پشت پرده عکس حاشیه‌ساز ۳ سینماگر

انتشار عکسی از حضور دنیل دی لوئیس در کنار استیون اسپیلبرگ و جیم شرایدن، گمانه‌هایی را درباره بازگشت این بازیگر پرافتخار به سینما مطرح کرده است.

کد خبر: ۶۸۱۳۹۲

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۷:۴۹

به گزارش ایران اکونومیست، در حالی که «دنیل دی لوئیس» در سال ۲۰۱۷ از دنیای بازیگر اعلام بازنشستگی کرده بود اما انتشار تصاویری از سوی عکاسان پاپاراتزی که وی را  همراه با «جیم شرایدن» و «استیون اسپیلبرگ» در حال بیرون آمدن از رستورانی در نیویورک نشان می‌دهد، شایعاتی را درباره بازگشت او عرصه بازیگری مطرح کرده است.

«جیم شریدان» کارگردان ایرلندی شایعات پیرامون بازگشت احتمالی «دنیل دی لوئیس» که برای بازی در فیلم «پای چپ من» ساخته این کارگردان برنده جایزه اسکار شده را  رد کرد.

«دی لوئیس» در دو فیلم دیگر ساخته «جیم شرایدون» به عنوان «به نام پدر» و «بوکسور» نیز نقش آفرینی کرده است.

«شریدان» همچنین عنوان کرد جلسه سه نفر آنها درباره راه‌اندازی مجدد پروژه طولانی‌مدت خود درباره خانواده کندی بوده و قرار است «دنیل دی ‌لوئیس» فقط به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و نه به‌عنوان یک بازیگر، در این پروژه حضور داشته باشد.

به گزارش ددلاین، «دی لوئیس» که به ندرت در انظار عمومی ظاهر می‌شود اخیرا در مراسم اعطای جایزه بهترین کارگردانی هیات ملی نقد آمریکا به مارتین اسکورسیزی برای فیلم «قاتلان ماه کامل» ظاهر شد.

این ستاره سینما پیش از این هم از شغلش فاصله گرفته بود و از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰  مجذوب کفاشی شد و به فلورانس ایتالیا رفت تا آن‌طور که گفته می‌شود زیر نظر «استفانو بمر» کفاش معروف ایتالیایی آموزش ببیند.

بیشتر بخوانید:

بازیگرانی که تسخیر نقش‌ خود شدند

آشنایی با پرافتخارترین بازیگران تاریخ سینما

دی لوییس پس از پنج سال با فیلم «دار و دسته نیویورکی» (۲۰۰۲) ساخته مارتین اسکورسیزی بار دیگر به سینما بازگشت و برای این فیلم بار دیگر نامزد اسکار شد. او اولین اسکارش را برای «پای چپ من» (۱۹۸۹) به دست آورد و برای بازی در «خون به پا می‌شود» (۲۰۰۷) یک اسکار دیگر کسب کرد. وی در سال ۲۰۱۳ برای بازی درخشان در فیلم «لینکلن» برای سومین بار برنده اسکار شد.

این بازیگر که اکنون ۶۶ ساله است، در سال ۱۹۷۱ با فیلم «یکشنبه؛ یکشنبه لعنتی» وارد دنیای بازیگری شد. او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۷ در ۱۹ فیلم ایفای نقش کرد که مهمترین آن‌ها«گاندی» ۱۹۸۲، «لباس‌شوئی زیبای من» ۱۹۸۵۵، «اتاقی با یک چشم‌انداز» ۱۹۸۵، «سبکی تحمل‌پذیر هستی» ۱۹۸۸، «آخرین موهیکان» ۱۹۹۲، «به نام پدر» ۱۹۹۳ و «مشت‌زن» ۱۹۹۷ بودند.

او به عنوان یکی از گزیده‌کارترین بازیگران صنعت فیلم‌سازی شناخته می‌شود، به طوری در ۱۸ سال اخیر تنها در پنج فیلم به ایفای نقش پرداخته است. او از سبک متد اکتینگ در بازیگری پیروی می‌کند و به تحقیق درباره نقش‌هایش مشهور است و معمولا در طول دوره فیلمبرداری، او به طور کامل در نقش خود باقی می‌ماند.

دی لوئیس که آمار چشمگیر ۱۴۶ جایزه سینمایی را در کارنامه سینمایی دارد، در سال ۲۰۰۵ جایزه دوربین طلای جشنواره برلین را دریافت کرد و به عنوان بخشی از افتخارات سینمایی وی می‌توان به چهار جایزه از انجمن منتقدین بوستون، جایزه دستاورد سینمایی از جوایز فیلم مستقل انگلیس، سه جایزه از انجمن منتقدین نیویورک، دو جایزه از جوایز فیلم ایرلند، کسب سه جایزه از انجمن منتقدین فیلم لندن، سه جایزه از انجمن منتقدین سینمایی لس‌آنجلس، جایزه بهترین بازیگری از جشنواره‌های فیلم مراکش و مونترال، سه جایزه بهترین بازیگر مرد از جوایز انجمن ملی منتقدین فیلم، کسب پنج جایزه از انجمن منتقدین نیویورک، جایزه دستاورد بازیگری از جشنواره فیلم پالم اسپرینگز، بهترین بازیگر خارجی جوایز اتحادیه منتقدان روسیه، جایزه دستاورد سینمایی از جشنواره سانتا باربارا، کسب دو جایزه از جوایز فیلم ساتلایت، سه جایزه و یک نامزدی در جوایز انجمن بازیگران آمریکا و جایزه دستاورد بازیگری از جشنواره فیلم تلورید اشاره کرد.