دهقانی فیروزآبادی مطرح کرد: اوصیکم به دیپلماسی

یک استاد دانشگاه گفت که ما از دیپلماسی به عنوان یک مولفه و متغیر قدرت ملی درست استفاده نمی‌کنیم، تا اسم دیپلماسی را می آوریم، از آن به سازش‌کاری و وادادگی تعبیر می‌شود.

کد خبر: ۶۸۱۶۱۶

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۵:۵۳

به گزارش ایران اکونومیست، سید جلال دهقانی فیروزآبادی استاد دانشگاه علامه طباطبایی در هفدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران گفت: اگر عربستان در سیاست خارجی‌اش هم با چین تعامل دارد و هم با روسیه و آمریکا به این دلیل است که امروز دیگر نمی توان بر یک قدرت متمرکز شد و به نظر من این سیاست درست و عقلانی است.

وی ادامه داد برخی معتقدند سیاست خارجی ایران اصلا توان راهبردی عمل کردن ندارد، بلکه باید بنا بر موضوعات و شرایط، اقتضایی عمل کند، این درحالی است که یکی از الزامات سیاست خارجی چندسطحی و پیچیده بودن آن است. نباید این گونه باشد که وقتی درگیر مذاکرات هسته‌ای و برجام هستیم از موضوعات دیگر غافل شویم، سیاست خارجی باید بتواند در سطوح و لایه‌های مختلف و همزمان فعالیت کند.

این استاد دانشگاه دیپلماسی را یک قدرت ملی توصیف کرد و گفت: ما از دیپلماسی به عنوان یک متغییر قدرت ملی درست استفاده نمی‌کنیم، تا اسم دیپلماسی را می آوریم می‌گویند سازش‌کار و واداده، اگر این را داشته باشی اما نتواتی آن را به خوبی به کار بگیری با نداشتنش فرقی ندارد، بنا براین توصیه من این است که "اوصیکم به دیپلماسی".

وی در نقد عملکرد سیاست خارجی گفت: اجماع داخلی خیلی مهم است و من فکر می کنم یکی از ناکامی‌های ما در سیاست خارجی به این دلیل است که تعریف دیپلماسی و منافع ملی بر اساس منافع گروهی انجام می شود و این یکی از مهم ترین آسیب‌هایی است که کشور از این زاویه متحمل می شود.

دهقانی بر خودمختاری راهبردی تاکید کرد و گفت این یعنی بیشینه سازی‌ گزینه‌ها در حالی که در سیاست خارجی گاهی به سمت کمینه سازی گزینه‌ها می‌رویم و از گزینه‌هایی که داریم هم به نحو احسن استفاده نمی‌کنیم. در یک دولت به سمت شرق رویم و در دولتی دیگر به سمت غرب، بلکه باید تلاش کرد تا می‌توانیم گزینه‌هایمان را افزایش دهیم. شبکه تعاملات را باید افزایش داد و باید شبکه‌سازی قدرت کنیم.

این استاد دانشگاه تاکید کرد نباید دیپلماسی و سیاست خارجی را صرفا در میدان توپخانه خلاصه کرد، امروز مهمترین اصول کار دیپلماسی این است که از مسیرهای  مکمل‌ برای تامین منافع ملی استفاده کند، از جمله دیپلماسی عمومی، اقتصادی، تکنولوژی و هوش مصنوعی، سایبری و ارتباطات و غیره.