قنبری: پزشکیان با شعار وفاق ملی، مخالفان را به نوعی خلع سلاح کرد

یک عضو شورای مرکزی حزب مردم سالاری تاکید کرد: تا حدود زیادی آقای پزشکیان با شعار وفاق ملی و توجه به این شعار به عنوان یک استراتژی به نوعی مخالفان را خلع سلاح کرد و آنها را وارد میدان کرده و آنها نیز باید پاسخگو باشند.

کد خبر: ۷۳۴۶۹۲

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۹

داریوش قنبری در گفت‌وگو با ایران اکونومیست، با اشاره به پرهیز دولتمردان از پرداختن به حاشیه ها، بیان کرد: حاشیه ها را در زمینه های مختلف می توان دید؛ آقای پزشکیان زمانی که کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری بودند و حتی قبل از اینکه رئیس جمهور شوند بر مسئله وفاق ملی تاکید داشتند. در مقام عمل نیز این وفاق را مورد توجه قرار دادند. در چینش کابینه نیز این وفاق را دیدیم و شاهد بودیم که بحث وفاق ملی را نه صرفا به عنوان یک شعار بلکه به عنوان یک استراتژی دنبال می کنند. رئیس جمهور به عنوان یک استراتژی بحث وفاق ملی را به عنوان سرمشق دولت قرار دادند.

افرادی تندرو که منافع آنان در ستیز تعریف شده در تلاش هستند تا استراتژی وفاق ملی را به چالش بکشندوی اظهار کرد: رئیس جمهور تا به امروز سعی کرده تا بر اساس این وفاق حرکت کند. ما شاهد هستیم که این بحث وفاق نیز از طرف برخی از گروه ها و افراد تندرو که منافع آنان در ستیز تعریف شده، به چالش کشیده شده است. آنهایی که منافع آنان در ستیز تعریف شده خیلی به چهارچوب وفاق تن نخواهند داد و تلاش می کنند تا به نوعی دولت را به چالش بکشند. این افراد احساس می کنند که اگر چوب لای چرخ دولت گذاشته و چالشی برای دولت ایجاد کنند، این می تواند منافع آنان را تامین کند.

عضو شورای مرکزی حزب مردم سالاری تصریح کرد: به هر حال این افراد اثبات خود را به نوعی در نفی دیگران می بینند. این افراد دنباله های همان گفتمان خالص سازی یا گفتمان نفی دیگران هستند که هنوز هم وجود دارند. این افراد به راحتی با گفتمان وفاقی که  رئیس جمهور و دولت چهاردهم به دنبال آن است کنار نخواهند آمد و تلاش خواهند کرد تا چوب لای چرخ دولت گذاشته و مانع اهدافی شوند که در راستای وفاق مورد توجه دولت است.

دولت چهاردهم می تواند با ادامه مسیر وفاق و با درایت و عقلانیت از چالش هایی که توسط عده ای خاص ایجاد می شود، عبور کند

وی تاکید کرد: این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که هیچ دولتی بدون چالش نبوده و نیست. دولت  چهاردهم می تواند با ادامه همین مسیر و با درایت و عقلانیت از چالش هایی که عده خاصی آن را ایجاد می کنند که خوشبختانه تعداد آنان نیز محدود است، عبور کند. از حسن تصادف تعداد مخالفان دولت آنقدر چشمگیر نیست. تا حدود زیادی آقای پزشکیان با شعار وفاق ملی و توجه به این شعار به عنوان یک استراتژی به نوعی مخالفان را خلع سلاح کردند و آنها را وارد میدان کرده و آنها نیز باید پاسخگو باشند. رئیس جمهور حتی آنهایی که رای نیاورده بودند را نیز به داخل میدان آورد و اجازه نداد که آنها اپوزیسیون باشند.

قنبری افزود: دولت آقای پزشکیان یک دولت فراگیر است که سعی کرده تا از همه جریان ها استفاده کند. همان هایی که امروز به انتقاد روی آورده اند برخی از همفکران آنان در درون دولت هستند. نباید اینگونه احساس کنند که با ایجاد مشکل برای آقای پزشکیان می توانند موفق باشند. اتفاقا رئیس مجلس نیز چندی پیش به این مسئله به خوبی اشاره کردند که تخریب دولت خلاف مسیری است که تعریف شده و در راستای منافع کشور نیست.

وی خاطرنشان کرد: به هر حال تعدادی از این افراد در مجلس نیز  هستند. خوشبختانه کلیت مجلس با این افراد همراه نیست. به هر حال دولت با چالش های خاص خود مواجه است. نباید این طور برخورد شود که چون دولت وفاق تشکیل شده است، هیچ چالشی پیش روی آن نخواهد بود.

قنبری بیان کرد: دولت باید مسائل اساسی کشور را مورد توجه قرار دهد. به هر حال وقتی که صحبت از وفاق می شود نباید صرفا اقلیت مورد توجه قرار گیرند. باید منافع اکثریت و چهارچوب هایی که مورد قبول اکثریت و آحاد جامعه است مورد توجه باشد. منافع اکثریت باید بیشتر مورد توجه قرار بگیرد. آنچه که مهم است منافع و ارزش های خاص و عامی است که می تواند محور وفاق باشد.

وی بیان کرد: حل مسائل و مشکلات اقتصادی مردم و تلاش در جهت ایجاد امید برای آینده ای بهتر می تواند به تقویت وفاق کمک کند. اگر دولت در این مسیر حرکت کند دیگر لازم نیست نگران حاشیه های اقلیتی که به دنبال ستیز با دولت هستند باشد. نهایتا سودی نصیب این افراد نیز نخواهد شد.

این فعال سیاسی در پایان بیان کرد: از نگاه بنده آقای پزشکیان این ظرفیت را دارد که شعار وفاق خود را تبدیل به یک استراتژی امید آفرین برای آینده کشور کند و به این سمت برود که در وهله اول مشکلات اقتصادی مردم را حل کند. به هر حال موانعی که بر سر حل مشکلات اقتصادی مردم وجود دارد باید برطرف شود. رفاه نسبی مردم، اشتغال و سرمایه گذاری در جهت تولید می تواند وفاق را تقویت کند.  حاشیه های یک اقلیت خاص نباید خیلی مورد توجه دولت قرار بگیرد، دولت باید بر حل مسائل مهم جامعه و کشور تمرکز داشته باشد.