توصیه پرفسور ایرانی برگزیده یونسکو به مردم

این چشم پزشک شهیر ایرانی در ادامه با اشاره به سیر زندگی، حیات و ممات انسان ها، این پرسش را طرح کرد که اگر سیارات و جهان چندین هزار سال زنده هستند، چرا انسان تنها حدود 80 تا 90 سال زنده است.

کد خبر: ۷۳۶۶۶

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۳:۳۳

ايران اكونوميست- پرفسور علی اصغر خدادوست دانشمند و چشم پزشک شناخته شده ایرانی در آیین تجلیل سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (یونسکو) از خدمات علمی و اجتماعی خود سخنانی کوتاه ایراد کرد که از جهان بینی و شناخت وی از خالق هستی حکایت داشت و با توصیه ای نیز همراه بود.

به گزارش ایرنا، پرفسور خدادوست در این آیین که شامگاه جمعه در شیراز برگزار شد، سخنان خود را با «به نام آفریننده هستی» آغاز کرد و با اشاره به توصیف های سخنرانان از وی گفت: بار بسیار سنگینی را بر دوش من نهادید.

وی گفت: بدن یک قفس و قالب است که بنیان بدن انسان را شکل می دهد و دست و پا، کلیه، کبد، ریه و دیگر اجزا برای حفظ پدیده ای درون این قفس است.

خدادوست ادامه داد: آنچه را در زندگی کوشش می کنیم، راست می گوییم، دروغ می گوییم، خوراک می خوریم و دیگر موارد برای این قفس است که گاه این قفس پا را از گلیم خویش فراتر می نهد.

این پزشک برجسته ایرانی با طرح این پرسش که من کجا می رود؟ آیه انا لله و انا الیه راجعون را پاسخی به این پرسش عنوان کرد و گفت: من قسمتی از خدا است و وقتی این قالب و قفس را به زیر خاک می نهند، «من» به مبدا خلقت خود باز می گردد.

وی با اشاره به سیر رشد و تعالی انسان ها در گذر زمان گفت: هرچه می گذرد مغز بشر بزرگتر و قدرتش در زوایای زندگی بیشتر می شود، سعی کنید این «من» که از خدا است را آن گونه که حق آن است با آن رفتار کنید.

خدادوست با یادآوری حضور خود در ایالات متحده آمریکا به مقطعی سرنوشت ساز برای تصمیم گیری درباره ادامه زندگی خود اشاره کرد و گفت: خوشحالم که امروز در ایران هستم.

در این آیین تندیس سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (یونسکو) و کمیسیون ملی یونسکو به پاس خدمات علمی و اجتماعی پرفسور علی اصغر خدا دوست به وی اعطا شد.

پرفسور علی اصغر خدا دوست در سال 1314 خورشیدی در شیراز متولد شد. دوران دبستان و دبیرستان را در شیراز سپری کرد و به عنوان آموزگار در دبستان داوری داراب مشغول به کار شد. در سال 1333 در امتحان ورودی دانشکده پزشکی شیراز شرکت کرد و با درجه ممتاز پذیرفته و در این دانشکده مشغول به تحصیل شد.

وی دوره شش ساله پزشکی را با درجه ممتاز پشت سر گذاشت و پس از سپری کردن یک سال دوره دستیاری چشم و گوش و حلق و بینی در بیمارستان نمازی دانشگاه شیراز در سال 1341 برای گذراندن دوره تخصصی عازم ایالات متحده شد و با ادامه تحصیل در دانشگاه جان هاپکینز از این دانشگاه دانش آموخته شد.

پرفسور خدا دوست به عنوان اولین و تنها دستیار خارجی در بخش چشم پزشکی دانشگاه جان هاپکینز در سال 1341 پذیرفته شد و در دوران سه ساله دستیاری به عنوان بهترین دستیار مرکز چشم پزشکی ویلمر نیز شناخته شد.

وی علاوه بر تحصیل در علوم بالینی در مرکز یاد شده به طور فعال مشغول تحقیق در علوم پایه بود و مقالات متعددی در مجلات مختلف به چاپ رسانید. در تارنمای پاب مدسین تعدادی از مقالات بین المللی وی چاپ شد.

پرفسور خدادوست در سال 1347 عازم ایران و در بخش چشم پزشکی دانشگاه شیراز به عنوان استاد مشغول فعالیت شد.

وی از سال 1347 تا 1359 خورشیدی به طور متناوب هر دو سال یک بار به عنوان استاد مدعو، شش ماه را در بخش چشم دانشگاه جان هاپکینز برای ادامه برنامه های تحقیقاتی سپری کرد و در این دوران چندین مرتبه به عنوان مدرس در کشورهای متعددی از جمله چین، ترکیه، سوریه، عمان، پرو، اکوادور و ایتالیا دعوت شد.

پرفسور خدا دوست در سال 1359 عازم آمریکا و به عنوان استاد در بخش چشم دانشگاه جان هاپکینز مشغول به کار شد. این استاد فرهیخته همچنین در سال 1361 به عنوان استاد و رییس بخش چشم دانشگاه سیسیل ایتالیا انتخاب شد و در سال 1371 مرکز چشم پزشکی کنتیتکت در شهر نیوهیون را تاسیس و به عنوان مسوول این مرکز فعالیت خود را دنبال کرد.

این چشم پزشک توانمند از سال 1359 به طور مکرر سالی دو باربه وطن خود باز گشت و در فعالیت های بالینی و آموزشی در بیمارستان های مختلف تهران و شیراز شرکت کرد.

پرفسور خدادوست از سوی شخصیت های برجسته در چشم پزشکی آمریکا به عنوان بهترین جراح پیوند قرنیه در دنیا معرفی شده است و شهرت ایشان علاوه بر مقالات علمی متعدد و تحقیقات گسترده در زمینه های مختلف و کیفیت درمان و تجربه در درمان جراحی ، مدیون تحقیقات پایه ای بر ناراحتی های سطح قرنیه است، تا آنجا که پیوندهای قـرنیه روی مـکانیـسم دفـع پـیونـد برای ارج نهادن به فعالیت های علمی وی با عنوان Khodadoost Basement Membrane line نامگذاری شده است