کارگردان «مسافر کوچک»: حتی یک دیالوگ هم از تخیل و ذهن خودم ننوشتم

کارگردان و نویسنده سوگواره‌ای تاریخی، مذهبی «مسافر کوچک» گفت: کارهای مذهبی اغلب از دل تاریخ هستند و نوشتنشان بسیار مشکل است چون باید منابع موثق و درست داشته باشند و من در این کار حتی یک دیالوگ هم از تخیل و ذهن خودم ننوشتم.

کد خبر: ۷۲۸۲۱۳

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۹

به گزارش ایران اکونومیست، پنجم ماه صفر سال ۶۱ هجری قمری اسارت اهل بیت (ع) پس از واقعه تاریخی عاشورا و خطبه‌خوانی امام سجاد (ع) و حضرت زینب کبری (س) که یزید و هم‌پیمانان او را تا همیشه تاریخ رسوا می‌سازد و به بازنمایی حکومت جعلی و پر مکر آن‌ها می‌پردازد، صورت گرفت.

در این میان کودکی ۳ ساله، خوش سر و زبان که عاشق پدر است، بهانه دوری از پدر را می‌گیرد تا در غیاب او، برادران و عموهایش از دیو صفت‌تان ددمنش، بی‌امان سیلی بخورد و یزید ملعون که تجلی سقوط انسان بر زمین است در اقدامی بی‌شرمانه با توهین‌های پیاپی به سر مبارک ابی عبدالله (ع)، آن را بر رقیه کوچک عرضه دارد تا این طفل کوچک از غصه چهره مبارک صد پاره پدر، جان دهد و سوگواره‌ای در تاریخ بشریت ثبت شود تا داغ ننگ الی ابد بر پیشانی خاندان ابوسفیان که زخمی ژرف بر پیکر دین خدا زدند، بماند.

«مسافر کوچک» سوگواره‌ای تاریخی، مذهبی است که به برهه‌ای از زندگانی کوتاه حضرت رقیه (س) می‌پردازد.

ساغر چنگیزی در خصوص این نمایش در گفت وگو با ایران اکونومیست اظهار کرد: من از اردیبهشت ماه امسال تصمیم به تدریس بازیگری کودک و نوجوان گرفتم و دوست داشتم که کلاس بچه‌ها یک خروجی خوبی داشته باشد و بچه‌ها روی صحنه حتی شده یک شب اجرا بروند. اول دوست داشتم که یک نمایشنامه کودک بنویسم ولی وقتی فکر کردم که کلاسهای بچه‌ها تا مرداد ادامه دارد، تصمیم گرفتم که در ماه صفر یک کار تاریخی اجرا ببرم و زمانی که با بچه‌ها صحبت کردم خیلی موافق این تصمیم بودند.

راوی و نویسنده «مسافر کوچک» افزود: سوگواره مذهبی باید طبق تاریخ درست نوشته شود، کارهای مذهبی اغلب از دل تاریخ هستند و نوشتنشان بسیار مشکل است چون باید منابع موثق و درست داشته باشند و من در این کار حتی یک دیالوگ هم از تخیل و ذهن خودم ننوشتم به خاطر اینکه کارهای مذهبی تاریخی باید طبق روایات اصلی نوشته شوند.

سینما و تئاتر گیشه پسند شده است

وی ادامه داد: امروزه سینما و تئاتر ما خیلی گیشه پسند شده و من به عنوان یک کارگردان جوان هم باید راه درست را در این عرصه بروم، هم باید حواسم به سلیقه مخاطب باشد، مخاطب حق انتخاب دارد و هر سلیقه‌ای که داشته باشد برای کارگردانان قابل احترام است.

چنگیزی گفت: من سعی کردم داستان را درست و اصل تاریخ را بنویسم. اتفاق‌ها و داستان هایی را در این نمایش نوشتم که شاید در داستانهای کربلا کمتر به آن اشاره شده. در نویسندگی شاگرد پژند سلیمانی بودم و همیشه خانم سلیمانی به ما میگفت برای بهتر نوشتن تاریخ و جغرافیا را زیاد باید بدانید و این صحبت ایشان باعث شد من سراغ تاریخ بروم و بیشتر بخوانم و بدانم.

کارگردان «مسافر کوچک» افزود: این کار با حمایت ناحیه سپاه امام هادی (ع) اجرا شده و خروجی کلاس های بازیگری بچه‌ها بود، من با مشورت با هنرجوهایم تصمیم به اجرای یک کار مناسبتی در ماه صفر گرفتیم و نهایتا در هفدهم مرداد بر روی صحنه رفت. همچنین در برنامه داریم که در سالن‌های مختلف دیگر هم اجرا داشته باشیم.

وی در مورد بلیت فروشی این نمایش گفت: ورود برای عموم آزاد بود و آن را در سالن آمفی تئاتر کرج به صحنه بردیم.

امروزه هنر به طور اعم و نمایش به طور اخص میتواند برای نشان دادن وقایع تاریخی و حساس اسلام و مظلومیت در عین سربلندی اهل بیت موثر و مفید واقع شودچنگیزی تاکید کرد: به خاطر اینکه من اصرار داشتم حتما این کار در هفدهم یا هجدهم مرداد به روی صحنه برود، گرفتن سالن در همان شب بسیار سخت بود و یک مشکل دیگری که برای ما پیش آمد و تبدیل به خاطره‌ جالبی برای من و بچه‌ها شد، حین اجرای نمایش سیستم صوتی قطع شد و من در اتاق فرمان استرس بچه‌ها را روی صحنه داشتم که خداروشکر دیدم بچه‌ها به اجرای خودشان ادامه دادند و روی صحنه مثل بازیگرهای حرفه‌ای بودند و بعد چند دقیقه دوباره سیستم صوتی وصل شد.

وی افزود: تجربه اول کارگردانی‌ام را مدیون استاد پرویز پرستویی هستم، در سال ۹۶ فراخوانی را گروه های هنری برایم فرستادند که استاد پرستویی میخواهد این فرصت را در اختیار جوان ها بگذارد که نمایشنامه خوانی هایشان را در کافه خودشان به اجرا ببرند و من وقتی متوجه این شدم، یک روز به کافه رفتم و صحبت کردم و موافقت کردند و من نمایشنامه خوانی مردگان بی فانوس را که یک نمایشنامه عاشقانه بود، در آنجا اجرا کردم.

چنگیزی گفت: امروزه هنر به طور اعم و نمایش به طور اخص میتواند برای نشان دادن وقایع تاریخی و حساس اسلام و مظلومیت در عین سربلندی اهل بیت موثر و مفید واقع شود، قشر قابل توجهی از جامعه همچنان به روایت‌های عاشورایی علاقه مندند و دوست دارند این تصاویر را در قالب‌های متنوع هنری ببینند. مردم تئاتر میروند. بارها دیده‌ایم اگر تعزیه‌ای در خیابان باشد یا در سالن تئاتر جمعیت کثیری برای دیدنش استقبال می‌کنند.