دورخیز افغانستان برای پیوستن به بزرگترین کریدور تجاری جهان

همزمان با تلاش کشورهای مختلف جهان برای بهره مند شدن از بزرگترین طرح کریدور تجاری جهان معروف به ابتکار "یک پهنه - یک راه" که بیش از یک دهه پیش دولت چین آن را پایه ریزی کرد، حالا حکومت سرپرست افغانستان به عنوان یکی از همسایگان چین هم بدنبال پیوستن به این کریدور تجاری است.

کد خبر: ۷۰۲۰۹۴

تاریخ: ۰۶ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۵:۴۰

به گزارش خبرنگار ایران اکونومیست در کابل، مولوی عبدالسلاح حنفی معاون اداری حکومت سرپرست افغانستان در کنفرانس ملی جاذبه‌های گردشگری افغانستان که از سوی وزارت تحصیلات عالی و دانشگاه ولایت بدخشان برگزار شد، از تلاش حکومت برای ساخت جاده‌ها و شاهراه‌هایی خبر داد تا افغانستان را از طریق دهلیزهای مختلف به ویژه کریدور واخان، به پروژۀ «یک پهنه- یک راه» وصل سازد و با ساختن نیروگاه ، کشور را از واردات انرژی بی‌نیاز کند.

مولوی عبدالسلام حنفی در این کنفرانس، به دستاوردهای حکومت سرپردست در عرصه‌های مختلف اشاره کرد و گفت: حکومت سرپرست تلاش می‌کند با ساختن جاده‌ها و شاهراه‌ها، افغانستان را از طریق دهلیزهای مختلف به ویژه کریدور واخان به پروژۀ یک پهنه - یک راه وصل سازد، تا از مزایای اقتصادی و تکنولوژی کشور همسایه(چین) استفاده صورت گیرد و با ساختن سد و نیروگاه برق، کشور را از واردات انرژی بی‌نیاز کند.

معاون اداری ریاست الوزراء همچنین اظهار داشت: افغانستان معادن سرشار دارد و یک کشور زراعتی است و با داشتن آثار تاریخی در ولایات مختلف که از تمدن اسلامی و غیر اسلامی بجا مانده است دارای منابع عایداتی زیاد و از غنای فرهنگی برخوردار است.

حنفی افزود: افغانستان با داشتن آثار مختلف فرهنگی، طبیعت و مناظر زیبا، آب و هوای معتدل و گوناگون، یک مکان بی‌نظیر برای سیاحت و گردشگری نیز می‌باشد که در صورت رسیدگی و توجه به آن‌ها می‌توان سالانه عواید هنگفتی از این طریق بدست آورد.

وی در سخنان خود تصریح کرد: حکومت سرپرست خواهان روابط دوستانه و خوب در زمینه‌های اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با همۀ همسایه‌ها است و به هیچ کسی اجازۀ تهدید امنیت آن‌ها را نمی‌دهد و از آن‌ها نیز خواهان روابط دوستانه، نیک و مبتنی بر اصل عدم مداخله می‌باشد.

این مقام افغان همچین خطاب به هموطنانش که در خارج از کشور زندگی می‌کنند گفت: افغانستان خانۀ مشترک همۀ ما است و همۀ افغان‌ها حق دارند در آن زندگی کنند و دولت مصونیت جان و مال آن‌ها را تأمین می‌کند و از آنان می خواهیم که به کشور خود برگردند و در توسعه و آبادی آن سهیم شوند.