لوپوس می تواند موجب افسردگی و اختلالات روانی شود

بیماری لوپوس زمانی که دستگاه عصبی را درگیر می کند، می تواند موجب از دست دادن حافظه، سردرد، گیجی، تغییرات شنیداری و دیداری، ضعف ماهیچه ها، افسردگی و اختلالات روانی شود.

کد خبر: ۶۶۱۶۶

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۳ - ۱۱:۲۵

به گزارش ایران اکونومیست از مرکز تحقیقات روماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، افراد مبتلا به لوپوس چه نوع خفیف یا شدید، نیازمند مراقبت های پزشکی دقیق و تغییر در شیوه زندگی برای تحت کنترل درآوردن بیماری تا حد امکان، هستند.

بیماری لوپوس یکی از انواع بیماری خود ایمنی است و زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن بیمار شروع به حمله بافت ها و اندام های بدن خود فرد می کند. این حملات باعث التهاب، ورم و آسیب دیدن نقاط مختلف بدن همچون مفاصل، پوست، کلیه ها، خون، قلب و ریه می شود.

*** ابتدا ممکن است برخی از موارد را بیماران احساس کنند:

- خشم یا افسردگی ناشی از تغییر در وضعیت سلامت

- نگرانی در مورد آنچه باید به خانواده، دوستان و یا همکارانتان بگویید

- احساس گناه به علت ابتلا به لوپوس و بار ناشی از آن بر روی خانواده

- ترس از دست دادن کار ( اگر نتوانند دیگر مانند گذشته به طور منظم کارکنند).

-بیمار در مورد نگرانی ها و احساسات خود با پزشک، پرستار، دوستان و یا خانواده صحبت و مشورت کند و در برخی اوقات صحبت با افراد مبتلابه لوپوس می تواند مفید باشد.

***اثرات روان شناختی کورتیکواستروئیدها (پردنیزولون):

این داروها برای درمان بسیاری از علایم لوپوس که از التهاب ناشی می شوند، مورداستفاده قرار می گیرند.

استفاده از داروی ذکرشده می تواند باعث خشم، تغییرات رفتاری، کم حافظگی، افسردگی، تغییرات شخصیتی و دیگر مشکلات روان شناختی شود. تا زمانی که از این داروها مصرف می شود باید در مورد عوارض ناشی از این داروها اطلاع داشته باشید.

همچنین خانواده و دوستان هم باید متوجه عوارض داروها باشند تا بتوانند در صورت بروز هریک از عوارض شمارا حمایت کنند.

***افسردگی:

احساس افسردگی در زمان هایی که بیمار در کشمکش با کنترل بیماری هست و یا به دلیل مصرف دارو امکان بروز دارد. ارتباط مؤثر با پزشک و اعضا تیم مراقبت های پزشکی و دوستان و خانواده تان نقش مهمی برای روبه رو شدن با این احساسات را دارد.

***نگرانی در مورد آینده:

به دلیل اینکه آینده و دوره بیماری ناشناخته است برنامه ریزی برای شغل، خانواده وزندگی مشکل است.

***نگرانی های خانوادگی:

این بیماری خود و خانواده را هم تحت تأثیر قرار خواهد داد و آن ها نیز در درک شرایط و سازگاری با آن، لحظات سختی خواهند داشت. ممکن است احساس گیجی، درماندگی و ترس داشته باشند.

به دلیل محدودیت های فیزیکی ، نقش های قدیمی و مسئولیت های قبلی در خانواده نیاز به تغییر دارد.

مهم است که افراد باصداقت و بی ابهام با یکدیگر صحبت کنند. حائز اهمیت است که خانواده نیز در مورد بیماری اطلاعاتی داشته باشند تا شرایط فیزیکی و روانی شما و تغییرات ناشی از آن بر خانواده را، درک کنند.

***بیماران از خود مراقبت کنند

- تاحد امکان در مورد لوپوس اطلاعات جمع آوری کنید

- درک کنید که احساسات گوناگونی را تجربه خواهید کرد به ویژه اگر در مراحل ابتدای تشخیص بیماری باشید و با این حقیقت روبه رو شده باشید که به لوپوس مبتلا هستید.

- نگرشی مثبت در پیش بگیرید.

- روی منابع و توانایی های شخصی خود مانند خانواده، دوستان، همکاران و روابط اجتماعی خود تمرکز کنید.

- نیازهای خود را معین کنید و سپس برای رسیدن به آن برنامه ریزی کنید.

- از تعیین کردن هدف برای خود نترسید اما انعطاف پذیر باشید.

- با موقعیت های استرس زا مقابله کنید، زیرا استرس و خشم می تواند علائم بیماری شمارا تشدید کند.

- صحبت کردن در مورد لوپوس و تأثیر آن بر زندگی تان را با گروه سلامت، خانواده و دوستان و همکاران تمرین کنید.

- به خاطر داشته باشید که خوب زندگی کردن با لوپوس امکان پذیر است. مهم است که کنترل بیماری را در دست بگیرید و اجازه ندهید که بیماری کنترل شمارا به دست گیرد.

ایجاد خلق وخوی مثبت و تلاش برای شاد بودن، تفاوت بزرگی را در کیفیت زندگی خودتان و خانواده و دوستان به وجود می آورد.

***دستگاه عصبی در لوپوس

بیماری های مذکور طیف وسیعی از مشکلاتی را پوشش می دهد که ممکن است به لوپوس مربوط باشند یا نباشند. مشکلات شامل موارد مربوط به فهمیدن، از دست دادن حافظه، سردرد، گیجی، تغییرات شنیداری و دیداری، ضعف ماهیچه ها، افسردگی و اختلالات روانی است.

به دلیل اینکه این مشکلات می تواند مربوط به استفاده از داروها یا بیانگر شرایط دیگر باشد، تشخیص قطعی اختلال سیستم عصبی مرکزی مشکل است. علائم هشداردهنده شامل:

- حمله ی صرع

- دوره هایی از فراموشی، بی تابی و یا گیجی

- ایجاد مشکلات شنیداری یا دیداری و یا تشدید آن ها

- تغییرات غیرمعمول و عجیب در رفتار

- نوسانات خلقی

- کما

- فلج

- کرخی

- نشانه هایی از سکته ی مغزی شامل ضعف یا بی حسی در بازوها، پاها، صورت یا سنگینی در یک سمت بدن، تغییر در تکلم، گیجی یا سردردهای مکرر

***افسردگی

با افسردگی، افراد ممکن است احساس ناامیدی، تنهایی یا درهم شکستگی کنند. ممکن است برای این افراد سپری کردن یک روز مشکل باشد. افسردگی می تواند ناشی از بیماری لوپوس یا به دلیل داروهایی باشد که شخص برای درمان استفاده می کند، به ویژه داروهای کورتیکواستروئیدها.

***علائم هشداردهنده:

- خلق وخوی افسرده

- کاهش قابل توجه وزن یا ایجاد اختلال در خواب و یا خوابیدن زیاد

- خستگی مفرط یا از دست دادن انرژی

- افزایش نگرانی یا ناتوانی در تصمیم گیری

- احساس درهم شکستگی و ناتوانی در انجام وظایف ساده ای چون بهداشت فردی، کار منزل یا نگهداری از فرزند

- احساس ناامیدی نسبت به جنبه های مختلف زندگی

- خشم غیرعادی و یا عصبانیت

- افکار مکرر در مورد مرگ و خودکشی