اتصال حوزه سلامت به منابع ناپایدار خطای استراتژیک است

معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت: ایجاد انگیزه در نیروی انسانی ماهر، متخصص و متعهد منشا تحول خواهد شد و از این حیث باید به شئونات و نیازهای آنان در حوزه معیشت، رفاه و کرامت توجه شود.

کد خبر: ۷۳۶۱۹۵

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۹:۴۳

به گزارش ایران اکونومیست، طاهر موهبتی در مراسم معارفه خود با تاکید بر اینکه مسئولیت و ماموریت جدید بنده امروز با گذشته دارای تفاوت اصولی است چرا که مخاطب ما در این ماموریت سرمایه انسانی است، گفت: ۸۰ درصد تولید ثروت در کشورهای توسعه یافته، محصول سرمایه انسانی بوده اما همین درصد در کشور ما به حدود ۳۰ می رسد.

وی خاطرنشان کرد: در حوزه سرمایه انسانی به دلیل وجود نگرش‌های نادرست در میدان عمل، توفیقات مطلوبی به دست نیاوردیم اگرچه در همایش‌ها، مقالات، مجلات، سخنرانی‌ها و کتب فراوان از اهمیت نیروی انسانی سخن‌گفته‌ایم.

وی تاکید کرد: ایجاد انگیزه در نیروی انسانی ماهر، متخصص و متعهد منشا تحول خواهد شد و از این حیث باید به شئونات و نیازهای آنان در حوزه معیشت، رفاه و کرامت توجه شود.

موهبتی افزود: نمی‌توان از نیروی انسانی که دارای مشکل معیشت و رفاه و تکریم است انتظار داشت که به تکریم مردم بپردازد بنابراین توجه جدی به این شئونات در اولویت است که وزیر محترم بهداشت نیز همواره بر این اصول تاکید فراوان دارند. معاونت توسعه مدیریت و منابع پناهگاه کارکنان، فعالان و تلاشگران عرصه سلامت است و در این مسیر حلال و گره گشای مشکلات همکاران خود هستیم.

وی پیگیری تامین منابع پایدار را از ماموریت های معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت دانست و گفت: ما در راستای اجرای بند ۱۰ سیاست‌های کلی سلامت ابلاغی از سوی رهبری معظم انقلاب به دنبال افزایش سهم سلامت نسبت به میانگین منطقه در GDP (تولید ناخالص داخلی) و در بودجه سالیانه هستیم و باید اهداف سند چشم انداز و سیاست های کلی مقام معظم رهبری محقق شود.

موهبتی در همین رابطه گفت: ما نمی‌توانیم به مردم بگوییم بیمار نشوید چون اعتبار نداریم یا توسعه نظام شبکه متوقف شود بخاطر اینکه کسری بودجه وجود دارد و اصولا اتصال حوزه سلامت به منابع ناپایدار خطای استراتژیک است.

معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت گفت: دلیل اینکه بسیاری از برنامه‌های توسعه در کشور ما محقق نمی‌شود، فقدان برنامه عملیاتی، نظام پایش و نظام تنبیه و تشویق است و اگر به سمت برنامه‌های عملیاتی نرویم دچار روزمرگی خواهیم شد و بطور طبیعی مرگ نظام های اداری و سیستم های اداری را به همراه خواهد داشت.