استراتژی اقتصادی آمریکا در تقابل با چین

جوبایدن، رئیس جمهور آمریکا در اقدامی که کاملا با رویکرد دونالد ترامپ رئیس جمهور سابق آمریکا در تقابل اقتصادی با پکن تطابق دارد، تعرفه‌های گمرکی بر واردات خودروهای برقی، پنل‌های خورشیدی، فولاد و برخی دیگر از کالاهای ساخت چین را افزایش داده است.

کد خبر: ۶۹۸۸۵۳

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۴:۴۳

به گزارش ایران اکونومیست، جوبایدن، رئیس جمهور آمریکا در اقدامی که کاملا با رویکرد دونالد ترامپ رئیس جمهور سابق آمریکا در تقابل اقتصادی با پکن تطابق دارد، تعرفه‌های گمرکی بر واردات خودروهای برقی، پنل‌های خورشیدی، فولاد و برخی دیگر از کالاهای ساخت چین را افزایش داده است.تصمیم اتخاذ شده توسط رئیس جمهور آمریکا،  شامل تعرفه ۱۰۰ درصدی بر خودروهای برقی وارداتی از چین می باشد. دموکراتها مدعی هستند در راستای حمایت از نیروی کار در آمریکا و ایجاد حاشیه امنیت برای کارخانجات تولید کننده خودروی برقی در کشورشان چنین اقدامی را صورت داده اند. به عبارت بهتر، بایدن نیز به مانند ترامپ، به کلید واژه "حمایت گرایی اقتصادی"در این روند استناد کرده است.

اگرچه چینی ها در مواجهه با این کنش و اقدام سلبی طرف آمریکایی، روشها و اقداماتی را به کار خواهند گرفت اما در اینجا موضوع دیگری وجود دارد که لازم است بر روی آن به صورت ویژه متمرکز شویم.تقابل اقتصادی با چین، تبدیل به یک رویکرد تجاری مشترک از سوی دو حزب سنتی آمریکا ( دموکراتها و جمهوریخواهان ) شده است.به عبارت بهتر، ما اکنون با یک رویکرد حزبی یا سیاسی در تقابل با پکن مواجه نیستیم و چینی ها نیز این تهدید را از سوی واشنگتن درک کرده اند. در چنین شرایطی اصل منازعه نه تنها به قوت خود باقیست، بلکه شاهد تشدید آن ، فارغ از نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۴ میلادی خواهیم بود.

چین حرکت خود به سوی هژمونی اقتصادی در نظام بین الملل و تبدیل شدن به قدرت اول جهان در این عرصه را آغاز کرده است. همین مسئله سبب شده است تا واشنگتن علاوه بر بحرانسازی های دائمی و خلق گره های کور استراتژیک در حیاط خلوت چین و در راس آن تایوان، از یک سو هزینه های امنیتی پیش روی این کشور را افزایش داده و از سوی دیگر، مانع از استمرار روند رشد اقتصادی این کشور در جهان شود.

چینی ها در دوران ریاست جمهوری ترامپ نشان دادند که ازابتکار عمل قابل توجهی در مواجهه با سیاستهای ضد دامپینگ علیه خود بهره مند هستند. در سال ۲۰۱۷ میلادی ترامپ هدفگذاری خود از تقابل تجاری با چین را کسری تراز تجاری آمریکا قلمداد کرد. در این خصوص لازم بود سطح واردات از چین کاهش و سطح صادرات به این کشور آُسیایی افزایش یابد. با این حال آمار رسمی وزارت بازرگانی آمریکا در سال ۲۰۲۰ میلادی ( زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری) نشان داد که رئیس جمهور سابق آمریکا در دستیابی به این هدف موفق نبوده است .در نهایت، شکست در جنگ اقتصادی با چین تبدیل به پاشنه آشیل رئیس جمهور سابق آمریکا در انتخابات شد.کار به جایی رسید که برخی جمهوریخواهان سنتی نیز ترامپ را بابت این موضوع مورد انتقاد قرار داده و وی را به عدم محاسبه گری واقع بینانه در عرصه جنگ اقتصادی با پکن متهم ساختند. قدر متیقن برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۴ آمریکا، تقابل مشترک دو حزب سنتی آمریکا با چین است.حتی به نظر می رسد در عرصه تاکتیکی نیز میان جمهوریخواهان و دموکراتها در این عرصه نوعی همپوشانی به وجود آمده که در آینده، بر شدت و عمق منازعات با پکن خواهد افزود. اکثر استراتژیستهای آمریکایی در خصوص غیرقابل مدیریت بودن این منازعه و تبعات آن علیه واشنگتن هشدار داده اند.