سیمای تهران پس از زلزله‌ نسبتا شدید چگونه خواهد شد؟

رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران با تشریح سیمای احتمالی شهر تهران پس از یک زلزله نسبتا شدید بر ضرورت برنامه‌ریزی برای مواجهه با این موارد و کاهش آسیب‌های ناشی از آن تاکید کرد.

کد خبر: ۶۶۱۸۸۴

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۴۰۲ - ۱۶:۵۳

به گزارش ایران اکونومیست، علی نصیری در نشست مشترک اعضای شورای اسلامی و مدیران شهرداری کلانشهر همدان و سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران با بیان این نکته که همدان همواره در کمیته‌های کلانشهر فراتر از یک شهر عمل کرده است، گفت: شهرهای ما نسبت به ۱۰سال پیش شرایط بهتری پیدا کرده‌اند و البته باید این روند روبه رو رشد را با سرعت بیشتری ادامه دهیم.

وی درباره مهم‌ترین مخاطرات شهر تهران گفت: سیل، زلزله، طوفان، آتش‌سوزی، موادخطرناک، تهدیدات بیولوژیک، تغییرات آب و هوایی، فرونشست زمین، فروریزش ساختمان‌ها و تجمعات انبوه از جمله مخاطرات عمده پایتخت محسوب می‌شود.

نصیری در ادامه به تشریح سیمای تهران پس از زلزله احتمالی پرداخت و گفت: آتش‌سوزی گسترده، هجوم شهروندان، آبگرفتگی، واژگونی تانکرهای سوخت، قطع شبکه‌های ارتباطی، مسدود شدن راه‌های مواصلاتی، اختلال در امدادرسانی و تخریب برخی مراکز درمانی یه عنوان بخشی از آسیب‌های احتمالی در صورت رخداد یک زلزله بزرگ در تهران است که باید برای هر کدام برنامه‌ریزی داشت. ما البته تلاشیم که با شناخت هر یک از این موارد از وقوع آن جلوگیری کرده یا شدت آسیب ناشی از آن را کاهش دهیم.

عضویت ۲۸ هزار نفر در گروه‌های دوام

رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران در ادامه به تشریح فعالیت‌های گروه‌های دوام به منظور استفاده از توان مردمی برای مقابله با بحران در ساعات اولیه پرداخت و گفت:‌ فرهنگ بحران باید درست شکل بگیرد، ما مولفه‌های فرهنگی زیادی داریم که هم می‌توان آن را اصلاح کرد و هم می‌توان از آن برای رفع بحران استفاده کرد. در حال حاضر ۲۸ هزار نفر عضو گروه‌های دوام هستند که ما در تلاشیم این آمار را افزایش دهیم.

وی افزود: کار راهبردی ما در این دوره اولویت مسایل ایمنی و پیشگیری و ایمن‌سازی شهر بود که در اولویت قرار گرفت و شهر به یک کارگاه بزرگ ایمنی تبدیل شده است. همچنین نهادهای حوزه ریسک که پراکنده بود در شهرداری همه ذیل سازمان تجمیع شد و پدافند غیر عامل و موضوعات HSE هم به مجموعه سازمان اضافه شد و در ادامه، مردم‌محوری با جدیت بیشتری دنبال شد، چرا که هیچ بحرانی نیست که بدون همکاری مردم بتوان آن را جمع کرد.