سفره‌های محبت که برای نسل بعدی خاطره می‌شود

به آخر ماه رمضان نزدیک می‌شویم، ماه خدا و صفا و صمیمیت و میهمانی خدا روزهای آخر را پشت سر می‌گذارد، در روایت‌ها آمده است، روزه داران این ماه، در دو نوبت خوشحال هستند، هنگام افطار و روز قیامت، خوشحالی افطار روزه داران موجب شده در هر شهر و دیاری، رسوماتی برای زمان افطار در نظر بگیرند، کثرت فرهنگ افطار، خود سبک زندگی رمضانی است و جمع‌آوری این رسومات می‌تواند برای فرهنگ رمضانی امت اسلامی، کتاب‌های متعددی تدوین کرد.

کد خبر: ۶۸۷۵۲۳

تاریخ: ۱۹ فروردين ۱۴۰۳ - ۲۰:۰۹

به گزارش ایران اکونومیست، علی متقیان- مدیر عامل سابق ایران اکونومیست، در یادداشتی آورده است:

از مراسم های ماندگار ماه رمضان و برپایی سفره های افطار می‌توان خاطراتی نوشت، نمونه‌ای از سفره افطار خاطره آمیز، افطار روزه داران عراقی در شهر نجف اشرف، در جوار حرم امیر مومنان علی علیه السلام  شهید رمضان است که در این نگاه، سفره محبت نامیده شد.
دراین  دو سه روزی که میهمان مولای متقیان امیر مومنان امام علی علیه السلام  بودیم، در بین مردم مسلمان معتقد و صمیمی، رسمی را مشاهده کردم که در نوع خود بی‌نظیر وقابل توجه بود، مراسم پایان یک روز  روزه داری در این هوای گرم  نجف اشرف که این روزها به ۳۷ درجه وحتی بالاتر رسیده است،  ‌مراسم جالبی توجه را جلب می‌کرد که  گویا خانواده‌های اهالی نجف،  براین رسم، تاکید دارند و فرزندان خود را با پرپایی این گونه مراسم افطار، با فرهنگ روزه داری آشنا می‌کنند، مجاوران حرم امیر مومنان، برای برگزاری مراسم افطار باتفاق خانواده و بعضا با میهمانانی که برای افطار دعوت کرده‌اند،  با دست داشتن ظروف غذای افطار،  قبل از اذان مغرب در محوطه اطراف حرم مطهر امام علی علیه السلام اجتماع کرده، سفره‌ای،  با داشته‌هایی بدون تکلف، برای افطار پیش بینی کرده بودند، پهن کرده و همه اعضای خانواده با مهربانی تمام،  گرد هم جمع شده با مختصر غذای پیش بینی شده و آماده کرده ،  در پایان یک روز، روزه داری سخت، آماده شنیدن اذان مغرب می‌شوند، جمعیت اطراف حرم برای افطار به حدی است که ایام اربعین و زایران پیاده مسیر نجف تا کربلا را  تداعی می‌کند، در اطراف حرم مطهر، جز راه‌های عبور  فضای خالی دیده نمی‌شود، روزه داران گرد سفره‌های افطاری خود جمع شده  تا روزه خود را افطار کرده  ، اطاعت الهی را به انجام برسانند، آنچه در این سفره‌های با محبت دیده می‌شود، صفا و صمیمیت و ترویج فرهنگ روزه داری است که همه افراد خانواده را باشادی و صفا گرد هم جمع کرده و خاطره ای برای روز داری نسل‌های بعدی، به ارمغان می‌آورند.

نکته دیگر اینکه در این سفره‌ها به چشم می‌خورد، علاوه بر سادگی غذا، ظرف‌های غذای آماده شده توسط خانواده‌ها ست که با سلیقه مادر و خانم خانه،  تهیه و برای افطار تدارک دیده شده وهیچگونه خود نمایی و تفاخر در آن دیده نمی‌شود.
در این اجتماع علاوه بر صفا و صمیمیت خانواده‌ها، حضور در حرم شریف علوی است که در کنار سفره افطار،  دعا و زیارت مولا و نماز و عبادت،  به عنوان مکمل روزه به همراه داشت.