دانشمندان ماده کامپوزیت سبز از کاغذ واشی ژاپنی تولید کردند

گروهی از محققان یک دانشگاه در ژاپن با استفاده از ماده سازگار با محیط زیست و کاغذ سنتی ژاپنی، ماده کامپوزیت سبز تولید کرده‌اند که استحکام بیشتر و قابلیت تجزیه دارد.

کد خبر: ۶۹۸۰۸۱

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۰۹:۱۸

به گزارش گروه علم و آموزش ایران اکونومیست از «تک اکسپلور»، کاغذ سنتی ژاپنی با نام «واشی» که به زیبایی و استحکام شناخته می شود، به مدت صدها سال در صحافی کتاب، مبلمان و معماری به کار رفته است اما این اواخر کاربرد واشی در حال کاهش بوده زیرا مردم بیشتر به سمت طراحی غربی برای منازل گرایش پیدا کرده‌اند.

گروهی از محققان دانشگاه «توهوکو» به منظور احیای علاقمندی به این پیشه، یک ماده سازگار با محیط زیست از واشی درست کرده‌اند که استحکام بیشتری دارد و از تجزیه‌پذیری (biodegradability) هم برخوردار است.

در حالی که جهان درصدد دورشدن از مواد پلاستیکی فسیلی و ایجاد یک جامعه پایدارتر است، مواد بر پایه زیستی و تجزیه‌پذیری زیستی خواهان بیشتری پیدا کرده است.

کامپوزیت‌های سبز، پلاستیک را با فیبرهای طبیعی ترکیب کرده و از این طریق موادی با قدرت و استحکام بیشتر و بهبود تجزیه‌پذیری و تاثیر کمتر بر محیط زیست می‌سازند.

بیشتر بخوانید

تولید فیبری فوق سبک با استحکام و سختی زیاد

ساخت ماده‌ای مشابه پلاستیک با چوب و ابریشم

محققان با کمک فناوری نانو خواص کامپوزیت چوب-پلاستیک را بهبود بخشیدند

ابداع محقق ایرانی؛ساخت بیوكامپوزیت چوب پلاستیك از ضایعات ماهی

«هیروکی کوریتا» مولف مقاله توضیحی این تحقیقات و استادیار در دانشگاه توهوکو گفت: ما یک کامپوزیت سبز از واشی ساختیم که خود آن از فیبرهای گیاهی ساخته می‌شود و خصوصیات آن را تقویت کردیم به طوری که هنوز زیبایی کلاسیک خود را حفظ کرده است.

کوریتا و همکارانش برای ساختن این ماده ورقه‌هایی از واشی را با پلی‌بوتیلن سوکسینات (PBS) پرس داغ کردند. مقاومت نهایی این ماده در حد ۵۹.۸۵ MPa بود که این به معنی ارتقای مقاومت آن تا حد بیش از ۶۰ درصد است.

واشی فضای زیادی در بین فیبرهای خود دارد و زمانی که با PBS ترکیب می‌شود، پلاستیک این فضاها را پر می‌کند و از این طریق فیبرها در محل خود قفل می‌شوند و از حرکت فیبرها جلوگیری می شود.

پلی بوتیلن سوکسینات همچنین برای قابلیت تجزیه شدن مورد توجه است و ماده کامپوزیت ایجادشده بسیار سریعتر از پلاستیک خالص تجزیه می شود به طوری که بعد از ۳۵ روز این ماده به میزان ۸۲ درصد تجزیه شد.

این تیم محققان نه تنها موفق به تولید یک ماده جدید شد بلکه همچنین کوریتا اعتقاد دارد که آنها موفق شده‌اند استاندارد آزمایش تجزیه‌پذیری را هم بالا ببرند و طرحی برای تحقیقات آینده در این خصوص فراهم سازند.