انتقال نیروهای نظامی آمریکایی به آلاسکا برای مقابله با روسیه

«واشنگتن تایمز» در گزارشی با اشاره به افزایش حضور هواپیماها و شناورهای نظامی روسیه در نزدیکی خاک آمریکا از انتقال نیروهای نظامی ارتش آمریکا به آلاسکا خبر داد.

کد خبر: ۷۳۷۲۸۳

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۳

به گزارش روز چهارشنبه ایران اکونومیست از این رسانه آمریکایی، ارتش ایالات متحده بیش از ۱۰۰ سرباز را به همراه پرتابگرهای متحرک راکت به جزیره متروکه ای در امتداد جزایر آلیوتی در غرب آلاسکا منتقل کرده است.

واشنگتن تایمز افزود: این تحرکات در پی نزدیک شدن هشت هواپیمای نظامی روسیه و چهار کشتی نیروی دریایی روسیه، از جمله دو زیردریایی، به آلاسکا در مانور نظامی مشترک هفته گذشته روسیه و چین، صورت گرفت.

بنابر این گزارش هیچ یک از هواپیماها حریم هوایی ایالات متحده را نقض نکردند. پاتریک رایدر سخنگوی وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) روز سه شنبه گفت هیچ دلیلی برای هشدار وجود ندارد.

این گزارش نوشت: ارتش ایالات متحده به عنوان بخشی از "عملیات طرح نیرو"، در ۱۲ سپتامبر (۲۲ شهریور)، ده‌ها سرباز آمریکایی به همراه دو سامانه راکت توپخانه با تحرک بالا (HIMARS) را به جزیره شمیا، در ۱۲۰۰ مایلی (۱۹۳۰ کیلومتری) جنوب غربی انکوریج (شهری در ایالت آلاسکا) فرستاد.

سناتور دن سالیوان از آلاسکا در این رابطه گفت: ارتش ایالات متحده در پاسخ به تمرینات نظامی "Ocean-۲۴" روسیه و چین در اقیانوس آرام و اقیانوس منجمد شمالی در تاریخ ۱۰ سپتامبر (۲۰ شهریور) یک ناوشکن موشک هدایت شونده و یک کشتی گارد ساحلی را در منطقه غربی آلاسکا مستقر کرده است. وی افزود: نیروی دریایی ایالات متحده باید تاسیسات هوایی نیروی دریایی آداک (Adak) در جزایر آلیوتی، را بازگشایی کند.

بنابر این فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی اعلام کرد که هواپیماهای نظامی روسیه را که در نزدیکی آلاسکا در یک بازه زمانی چهار روزه عملیات می کردند، شناسایی و ردیابی کرده است.

به گزارش ایران اکونومیست، بمب افکن‌های دوربرد چین و روسیه در تاریخ ۴ مرداد ۱۴۰۳ برای اولین بار در نزدیکی آلاسکا گشت زنی کردند.

اگرچه ارتش چین و روسیه به اندازه ارتش آمریکا با متحدان ناتو یکپارچه نیستند، اما همکاری رو به رشد آنها سبب بروز نگرانی هایی در واشنگتن شده است.

در گزارشی که به تازگی توسط کمیسیون راهبرد دفاع ملی و با فرمان کنگره منتشر شد، همسویی عمیق چین و روسیه «مهم ترین توسعه استراتژیک سال های اخیر» توصیف شده است.