پرواز در محراب با زبان روزه+ فیلم

آیت‌الله «محمد صدوقی» سومین شهید محراب است که پس از اقامه نماز جمعه با زبان روزه به دیدار معبود رفت و به فیض شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۷۱۴۴۰۴

تاریخ: ۱۱ تير ۱۴۰۳ - ۱۲:۵۷

به گزارش ایران اکونومیست، آیت الله محمد صدوقی سومین شهید محراب در ۱۰ اسفند ۱۲۸۷ خورشیدی در یزد دیده به جهان گشود پدرش ملا ابوطالب و جد دوم او علامه ملا محمدمهدی کرمانشاهی بود که به خاطر درگیری با فتحعلی شاه قاجار به یزد تبعید شد.

آیت الله صدوقی در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و نزد پسرعموی خود، میرزا محمد کرمانشاهی از علمای برجسته آن دیار زندگی کرد. بعد از گذراندن دوران مقدماتی علوم دینی به مدرسه علمیه رفت و مقدمات منطق و بخشی از سطوح فقه و اصول را نزد بزرگانی همچون سید علی محمد کازرونی، حاج شیخ غلامرضا فقیه خراسانی، علی بمان و محمد زارچی فرا گرفت. سپس به قم مهاجرت کرد و در آنجا دروس سطح، خارج فقه و اصول را در محضر آیات عظام حاج شیخ عبدالکریم حایری یزدی، سید صدرالدین صدر، سید محمد تقی خوانساری، سید حسین بروجردی به پایان برد و به درجه اجتهاد نائل آمد.

صدوقی بنابه خواهش مراجع عظام قم، برای رهبری مردم خطه کویر و جنوب به استان یزد می‌رود و با شروع نهضت در سال های ۴۱ و ۴۲ بعد از آن، مبارزات سیاسی خود را ادامه می‌دهد. شهید صدوقی را می توان از سرسخت ترین و پرقدرت ترین مخالفان خطوط انحراف، ارتجاع، ملی گرائی و لیبرالیسم دانست.

رضایت و همراهی مردم رمز موفقیت انقلاب است

حجت الاسلام محمد صدوقی نوه آیت‌الله صدوقی در گفت و گو با خبرنگار ایران اکونومیست با بیان اینکه رضایت و همراهی مردم رمز موفقیت انقلاب است، گفت: پدربزرگم فرزند زمانه خود بود اگر بخواهیم به آنها تاسی کنیم من به عنوان طلبه و هر کدام از بزرگوارانی که در حاکمیت هستند باید همه تلاش خود را برای رضایت مردم به کار گیریم.

وی افزود: سبک زندگی و دلایل شهادت، شهدای محراب و ترور با شهدای جنگ تحمیلی متفاوت است، شهدای ترور در راه انقلاب و برای به ثمر نشستن انقلاب به شهادت رسیدند اگر بخواهیم دلایل آن را بررسی کنیم باید ببینیم مهمترین عامل در این انقلاب چه بوده به نظر من مهمترین عاملی که باعث پیروزی انقلاب شد و باعث دوام آن می‌شود همراهی مردم است.

نوه سومین شهید محراب ادامه داد: شهدای محراب پیش از انقلاب و تا زمان حیات، حلقه های وصل مردم با امام (ره) به عنوان رهبر بودند، هر کدام از این افراد رهبری و همراهی مردم را بر عهده داشتند اگر بخواهیم مردم با ما باشند باید بتوانیم درک درستی از مردم داشته باشیم و فرزند زمانه خود باشیم. یعنی اینکه مردم و اقتضائات زمانه را درک کنیم، مشکلات را بدانیم و در راستای حل آنها بکوشیم.

حجت الاسلام صدوقی با بیان اینکه زنده نگهداشتن یاد و خاطره شهدا از وظایف ماست، بیان کرد: با برگزاری آیین های بزرگداشت شهدا می توانیم سبک زندگی آنها را معرفی کنیم، این افراد بهترین الگو به ویژه برای طلبه‌ها هستند. شهدای محراب علاوه بر اینکه در امور اجتماعی، سیاسی و مردمی موفق بودند در عرصه های علمی هم صاحب نظر بودند به عنوان مثال شهید صدوقی زمانی که قم بود تدریس می کرد.

وی تاکید کرد: باید مراسم های پاسداشت شهدا به درستی و مطابق این زمانه برای جامعه هدف برگزار شود تا الگوسازی صورت بگیرد، اگر شهید صدوقی که در دهه ۶۰ می زیست امروز بود قطعا رفتارش متفاوت بود اما اصول و پایه های نظری یکی است.

خدمات آیت الله صدوقی

آیت الله صدوقی در انجام امور خیریه و خدمات اجتماعی پیشتاز بود و آثار ارزنده ای نظیر تعمیر و احداث ۱۸ مسجد از جمله مسجد روضه محمدیه و ملااسماعیل، احداث و مرمت ۱۹ مدرسه علمیه در استان یزد و شهرهای شیراز و مشهد، تأسیس حوزه علمیه خواهران مکتب الزهرا (س ) در یزد، تأسیس چندین بیمارستان، درمانگاه، سازمان خیریه و صندوق قرض الحسنه در یزد و برخی از مناطق کشور از خود به یادگار گذاشته است.

نقش شهید محراب در دفاع مقدس

آیت الله صدوقی در دوران دفاع مقدس به بسیج رزمندگان، گردآوری کمک های مردم و تقویت معنوی سپاه اسلام همت گماشت و با وجود کهولت سن در چندین عملیات از جمله عملیات پیروزمندانه فتح خرمشهر حاضر شد.

وی با کسالت یا پس از مرخصی از بیمارستان عازم خط مقدّم می شد و به دیدار رزمندگان می‌رفت؛ با آنها همنشین می شد و به آنان روحیه می داد. کمک های مستقیم مادی شهید صدوقی به مسئولان جبهه و جنگ بیش از میلیون ها تومان بود. اگرچه شخصیت های برجسته از جمله مسئولان دولتی همچون وی در این حماسه و مقاومت شرکت کردند اما آنچه نقش شهید صدوقی را از فعالیت های نظامی افراد سرشناس جدا می کند، حضور عارفانه و خاضعانه وی در کنار رزمندگان اسلام است.

شهادت در محراب عبادت

آیت الله صدوقی این بزرگ مرد انقلاب، در یکی از جمعه های ماه مبارک رمضان، در ۱۱ تیر سال ۱۳۶۱ ، در محراب عبادت با خون خویش وضو ساخت و به دیدار معشوق شتافت. آن روز خطبه های جمعه را در پایگاه مبارزه و عبادت، مسجد ملااسماعیل اقامه کرد و درحالی که روزه دار بود، درباره ترویج اسلام و انقلاب سخن گفت. سپس بر ارادت خود به امام خمینی (ره)، تأکید کرد آنگاه به نماز ایستاد و در آخرین کلام فرمود «ای امام! امر، امر توست، فرمان، فرمان توست».

این عالم فرزانه پس از پایان نماز عصر، مسجد ملااسماعیل را ترک کرد و در حال پوشیدن کفش هایش بود که جوانی از پشت سر، گردن ایشان را محکم گرفت. محافظان آیت الله صدوقی ابتدا گمان کرد که آن جوان قصد بوسیدن صورت ایشان را دارد ولی هنگامی که خواستند این مهاجم را از امام جمعه جدا کنند، انفجار مهیبی رخ داد. در پی این انفجار قسمت های پشت بدن، ستون فقرات و شکم و پاهای ایشان آسیب دید و پیش از اینکه به بیمارستان برسد، به فیض شهادت نائل شد. پیکر مطهر این مجاهد الهی در مسجد روضه محمدیه یزد به خاک سپرده شد.

مستندی درباره زندگی این شهید محراب با عنوان محرمان محراب ساخته شده که می توانید اینجا ببینید.

سید محمدعلی قاضی طباطبایی، سید اسدالله مدنی، سیدعبدالحسین دستغب، محمد صدوقی و عطا الله اشرفی اصفهانی به ترتیب اول تا پنجمین شهدای محراب هستند.