفتگان معنویت و اخلاق و اخلاص اند. حیات آنان سراسر درس حکمت و شوریدگی و فقدانشان تأثر برانگیز و ضایعه ای جبران ناپذیر است. به راستی که اهل معرفت گوهرهایی ناب و بسیار نادرند که اختر تابناک وجودشان ملجأ و مأوای حیرت زدگان در مسیر بی انتهای حق و هدایتگر گمشدگان طریق معرفت است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تصریح کرد: این مرد خدا در چشم دیگر مردان خدا بزرگ و دوست داشتنی و از چنان مقام شامخ و شاخص برخوردار بود که مقام معظم رهبری (مدظله العالی) از ایشان به معلم بزرگ اخلاق و عرفان و سرچشمه فیوضات معنوی
بی پایان یاد کنند؛ عالمی ربانی که دل نورانی و مصفای پارسایش، آیینه روشن و صیقل یافته الهام الهی و کلام معطر او راهنمای اندیشه و عمل رهجویان و سالکان بود.

صالحی در این پیام افزود: درگذشت چنین عالمانی فقدانی بس سترگ برای اهل فقه و معرفت و عرفان خواهد بود که سال ها باید بگذرد تا چشم ساکنان سرزمین خاک بار دیگر به دیدنشان روشن شود. برای ایشان رحمت و رضوان الهی، مغفرت واسعه و علو درجات از خداوند متعال مسئلت می نمایم و برای فضلا و علمای اعلام طلاب و شاگردان و علاقه مندان به ویژه اهل بیت شریف آن والامقام صحت و سربلندی آرزومندم. در پایان بر خود لازم می دانم از همه برنامه ریزان و دست اندرکاران این آیین روحانی سپاس و قدردانی نمایم.