نگاهی به زندگی اسماعیل هنیه؛ از اسارت تا شهادت

«اسماعیل هنیه» رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس بامداد امروز چهارشنبه در جنایتی پلید و بزدلانه به شهادت رسید.

کد خبر: ۷۲۴۹۲۷

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۹

به گزارش ایران اکونومیست، مقامات و رهبران جنبش حماس در واکنش به ترور اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی این جنبش تاکید کردند: ما در راه آزادی قدس حاضریم هر بهایی را بپردازیم و وارد جنگی همه جانبه برای آزادسازی قدس شده‌ایم.

آنها همچنین تاکید کردند که ترور رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس بی پاسخ نخواهد بود.

اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس در ۲۳ ماه می سال ۱۹۶۳ در اردوگاه پناهندگان الشاطی در نوار غزه به دنیا آمد، جایی که والدینش پس از روز نکبت در سال ۱۹۴۸ (سالروز آواره شدن ملت فلسطین از سرزمین تاریخی خود) از شهر عسقلان فلسطین به آنجا آواره شدند.

وی در سال ۱۹۸۷پس از اخذ مدرک ادبیات عرب از دانشگاه اسلامی غزه فارغ التحصیل شد و سپس در سال ۲۰۰۹ موفق به اخذ مدرک دکترا از این دانشگاه شد.

فعالیت های سیاسی

اسماعیل هنیه فعالیت سیاسی خود را در «حزب اسلامی» در نوار غزه که نماینده شاخه دانشجویی اخوان المسلمین بود و جنبش مقاومت اسلامی از آن شکل گرفت، آغاز کرد.

وی بین سال های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ به عنوان عضو شورای دانشجویی دانشگاه اسلامی غزه مشغول به کار شد و سپس در سال بعد سمت ریاست شورای دانشجویی را بر عهده گرفت.

هنیه در سال ۱۹۸۹ به مدت سه سال توسط مقامات رژیم اشغالگر اسرائیل اسیر و پس از آن به همراه گروهی از رهبران حماس به منطقه «مرج الزهور» واقع در مرز فلسطین و لبنان تبعید شد.

وی پس از گذراندن یک سال تبعید به غزه بازگشت و به ریاست دانشگاه اسلامی آنجا منصوب شد و در سال ۱۹۹۷ پس از آزادی، «شیخ احمد یاسین» ‌ بنیانگذار حماس وی را به عنوان رئیس دفتر خود منصوب کرد.

هنیه پس از شهادت دکتر عبدالعزیز الرنتیسی از رهبران ارشد حماس در سال ۲۰۰۴ میلادی توسط رژیم صهیونیستی به عنوان رئیس جنبش حماس در نوار غزه انتخاب شد.

در دسامبر ۲۰۰۵، هنیه در صدر فهرست انتخاباتی «تغییر و اصلاح» قرار داشت که در دومین انتخابات پارلمانی فلسطین در سال ۲۰۰۶ اکثریت کرسی ها را به دست آورد.

جنبش حماس در ۱۶ فوریه ۲۰۰۶ اسماعیل هنیه را برای تصدی پست نخست وزیری فلسطین معرفی کرد و در ۲۰ همان ماه منصوب شد.

او در ماه مه ۲۰۱۷ به عنوان رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس و جانشین خالد مشعل انتخاب شد.

اسماعیل هنیه چندین بار مورد سوءقصد قرار گرفت که پیش از تهران، آخرین آن در سال ۲۰۰۳ و زمانی بود که جنگنده های رژیم اسرائیل در پی عملیات شهادت طلبانه گردان های شهید عزالدین القسام شاخه نظامی جنبش حماس، گروهی از رهبران مقاومت را هدف قرار دادند.

طوفان الأقصی

بلافاصله پس از آغاز عملیات «طوفان الاقصی» توسط حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، اسماعیل هنیه در ویدئویی ظاهر شد که وی را در دفتر کارش در دوحه قطر در حال پیگیری گزارشی از رزمندگان گردان های عزالدین القسام نشان می دهد که در آن، رزمندگان حماس کنترل خودروهای نظامی ارتش رژیم صهیونیستی را به دست گرفته بودند.

در ۱۰ آوریل، هفت نفر از اعضای خانواده اسماعیل هنیه از جمله سه پسر و تعدادی از نوه‌هایش، در بمباران رژیم صهیونیستی که خودروی حامل آنها را در اردوگاه ساحلی هدف قرار داد، به شهادت رسیدند. آنها برای عرض تبریک عید سعید فطر به ساکنان اردوگاه الشاطی به آنجا رفته بودند.

همچنین ۱۰ نفر از اعضای خانواده هنیه از جمله خواهرش در ۲۴ ژوئن در پی بمباران خانه آنها در اردوگاه الشاطی در غرب شهر غزه توسط ارتش رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند.

هنیه درباره این حادثه گفته بود: خون خواهرم «ام ناهض» و فرزندان و نوه‌هایش با خون فلسطینی‌ها در نوار غزه، کرانه باختری و همه مکان‌هایی که مردم فلسطین در آن قرار دارند، آمیخته شده است.

او با بیان اینکه آنها در نبردی پیروزمندانه به شهادت رسیدند و جاودانه شدند، افزود که شهادت آنها تنها باعث تقویت مقاومت، پایداری در مسیر و یقین به پیروزی می‌شود.

شهادت و پیروزی آرمان ما است

اسماعیل هنیه پس از اطلاع از خبر شهادت فرزندان و نوه هایش نیز اظهار داشت: خون فرزندان و نوه های شهیدم گرانبهاتر از خون فرزندان مردم فلسطین نیست. خدا را شکر می کنم که شهادت سه پسرم و تعدادی از نوه هایم را به من ارزانی داشت.

وی در سخنرانی خود در سال ۲۰۱۴ در پاسخ به محاصره مداوم نوار غزه خطاب به مقامات رژیم صهیونیستی گفت: «ما مردمی هستیم اگر تصمیم شما محاصره است، تصمیم ما پیروزی است و اگر تصمیم به زانو زدن غزه و مردم غزه را دارید، تصمیم ما این است که فقط در برابر خدا زانو بزنیم.

هنیه ادامه داد: همه تصمیم گیرندگان در داخل و خارج از فلسطین باید پیام این مردم را دریافت کنند که ما مردمی هستیم که شهادت را دوست داریم همانطور که دشمنان ما زندگی دنیوی را دوست دارند. ما عاشق شهادت دادن به آنچه رهبران برای آن جان باختند هستیم، کسانی که عاشق صندلی (پست و مقام) هستند، همه صندلی ها را بردارند و وطن را برای ما بگذارند.