مظلوم‌نمایی‌ به سبک فراز کمالوند

۲۶ روز از حضور فراز کمالوند روی نیمکت صنعت نفت آبادان می گذرد، روزهایی که توام با بهانه‌تراشی از سوی این مربی بوده است.

کد خبر: ۶۸۹۲۹۱

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۳:۳۷

به گزارش ایران اکونومیست، فراز کمالوند یکم فروردین ماه سال جاری به عنوان سرمربی جدید صنعت نفت آبادان انتخاب شد. البته او اوایل بهمن ماه سال گذشته در حالی که نفتی‌ها در شرایط جدولی خوبی قرار نداشتند هم به عنوان سرمربی نفت معرفی شد ولی فقط پنج روز دوام آورد و به یکباره اردوی آبادانی‌ها در کیش را ترک کرد تا این تیم قعر جدولی وارد بحران جدیدی شود.

پس از آن نیز مدیران نفتی از سهراب بختیاری‌زاده به عنوان سرمربی جدید خود رونمایی کردند ولی او هم نتوانست ناجی نفتی‌ها باشد تا مدیر باشگاه صنعت نفت مجددا به سراغ کمالوند برود. همان مربی که پیش از این آبادانی‌ها را ترک کرده بود اما نکته قابل تامل این است که چرا این مربی در مقطعی (فصل نقل و انتقالات زمستانه) که فرصت لازم را برای جذب بازیکنان مدنظر برای احیای نفت و نجات تیم داشت، از حضور در آبادان انصراف داد ولی بعد از آن در بحرانی‌ترین حالت ممکن، هدایت صنعت نفت را پذیرفت.

این سرمربی در حالی که با آگاهی کامل از شرایط نفت به آبادان بازگشت، از همان روزهای ابتدایی حضورش تا بعد از بازی اخیر تیمش مقابل استقلال خوزستان، دست از ناله بابت کمبودهای تیمش بر نداشته و دائما از این که لیست را مربیان قبلی تیم پر کرده‌اند و تیمش باید با همین بضاعت کار کند، سخن می‌گوید تا به نوعی فرار رو به جلو داشته باشد.

البته او به نوعی منت هم بر سر آبادانی‌ها در پی پذیرفتن هدایت این تیم گذاشته و در اظهاراتش عنوان کرده «اگرچه از تیم جدا شدم اما دلم در آبادان بود زیرا واقعاً صنعت نفت و این شهر را دوست دارم و دوست نداشتم اتفاق بدی برای صنعت نفت رقم بخورد»؛ این گفته‌های کمالوند در حالی است که اگر او نمی‌خواست اتفاق بدی برای تیمی که آن را دوست دارد، رقم بخورد می‌توانست در فصل طلایی نقل و انتقالات هدایت این تیم را بپذیرد.

کمالوند در بدو ورود به آبادان در حالی که همچنان بر شرایط سخت تیم برای بقا تاکید دارد، خط و نشان هم برای باشگاه کشید و عنوان کرد به مدیریت باشگاه گفته است که اجازه نمی‌دهد کسی به جای او تصمیم بگیرد و او حتی گریزی هم به احتمال سقوط تیمش به لیگ یک داشت و صحبت‌هایش به صورتی بود که خیلی‌ها بر این باور هستند که کمالوند با این قصد و نیت هدایت تیم را در شرایط فعلی پذیرفت و قرارداد یک و نیم فصله منعقد کرد تا نفت را فصل آینده با اهداف خود برای لیگ یک ببندد.

البته کمالوند در سال‌های مربیگری‌اش ثبات چندانی در کار خود نداشته است؛ از جدایی یکباره از تراکتور و استقلال گرفته تا نفت مسجدسلیمان و خیبری که امسال به عنوان مدیرعامل در آن مشغول به فعالیت بود. سابقه کاری این مربی نشان می‌دهد او که بعضا نسبت به شرایط تیم‌هایش گله‌مند و به نوعی همیشه بهانه تراشی کرده است که در واقع یک تیر و دو نشان زده باشد؛ اگر تیم‌های تحت هدایتش به موفقیت برسند، کار خود را بزرگ جلوه دهد و اگر هم ناکامی حاصل شود، در نهایت زمین و زمان را مقصر بداند؛ مثل همین فصل اخیر در صنعت نفت آبادان.

باید دید در نهایت کمالوند که به گفته خودش به دلیل عِرق به آبادان هدایت نفت را پذیرفته می‌تواند معجزه کند و نفت را در لیگ نگه دارد یا در نهایت او به سراغ اهداف دیگر خود برای نفت در لیگ یک خواهد رفت.