نقشه وضعیت تغذیه‌ای کشور تدوین شد

معاون بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از تدوین نقشه وضعیت تغذیه‌ای کشور برای نخستین بار در وزارت بهداشت خبر داد.

کد خبر: ۷۱۴۴۹۳

تاریخ: ۱۱ تير ۱۴۰۳ - ۱۵:۰۱

به گزارش ایران اکونومیست از وبدا، حسین فرشیدی افزود: پس از هشت ماه تلاش فراوان در معاونت بهداشت وزارت بهداشت و با همت دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت و اقدامات ارزنده مدیران و کارشناسان تغذیه در دانشگاه های علوم پزشکی کشور، برای نخستین بار در کشور نقشه وضعیت تغذیه کشور طراحی شد.

وی اظهار داشت: این نقشه وضعیت شاخص‌های مهم تغذیه‌ای را در کل کشور و به تفکیک هر استان مشخص کرده تا مسئولان و سیاستگذاران به ویژه روسای دانشگاه های علوم پزشکی و معاونین بهداشت بتوانند وضعیت جمعیت تحت پوشش خود را نسبت به سایر نقاط کشور ارزیابی و مداخلات انجام شده برای دستیابی به وضعیت تغذیه در دانشگاه خود را بررسی کنند و از نقاط بحرانی در هر دانشگاه آگاه شده و بتوانند مداخلات سریع برای بهبود وضعیت را انجام دهند.

فرشیدی تصریح کرد: این نقشه بر پایه ۱۰ شاخص مهم تغذیه طراحی شده و قرار است در طی سال های آتی چند شاخص بر اساس وضعیت بیوشیمیایی تغذیه نیز به آن اضافه شود.

بیشتر بخوانید

نگاهی به طرح‌های دولت برای ارتقای امنیت غذایی؛ از کودکان و سالمندان تا کالابرگ

رفاه اجتماعی و وعده‌های نامزدهای ریاست‌جمهوری برای بهبود آن

رونمایی از سبد غذایی جامعه ایرانی/مبنای سیاستگذاری واردات و صادرات همین سبد است

به گفته وی، معاونت بهداشت وزارت بهداشت این نقشه کشوری را در اختیار تمام روسای دانشگاه‌ها و معاونین بهداشت قرار داده تا بتوانند از وضعیت تغذیه دانشگاه خود بر اساس این شاخص ها مطلع شوند.

معاون وزیر بهداشت خاطر نشان کرد: با توجه به اینکه این نقشه بر پایه شاخص های مربوط به سال ۱۴۰۲ تدوین شده است، بناست تدوین این نقشه ها بر اساس تغییر در وضعیت شاخص ها به صورت سالانه انجام شود و کنار هم گذاشتن این نقشه ها در طی چند سال خواهد توانست روند وضعیت تغذیه را در کل کشور و همچنین به تفکیک هر استان کاملا روشن سازد.

فرشیدی تصریح کرد: در گام بعدی این پروژه، معاونت بهداشت وزارت بهداشت در نظر دارد تا این نقشه ها را به تفکیک روستاها و شهرها و شهرستان های هر دانشگاه تدوین کرده و در اختیار معاونین بهداشت دانشگاه ها قرار دهد تا هر دانشگاه به طور جزئی در تمام نقاط شهری و روستایی خود از وضعیت تغذیه جمعیت تحت پوشش خود آگاه باشند و بتوانند برنامه ریزی لازم برای ارزشیابی مداخلات و نیز تدوین مداخلات جدید را انجام دهند.