زنگ خطر برای قلعه‌نویی در آستانه دیدار با ازبکستان

تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی مقابل هنگ کنگ به برتری ۴ بر ۲ رسید که ایرادات مهمی در بازی‌سازی و فاز تدافعی داشت.

کد خبر: ۷۰۶۴۲۵

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۳:۰۷

به گزارش ایران اکونومیست، تیم‌ ملی فوتبال ایران پنجشنبه گذشته در چارچوب مرحله مقدماتی انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ مهمان هنگ کنگ بود که در دیداری پر گل با نتیجه ۴ بر ۲ به برتری رسید تا همچنان بالاتر از ازبکستان، صدرنشین گروه E این رقابت‌ها باقی بماند. آخرین بازی ایران در این مرحله از مسابقات سه‌شنبه مقابل ازبکستان در ورزشگاه آزادی است.

امیر قلعه‌نویی در این دیدار با ترکیب پیام نیازمند، شجاع خلیل‌زاده، امین حزباوی، آریا یوسفی، ابوالفضل جلالی، محمد قربانی، سامان قدوس، علیرضا جهانبخش، مهدی قایدی، مهدی طارمی و سردار آزمون تیمش را راهی بازی کرد. ایران در نگاه اول با چینش ۱-۳-۲-۴ در مقابل هنگ کنگ بازی می‌کرد با این نکته که سامان قدوس و مهدی طارمی آزادی عمل زیادی برای جابجایی بین خطوط داشتند.

مشکل ایران مقابل هنگ کنگ چه بود؟

ایران در بازی مقابل هنگ کنگ به دنبال بازی‌سازی از عقب زمین بود. در حین این بازی‌سازی، مدافعان کناری ایران به خصوص آریا یوسفی به خطوط بالاتر اضافه می‌شدند و به تبع آن، جهانبخش و قایدی به سمت مرکز متمایل‌تر بازی می‌کردند تا ضمن حضور پرتعداد در میانه زمین هنگ‌کنگ، هم فضا برای نفوذ یوسفی و جلالی در کناره‌ها باز شود و هم شرایط برای بازی ترکیبی به خصوص بین آزمون و طارمی ایجاد شود.

هنگ کنگ در چنین شرایطی تاکتیک هوشمندانه و جسورانه‌ای - با توجه به قدرت بسیار کمتر نسبت به فوتبال ایران - انتخاب کرد و تصمیم به پرس پرتعداد از بالای زمین گرفت. متئو اُر و جونینیو، دو بازیکنی بودند که وظیفه اصلی این پرس را برعهده داشتند و غالبا یکی از آنها تلاش می‌کرد که مسیر پاس خلیل‌زاده یا حزباوی را ببندد و دیگری معمولا هافبک دفاعی ایستای ایران یعنی محمد قربانی را یارگیری می‌کرد تا مانع رسیدن پاس به این بازیکن و شکل‌گیری بازی ایران شود. البته پرس از بالای هنگ کنگ تنها برعهده این دو بازیکن نبود و چان و ما، وینگرهای تیم میزبان هم در دقایق زیادی از بازی مانع از شکل‌گیری بازی از کناره‌ها و نفوذ مدافعان کناری ایران شدند.

همانطور که گفته شد، آریا یوسفی دفاع راست ایران وظایف تهاجمی بیشتری به نسبت ابوالفضل جلالی داشت، در نتیجه هنگ کنگی‌ها مسیر نفوذ و ایجاد موقعیتشان را از دفاع راست ایران انتخاب کرده بودند که در دقیقه ۱۴ هم جواب داد و با توپ‌گیری از آریا یوسفی و ارسال از آن منطقه، "ما" که خودش را به محوطه جریمه رسانده بود، دروازه ایران را باز کرد. شاگردان ولفگانگ لوییسه در این بازی بارها توانستند با همین تاکتیک یعنی پرس از بالا و نفوذ از کناره‌های ایران به دروازه نزدیک شوند، ضربات ایستگاهی و کرنر به دست بیاورند و دو بار دروازه نیازمند را باز کنند.

شاید یکی از راه‌هایی که کادر فنی ایران برای حل مشکل کناره‌ها می‌توانست استفاده کند، متمایل کردن محمد قربانی به سمت آریا یوسفی برای پوشش بیشتر آن منطقه بود؛ درست مانند کاری که اوسمار در داربی برگشت برای پوشش فضای پشت سر دانیال اسماعیلی‌فر با استفاده از مسعود ریگی کرد و توانست پس از ۲۰ دقیقه بازی را از استقلال بگیرد. نکته عجیب‌تر اما سردرگمی بازیکنان ایران هنگام ضربات شروع مجدد مقابل تیم کوتاه قامتی مثل هنگ‌کنگ بود؛ سردرگمی‌ای که مقابل تیم‌های قوی‌تر مانند ازبکستان برای قلعه‌نویی مشکل ایجاد می‌کند.

راه‌حل ایران برای عبور از خط پرس هنگ‌کنگ

شاید این را باید خوش‌شانسی دانست که تیم‌ملی مقابل تیمی قدرتمندتر یا حتی بهتر از نظر فیزیکی به چنین مشکلی نخورد چرا که بازیکنان باکیفیت‌تر از بازیکنان هنگ کنگ قطعا ایران را به چالش می‌کشیدند. علاوه بر این، به مرور افت بدنی باعث شد که از دقیقه ۷۰ به بعد خط پرس هنگ کنگ از بین برود و آنها در ۲۰ دقیقه پایانی دیگر نتوانستند پرس ۷۰ دقیقه ابتدایی را انجام دهند. یکی از نشانه‌های این موضوع تعویض متئو اُر، جونینیو و "ما" بود که بدنشان تحلیل رفته بود خصوصا اینکه پس از ورود دو بازیکن تدافعی‌تر ایران مانند حردانی و محمدی به جای یوسفی و جلالی، کانال‌های کناری ایران تا حد زیادی بسته شد.

این خوش‌شانسی ایران بود اما تیم‌ملی در ۷۰ دقیقه ابتدایی چه کرد که توانست چهار گل به ثمر برساند؟ تیم‌ملی در این دقایق برای عبور از خط پرس هنگ‌کنگ متوسل به پاس‌های خط شکن و جابجایی‌های سامان قدوس و مهدی طارمی شده بود، خصوصا این که عقب آمدن مهدی طارمی باعث می‌شد که نظم تیمی هنگ کنگ به طور کلی به هم بخورد و حتی در برخی دقایق، جونز مدافع میانی هنگ کنگ تا زمین ایران برای یارگیری طارمی می‌آمد. گل چهارم ایران هم روی همین حرکت طارمی به ثمر رسید و او از میانه میدان، سردار آزمون را در پشت مدافعان کند هنگ‌کنگ صاحب توپ کرد تا آزمون هم در این بازی گل‌زنی کند.

علاوه بر این، با وجود سریع بودن هنگ کنگی‌ها در کناره‌ها و خط حمله، بازیکنان میانی و دفاعی این تیم بسیار کند بودند. به همین دلیل با عبور توپ از خط پرس اول هنگ‌کنگ، بازیکنان تیم میزبان توانایی مهار بازی ترکیبی بازیکنان ایران را نداشتند که تمام موقعیت‌های ایران هم به این شکل رقم خورد. در این بین هماهنگی بالای طارمی و آزمون در خط حمله خیلی به کمک ایران آمد و هر دوی این بازیکنان در پیروزی ایران بیشترین تاثیرگذاری را داشتند.