مشاهده قوی‌ترین نوع انفجار با جعبه کفش ناسا

ماهواره «برست‌کیوب» ناسا که به اندازه جعبه کفش است، یک انفجار قوی پرتو گاما را مشاهده کرد.

کد خبر: ۷۳۲۸۹۶

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۴۰۳ - ۰۸:۰۸

به گزارش ایران اکونومیست، ناسا گزارش جدیدی را مبنی بر مشاهده قوی‌ترین نوع انفجار منتشر کرده است.

به نقل از ناسا، ماهواره «برست‌کیوب»(BurstCube) اولین انفجار پرتو گاما را مشاهده کرده که بر اساس تحلیل اخیر مشاهدات جمع‌آوری‌شده در چند ماه گذشته، قوی‌ترین نوع انفجار در جهان به شمار می‌رود.

«شان سمپر»(Sean Semper)، مهندس ارشد برست‌کیوب در مرکز پرواز فضایی گادرد ناسا، گفت: ما برای جمع‌آوری داده‌های علمی هیجان‌زده هستیم. این یک نقطه عطف مهم برای گروه و برای بسیاری از مهندسان و دانشمندان حرفه‌ای است که بخشی از این ماموریت بوده‌اند.

این رویداد که GRB 240629A نام دارد، روز ۲۹ ژوئن در جنوب صورت فلکی «میکروسکوپ»(Microscopium) رخ داد.

برست‌کیوب در روز ۱۸ آوریل از ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار قرار گرفت. این ماموریت برای شناسایی، مکان‌یابی و مطالعه فوران‌های کوتاه پرتو گاما طراحی شده بود. فوران‌های کوتاه پرتو گاما، پرتوهای کوتاه و پرانرژی هستند که هنگام برخورد اجرام فوق متراکم مانند ستاره‌های نوترونی ایجاد می‌شوند. همچنین، این برخوردها عناصر سنگینی را مانند طلا و ید تولید می‌کنند که عناصر ضروری برای زندگی هستند.

برست‌کیوب اولین کیوب‌ست است که از سیستم «ماهواره ردیابی و رله داده»(TDRS) ناسا شامل مجموعه‌ای از فضاپیماهای ارتباطی ویژه استفاده می‌کند. برست‌کیوب با استفاده از این سیستم به طور منظم داده‌ها را مستقیم به زمین می‌فرستد.

پس از استقرار برست‌کیوب از ایستگاه فضایی، گروه متوجه شدند که یکی از دو پنل خورشیدی آن به طور کامل باز نشده است. باز نشدن پنل خورشیدی، دید ردیاب ستاره ماموریت را محدود می‌کند و مانع از جهت‌گیری فضاپیما به گونه‌ای می‌شود که کشش را به حداقل می‌رساند. گروه در ابتدا امیدوار بودند که برست‌کیوب برای ۱۲ تا ۱۸ ماه کار کند، اما اکنون تخمین می‌زنند که افزایش کشش، آن را در ماه سپتامبر دوباره به جو وارد کند.

«جرمی پرکینز»(Jeremy Perkins)، پژوهشگر ارشد ماموریت برست‌کیوب در مرکز پرواز فضایی گادرد، گفت: ماموریت‌های کوچکی مانند برست‌کیوب نه تنها فرصتی را برای تحقق علوم و آزمایش فناوری‌های جدید مانند آشکارساز پرتو گاما فراهم می‌آورند، بلکه فرصت‌های یادگیری مهمی را به اعضای جدید و آینده جامعه اخترفیزیک ارائه می‌دهند.