وقتی کارما، شعر می‌شود

شاعران از گذشته تا به امروز به تفاوت‌ها و پیامدهای کارما اشاره کرده‌اند. شعرهایی مانندای مکافات عمل پر بیخبر طی گشت عمر در وداع هر نفس صبح جزا خوابید ه بودنشان می‌دهند که هر اقدام و کاری که انجام می‌دهیم، نتایج و پیامدهایی را به همراه دارد که بلاخره به خوبی یا به بدی مثل بومرنگ به ما باز می‌گردند.

کد خبر: ۶۷۷۵۲۲

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۳:۰۸

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از خبرگزاری شعر ایران_تارنا: در زبان سانسکریت، معنای "کارما" که به عنوان "اعمال" یا "مجموع اقدامات" ترجمه می‌شود، به یک مفهوم مهم در فلسفه هندو و بودایی اشاره دارد. این مفهوم می‌گوید که هر اقدامی که فرد انجام می‌دهد، عواقب و پیامدهایی را هم به همراه دارد که خواه، ناخواه در زندگی آینده یا کنونی فرد تاثیر خواهد گذاشت.

در فلسفه هندو و بودایی، کارما یکی از عوامل اصلی تعیین کننده سرنوشت فرد در چرخه تولد و مرگ است و اعتقاد دارند که فرد می‌تواند با انجام اعمالی شرایط زندگی آینده خود را تأمین کند. از طرفی فهم کارما به معنای این است که هر فردی مسئولیت کارهای خود را بر عهده می‌گیرد و در نتیجه پیامدهای اعمال خود را نیز متقبل می‌شود. البته این تفاسیر کارما بر اساس مفاهیم فلسفی هندو و بودایی است و ممکن است تفسیرهای دیگری از این مفهوم نیز وجود داشته باشد.

شاعران نیز از گذشته تا به امروز به تفاوت‌ها و پیامدهای کارما اشاره کرده‌اند.

مثلا در ترکیب‌بند صامت بروجردی در بند اول تا آخر  می‌خوانیم

از مکافات عمل غافل مشو

گندم از گندم بروید جو ز جو

و علیرضا آذر:

اما من ِ امروزی کابوسِ پر از خواب است

تکلیف شب و روزم با دکتر اعصاب است

نفرینِ کدام احساس خون کرد جهانم را؟

با جهد چه جادویی بستند دهانم را؟

بابک تمیز نیز سروده:

گرگ بودن در لباس میش گشته کارما

خواجگی در صورت درویش گشته کارما...

و بیدل:

ای مکافات عمل پر بیخبر طی گشت عمر

در وداع هر نفس صبح جزا خوابید ه بود

و سعدی:

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر

کای نور چشم من بجز از کشته ندروی

و فردوسی:

اگـر نرم گوید زبان کسی‌

به گوشش درشتی نیاد بسی

و ابن یمین:

اگر بد کنی چـشم نیکی مدار

که گر خار کاری سمن ندروی

این شعرها و نمونه‌های بسیار دیگر نشان می‌دهند که هر اقدام و کاری که انجام می‌دهیم، نتایج و پیامدهایی را به همراه دارد که بلاخره به خوبی یا به بدی مثل بومرنگ به ما باز می‌گردند. همچنین بیان می‌کنند که مسئولیت اعمال ما بر عهده خودمان است و باید پیامدهای آن را بپذیریم.

البته نویسنده کتاب کارما، سادگورو به انگلیسی(Sadhguru) تعریف بهتر و دیدگاه وسیعتری دارد که از این همه عقاب و عذاب که از آموزه‌های دینی سرچشمه گرفته پا را فراتر گذاشته است.

در بخشی از کتاب کارما می‌گوید:

کارما چیست؟ اکثر مردم کارما را به عنوان ترازنامه‌ای از اعمال خوب و بد، فضایل و گناهان درک می‌کنند. مکانیزمی که حکم می‌کند ما نمی‌توانیم از عواقب اعمال خود فرار کنیم. در واقع کارما ربطی به پاداش و مجازات ندارد. کارما به سادگی به معنای عمل است: عمل شما، مسئولیت شما.

این یک سیستم خارجی جرم و مجازات نیست، بلکه یک چرخه داخلی است که توسط شما ایجاد شده است. انباشت کارما فقط با نیت شما و نحوه واکنش شما به آنچه برای شما اتفاق می‌افتد تعیین می‌شود. با گذشت زمان، ممکن است اسیر الگوهای رفتاری ناخودآگاه خود شوید.

جالب است بدانید جلد کتاب، انسان اولیه‌ای را نشان می‌دهد که در حال هبوط از یک درخت است.

شما هم از کارما بسرایید.