با این روش سیستم ایمنی پیر جوان می شود

دانشمندان با آزمایش بر روی موشهای آزمایشگاهی درمان جدیدی را برای سیستم ایمنی پیر کشف کردند

کد خبر: ۶۹۵۶۱۲

تاریخ: ۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۱۰:۲۰

به گزارش ایران اکونومیست، سیستم ایمنی نا متعادل برای چندین دهه پژوهشگران گروه ایروینگ وایسمن در دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا سرنوشت سلول‌های بنیادی خون را به‌طور دقیق دنبال کرده‌اند. این سلول‌ها ذخایر سلول‌های قرمز خون (که اکسیژن را از ریه‌ها به تمام قسمت‌های بدن می‌رسانند) و سلول‌های سفید خون (که از اجزای کلیدی سیستم ایمنی هستند) را پر می‌کنند.

وایسمن و همکارانش در سال ۲۰۰۵ دریافتند که هنگام پیری موش‌ها جمعیت سلول‌های بنیادی خونشان تغییر می‌کند. در موش‌های جوان، بین دو نوع سلول بنیادی خون که هر یک به شاخه متفاوتی از سیستم ایمنی کمک می‌کنند، توازنی وجود دارد. بخش تطبیقی آنتی‌بادی‌ها و سلول‌های T را تولید می‌کند که پاتوژن‌های خاص را مورد هدف قرار می‌دهند. بخش ذاتی پاسخ‌های عمومی مانند التهاب دربرابر عفونت را تولید می‌کند.

اگرچه، در موش‌های پیر توازن میان دو بخش سیستم ایمنی به سمت تولید بیشتر سلول‌های ایمنی ذاتی پیش‌التهابی منحرف می‌شود. تغییرات مشابهی در سلول‌های بنیادی خون انسان‌های سالخورده گزارش شده است و پژوهشگران حدس می‌زنند این امر می‌تواند منجر به کاهش توانایی تولید آنتی‌بادی‌های جدید و پاسخ سلول‌های T شود. همین امر ممکن است توضیح دهد که چرا افراد سالخورده بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های جدی ناشی از عوامل بیماری‌زایی نظیر ویروس‌های آنفلوانزا و SARS-CoV-2 هستند و چرا پاسخ آن‌ها به واکسیناسیون ضعیف‌تر از پاسخ افراد جوان است.

بازگرداندن تعادل سیستم ایمنی

اگر نتیجه‌گیری پژوهشگران درست باشد، بازگرداندن تعادل به جمعیت سلول‌های بنیادی خون می‌تواند سیستم ایمنی را نیز جوان کند.

پژوهشگران این فرض را با تولید آنتی‌بادی‌هایی آزمایش کردند که به سلول‌های بنیادی خون متصل می‌شوند که عمدتا سلول‌های ایمنی ذاتی را تولید می‌کنند. آن‌ها سپس این آنتی‌بادی‌ها را به موش‌های پیر تزریق کردند با این امید که سیستم ایمنی آن‌ها سلول‌های بنیادی متصل به آنتی‌بادی‌ها را تخریب کند.

درمان آنتی‌بادی، سیستم ایمنی موش‌های تحت درمان را جوان کرد. آن‌ها نسبت به موش‌های پیری که درمان را دریافت نکرده بودند، واکنش قوی‌تری دربرابر واکسیناسیون نشان دادند و در دفع عفونت ویروسی بهتر عمل ‌کردند. موش‌های درمان‌شده همچنین دارای سطوح پایین‌تری از پروتئین‌های مرتبط با التهاب بودند که به‌گفته‌ی نویسندگان نشان می‌دهد جمعیت‌های متفاوت سلول‌های بنیادی خون چگونه بر پیر شدن سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارند.

این امکان وجود دارد که تاثیر درمان آنتی‌بادی چیزی فراتر از اثرگذاشتن بر جمعیت سلول‌های بنیادی خون باشد. درمان آنتی‌بادی ممکن است بر محیطی که در آن سلول‌های بنیادی خون می‌توانند زندگی کنند، نیز تاثیر بگذارد. از سوی دیگر، درمان مذکور می‌تواند سلول‌های پیر دیگر را از بدن پاک کند یا پاسخ‌های ایمنی را تحریک کند و از این راه بر نحوه پاسخ موش‌ها به واکسن‌ها و ویروس‌ها تاثیر می‌گذارد.

سال‌ها طول می‌کشد تا رویکرد وایسمن و همکارانش روی انسان‌ها آزمایش شود، اما بسیاری از جنبه‌های زیست‌شناسی سلول‌های بنیادی که زیربنای تولید سلول‌های ایمنی است، در موش‌ها و انسان‌ها مشابه است.

تیم وایسمن درحال کار روی رویکردی مشابه برای ایجاد توازن مجدد سلول‌های بنیادی خون انسان‌های سالخورده است. او معتقد است حتی اگر بودجه کافی وجود داشته باشد و موانع غیرمنتظره‌ای ظاهر نشود، حداقل سه تا پنج سال طول می‌کشد تا آن‌ها بتوانند روش خود را روی انسان آزمایش کنند. در همین حین، پژوهشگران به مطالعه موش‌ها ادامه خواهد داد تا درمورد سایر اثرات درمان آنتی‌بادی مانند این موضوع اطلاعات بیشتری کسب کند که آیا این روش روی میزان سرطان یا بیماری‌های التهابی تاثیر دارد. وایسمن می‌گوید: «سیستم سازنده خون جوان و پیر تفاوت زیادی دارد. تفاوت فقط در مغز استخوان نیست، بلکه در سراسر بدن است.»