شناسایی سیاره‌ای با فاصله ۴۰ سال نوری که می‌تواند سکونتگاه انسان باشد

سیاره فراخورشیدی گلیس ۱۲ ب با فاصله تنها ۴۰ سال نوری از زمین و تا حدی گرم و معتدل است و به طور بالقوه می‌تواند مکان خوبی برای جست‌وجو و یافتن حیات فرازمینی باشد.

کد خبر: ۷۰۳۰۷۳

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۰۳

به گزارش گروه علم و آموزش ایران اکونومیست از لایو ساینس، دانشمندان با استفاده از یک تلسکوپ فضایی سازمان ناسا یک جهان وسوسه‌انگیز را کشف کرده اند. این دنیا تقریبا هم اندازه سیاره زمین و به شکل خارق‌العاده‌ای به منظومه خورشیدی نزدیک است و شاید برای وجود حیات هم راحت و مناسب باشد.

این سیاره فراخورشیدی که در مداری به دور یک ستاره کوچک سرد و سرخ می‌چرخد، در صورت فلکی ماهی (یا Pisces از صور فلکی منطقةالبروج است که بعد از دلو و قبل از بره قرار دارد) واقع شده و تنها ۴۰ سال نوری با زمین فاصله دارد.

بیشتر بخوانید

کشف سیاره‌ای به اندازه زمین که ممکن است مناسب زندگی باشد

كشف جهانی شبیه زمین در فاصله 16 سال نوری

كشف یك ابرزمین و سیاره‌هایی با قابلیت حیات

كشف 10 سياره جديد به اندازه زمين

کشف ۲۴ سیاره فراخورشیدی که شرایطی بهتر از زمین برای حیات دارند

كشف دو سياره شبيه به زمين در فاصله 3 هزار سال نوري

کشف یک سیاره فراخورشیدی به اندازه زمین

احتمال قابل سكونت بودن سياره اي شبيه زمين در فاصله 1200 سال نوري

کشف ۱۸ سیاره فراخورشیدی جدید به اندازه زمین

این سیاره فراخورشیدی که با تلسکوپ موسوم به «ماهواره کاوش سیارات فراخورشیدی عبوری» (TESS) پیدا شده است، پهنایی در حدود ۱.۱ برابر زمین دارد که موجب می‌شود مشابه زمین همچنین سیاره زهره باشد و اغلب از آن با عنوان «جفت» زمین در منظومه خورشیدی یاد می‌شود.

سیاره گلیس ۱۲ ب به دور ستاره خود با نام گلیس ۱۲ می‌چرخد و فاصله‌اش چنان نزدیک است که طول یک سال آن تنها معادل ۱۲.۸ روز زمینی است. اما از آنجا که ستاره یاد شده تنها در حد یک چهارم اندازه خورشید است بسیار سردتر از خورشید ما است. یعنی سیاره یاد شده همچنان در منطقه و محدوده قابل زیست (قابل میزبانی از حیات) قرار دارد. منطقه قابل زیست در اطراف یک ستاره منطقه‌ای است که نه بیش از حد داغ و نه بیش از حد سرد است و سیاره می‌تواند از آب مایع برخوردار باشد که از اجزای مهم برای حیات است. با این حال این محققان هنوز نمی‌توانند با قطعیت بگویند این سیاره دارای اتمسفر است. به همین علت هنوز مشخص نیست که این سیاره قابل میزبانی از حیات است یا نه اما محققان ابراز خوشبینی محتاطانه کرده اند.

پرتوهایی که سیاره یادشده از ستاره خود دریافت می‌کند در حدود ۸۵ درصد پرتوی است که سیاره زهره از خورشید دریافت می‌کند؛ اما گمان می‌رود دمای سطح آن حدود ۴۲ درجه سانتیگراد باشد در حالی که دمای سطح زهره ۴۶۴ درجه سانتیگراد است. هر چند هر دو سیاره زمین و زهره در محدوده قابل زیست خورشید قرار دارند؛ یکی قادر به میزبانی از حیات است اما دیگری جهنم سوزان است که سرب را ذوب می‌کند. مطالعات بیشتر در مورد سیاره گلیس ۱۲ ب می‌تواند به دانشمندان در فهم چرایی این مساله کمک کند.

محققان اکنون در این خصوص تحقیق می‌کنند که آیا این سیاره اتمسفر دارد یا خیر. هر چند شواهد اولیه حاکی است که اگر داشته باشد اتمسفر آن نسبتا رقیق خواهد بود. نکته جالب توجه اینکه اتفاقا رقیق بودن اتمسفر خبر خوبی برای میزانی از حیات در این سیاره است. هر چند حتی اگر این سیاره اتمسفر هم نداشته باشد می‌تواند یک موضوع آزمایشی مهم برای پیشبرد کاوش و یافتن حیات در نقاط دیگری در کهکشان راه شیری باشد؛ زیرا ستاره‌های کوچک سرخ متداول‌ترین نوع ستارگان در کهکشان ما هستند.