واکنش فرزند شهید حقانی به نطق مطهری

فرزند شهید حقانی با اشاره به مواضع علی مطهری گفت: وقتی دشمن از کارمان خوشحال می‌شود مطمئن باشیم خطا رفته‌ایم.

کد خبر: ۶۹۹۱۷

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۹۳ - ۰۰:۱۶

ایران اکونومیست - محمدمهدی حقانی فرزند شهید آیت‌الله غلامحسین حقانی در پاسخ به سوالی درباره مواضع و عملکرد علی مطهری و حاشیه‌سازی‌های وی گفت: یک فرزند شهید زمانی که حرفی می زند از طرف آن شهید نیست و نباید از طرف شهید کلامی بگوید، زیرا اگر فرزند یک شهید موضعی می‌گیرد و یا کلامی را بیان می‌کند باید مطمئن باشد که موضع فرزند شهید دقیقا منطبق با موضع شهید باشد وگرنه مخاطب باید بشنود و قضاوت کند که صحب آن فرزند شهید هم راستا با ارزش‌های آن شهید بزرگوار است یا نه و بعد از آن، موضع‌گیری‌ها را با شهید نسبت دهد.

وی اضافه کرد: ابتدا باید ملاحظه این معنا را بکنیم ، فرزند شهید اگر حرفی می زند نسبت آن حرف تنها به خود اوست اگر نسبت به خودش بدهد و تصریح به خود کند این همه برداشت سوء و انعکاس منفی نخواهد داشت اما متاسفانه برخی فرزندان شهدای بزرگ حرف‌هایی می‌زند که وقتی نسبتش با شهید برجسته می شود، برداشت‌ها و بازخورد‌های دیگری پیدا می‌کند و ابعاد و ارزش دیگری به خود می‌گیرد.

وی در خصوص اتفاقات اخیر مجلس و صحبت های علی مطهری در خصوص رفع حصر فتنه گران اظهار داشت: من فرزند شهید همانند دیگر مردم هستم با این تفاوت که وظیفه من سنگین تر است زیرا منسوب به آن شهید هستم نباید حرف های خودمان را در قالب نمایندگی از شهید بزنیم. نماینده محترمی که مطالبی را در خصوص رفع حصر فتنه‌گران و اجرای قانون بیان کرد ادعا دارند که عدالت و قانون گرایی را دنبال می‌کنم ولی آیا مسئله حصر مسئله امروز مردم ماست؟ آرامش کشور و کم کردن حاشیه و پرداخت به مشکلات معیشتی مردم وظیفه ایشان نیست؟

فرزند شهید آیت‌الله حقانی با تاکید بر اینکه برهم زدن نظم مملکت و از میان بردن آرامش و امنیت مردم و کشور ارزش تلقی نمی‌شود، تاکید کرد: امروز مهمترین نیاز جامعه حفظ آرامش است و ایجاد اوقات تلخی برای مردم کار خوبی نیست ایجاد تنش کار خوبی نیست ما باید همه رعایت کنیم.

وی در ادامه اظهارنظر خود راجع به عملکرد علی مطهری و درباره استقبال رسانه‌های ضدانقلاب از این سخنان گفت: وقتی حرفی بزنیم که دشمن خوشحال شود، باید بدانیم که مسیرمان اشتباه است اگر ما ادعا داریم که کار ارزشی می کنیم نتیجه اش باید دشمن را عصبانی کند نه این که وقتی ما حرفی می زنیم دشمن شاد می شود، تریبون ما شود و حرف ما را پژواک کند.