در دو مسابقه آخر سرما خوردم

رسولی: نیجریه جنگ بود و شرایط پرتاب نداشتیم

ملی‌پوش پرتاب دیسک گفت: ما به تور قاره‌ای نیجریه رفتیم که قرار بود در سطح B برگزار شود و به همه کشورها اطلاع دادند که در سطح D برگزار می‌شود اما فدراسیون ما ایمیل را چک نکرد و به کشوری رفتیم که جنگ بود و شرایط پرتاب نداشتیم و امتیاز آن هم کم بود.

کد خبر: ۷۲۰۰۷۵

تاریخ: ۲۸ تير ۱۴۰۳ - ۰۸:۳۸

حسین رسولی در گفت‌وگو با ایران اکونومیست، درباره از دست دادن سهمیه المپیک پاریس، اظهار داشت: در این مدت در مسابقات ازبکستان، تورقاره‌ای نیجریه، کره جنوبی، تور قاره‌ای قزاقستان و قهرمانی کشور شرکت کردم. ازبکستان تنها ۴۰ امتیاز داشت و تور قاره‌ای هم گفته بودند ۱۰۰ امتیاز دارد اما وقتی به این کشور رفتیم کاشف به عمل آمد که ۴۰ امتیازی بود. قهرمانی آسیا کره جنوبی و تور قاره‌ای قزاقستان نیز ۶۰ امتیازی بود و تنها مسابقه ۱۰۰ امتیازی که شرکت کردم مسابقات قهرمانی کشور خودمان بود.

وی افزود: مشکل من از پارسال شروع شد که چهار مسابقه من در ایران ثبت نشد. من را به مسابقات برون مرزی هم نفرستادند. در داخل تهران پرتاب ۶۰ متری داشتم اما ثبت نکردند. گفتند که ثبت می‌کنیم، در صورتی که باید قبلا مسابقه را به فدراسیون آسیایی اعلام می‌کردند و می‌گفتند که چنین مسابقه‌ای در این تاریخ برگزار می‌کنیم تا رکورد من هم ثبت شود. حقوق بین‌الملل فدراسیون دوومیدانی خواب بود و فدراسیون دست آدم نابلدی بود. پس از آن در البرز پرتاب ۵۹ متری و در تهران پرتاب ۶۱ متری داشتم و هیچکدام لحاظ نشد.

ملی‌پوش پرتاب دیسک عنوان کرد: تنها مسابقاتی که برایم ثبت شد قهرمانی آسیا تایلند بود که نتیجه خوبی نگرفتم. اگر مثل تفتیان وفصیحی در مسابقات ۱۰۰ امتیازی شرکت می‌کردم مسلما کارم برای کسب سهمیه المپیک راحت‌تر می‌شد. همه چیز دست به دست هم داد تا من به سهمیه نرسم.

پرتابگر طلایی آسیا خاطرنشان کرد: امسال تمام تلاشم را کردم و در پنج مسابقه بدون استراحت حضور یافتم و حتی در دو مسابقه آخر سرما خوردم و نمی‌توانستم پرتاب کنم. در نیجریه که جنگ بود و شرایط پرتاب نداشتیم. به همه فدراسیون‌ها خبر داده بودند که این مسابقات در سطح B برگزار نمی‌شود و در سطح D برگزار خواهد شد اما امور بین الملل ما ایمیل را چک نکرد. شرایط در نیجریه خیلی بد بود.

وی اضافه کرد: فعلا با هادی سپهرزاد تمرین می کنم و منتظر تصمیم احسان حدادی هستم. همه کارهایم را به خودش سپردم و هرجور صلح می داند عمل کند. دو سال دیگر باید در بازی های آسیایی طلا بگیرم و در المپیک بعدی به مدال برسم. حدادی کاربلد است و به او بسیار امیدوارم زیرا قهرمان بزرگی است. او مسیر ما را طی کرده است. امیدوارم حدادی هرچه زودتر چاره ای بیندیشد. الان در شهرستان شرایط تمرینی ندارم و اینجا از لحاظ امکاناتی صفر است. برای پرتاب باید به تهران بیایم. فعلا حقوق و اردویی نیست و منتظر تصمیمیات حدادی هستیم.