درباره دو «چ»: حاتمی‌کیا و سلیمانی

برخی کارگردان‌ها در جذابیت، دست‌کمی از چهره‌ها و ستاره‌های بازیگری ندارند و با هر حضور، گفتار و رفتاری خیلی سریع مورد توجه رسانه‌ها و مردم قرار می‌گیرند.

کد خبر: ۷۳۰۵۷

تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۴:۳۲

ایران اکونومیست- برخی کارگردان‌ها در جذابیت، دست‌کمی از چهره‌ها و ستاره‌های بازیگری ندارند و با هر حضور، گفتار و رفتاری خیلی سریع مورد توجه رسانه‌ها و مردم قرار می‌گیرند.

ابراهیم حاتمی کیا، یکی از مهم ترین مثال ها در این زمینه است. او علاوه براین که فیلمساز چیره دست و توانایی است و این را با ساخت فیلم هایی جذاب و ماندگار طی سال ها ثابت کرده، در خارج از دنیای آثارش نیز شخصیت محبوب و پرسروصدایی است.

حاتمی کیا گرچه مخالفانی هم دارد و عده ای سخنان صریح و شفاف او را برنمی تابند، اما نسبت به آنچه می گوید کاملا اعتقاد و ایمان دارد و از راهی که از سال های اولیه جنگ، قدم در آن گذاشته ذره ای عقب نشینی نکرده است. برای او همچنان دوربین، به مثابه سلاحی است برای دفاعی مقدس.

این پافشاری در توجه به ارزش ها و حرف های دلسوزانه در مصاحبه ها و انعکاس آن در قالب آثار، چند ماه پیش باعث شد تا سردار قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران پس از تماشای فیلم «چ» طی نامه ای به تمجید از حاتمی کیا بپردازد و بنویسد: «برادرم از طعنه ها و سرزنش ها نهراسید و به سیمرغ های دنیوی هم فکر نکنید و این راه را ادامه دهید. سیمرغ شما وجدان های بیدارشده براثر این حقیقت ارزشمند ارائه شده و اشک های غلتانی است که بر گونه ها جاری ساختید.»

حاتمی کیا هم بتازگی در گفت وگویی با شبکه خارجی «المیادین» که متن آن روز گذشته در فارس منتشر شد، بار دیگر از این نامه اظهارشگفتی و خشنودی کرد و گفت: آقای قاسم سلیمانی یک فرد ایده آل و کسی است که به دلیل این که از جنس و نسل چمران است، در خاطره هایم و رویاهایم جامی گیرد. او محدود به جغرافیای خاصی نمی شود، بلکه وسعت نظر دارد و می شود سایه اش را همه جا دید؛ طبیعتا وقتی ایشان از «چ» تعریف می کنند و «چ» را پسندیده بودند، برای من مایه مباهات است و احساس می کنم به نوعی قاسم سلیمانی در ادامه امثال چمران ها هستند که این اتفاق برایشان ارزش دارد و برایشان مهم است که از آن حرف زدند.

شهید مصطفی چمران، در بخشی از وصیت نامه اش، از عشق به پروردگار و آمادگی اش برای مرگ گفت و نوشته بود: «همه چیز را ترک گفته ام. علایق را زیر پا گذاشته ام. قید و بندها را پاره کرده ام. دنیا و مافیها را سه طلاقه گفته ام و با آغوش باز به استقبال شهادت می روم.»

سلیمانی و حاتمی کیا هم عاشقانی هستند از تبار چمران و هرکدام شهادت و حق طلبی را در یک کارزار جستجو می کنند؛ اولی در میدان نبرد با دشمنان اسلام و دومی در عالم هنر.