زنگ خطرِ نرخ پایین زاد و ولد در ترکیه

کارشناسان هشدار دادند نرخ پایین زاد و ولد و رشد پیری جمعیت در ترکیه به حدی رسیده که ممکن است چشم انداز اقتصادی این کشور را تحت تاثیر قرار دهد.

کد خبر: ۷۰۳۷۰۲

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۵۷

به گزارش ایران اکونومیست، ترکیه با جمعیت ۸۵ میلیون نفری، ۹۵۸ هزار و ۴۰۸ مورد تولد در سال ۲۰۲۳ میلادی داشته است.

بر اساس آمار منتشر شده توسط «موسسه آمار ترکیه» (Tuik)، نرخ باروری کل این کشور برای هشت سال متوالی کاهش داشته و به ۱.۵۱ تولد برای هر زن در سال جاری رسیده است.

در همین حال، «رجب طیب اردوغان»، رئیس جمهور ترکیه، این روند نزولی را به عنوان یک تهدید برای این کشور توصیف کرده است. او بارها زنان کشورش را تشویق کرده است که «حداقل سه فرزند» داشته باشند تا نرخ زاد و ولد را از کاهش جدی نجات دهد.

با این حال، بار مالی تربیت و بزرگ کردن فرزندان، تمایل بسیاری از مردم این کشور برای داشتن فرزندان بیشتر را کاهش داده است.

«دویگو چویک»، یک معلم ۳۰ ساله است که برای مراقبت از پسر هشت ماهه خود به نام «دنیز» به مرخصی رفته است.

او در این باره به خبرگزاری شینهوا گفته است که او و همسرش به دلیل شرایط اقتصادی چالش برانگیز برای داشتن فرزند دوم برنامه‌ای ندارند.

او با اشاره به هزینه‌های مراقبت از فرزندشان در کشورش گفت: ما هر دو معلم هستیم و به سختی می توانیم شرایط را برای داشتن فرزند دیگری محیا کنیم.

وی افزود: برخی از دوستان من نیز به همین دلیل قصد بچه دار شدن ندارند.

از سوی دیگر کارشناسان هشدار داده اند که کاهش نرخ زاد و ولد و در نتیجه پیری جمعیت به طور اجتناب ناپذیری بر اقتصاد ترکیه و سیستم تامین اجتماعی عمومی آن تاثیر می گذارد.

یک کارشناس در این باره گفت عواملی مانند کاهش نیروی کار و افزایش سن بازنشستگی ممکن است بر رشد اقتصادی تأثیر بگذارد.

این اقتصاددان هشدار داد که با نرخ اشتغال کمتر از ۵۰ درصد و میانگین سنی بالای ۳۰ سال، ترکیه باید به سرعت برای جوانان خود مشاغل با درآمد مناسب پیدا کند.

از نظر او، علاوه بر مشوق های مالی که دولت این کشور به خانواده‌هایی که فرزندان جدید خواهند داشت، می‌دهد، ترکیه به اصلاحات ساختاری سریع برای فرار از تله جمعیتی نیاز دارد.

به گزارش شینهوا، داده های موسسه آمار ترکیه نشان می دهد که سالمندان ۹.۵ درصد از جمعیت را در سال ۲۰۲۰ میلادی در این کشور تشکیل می دادند در حالی که این تعداد در سال ۲۰۲۳ به ۱۰.۲ درصد افزایش یافت و برای اولین بار در تاریخ ترکیه به عددی دو رقمی رسید.

همچنین مهاجرت می تواند به کاهش نیروی کار ترکیه دامن بزند.