افزایش سرعت تخریب زیستگاه‌ها با دسترسی بیشتر انسان به فناوری

سرپرست معاونت محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی محیط زیست با اشاره به اهمیت زیستگاه‌ها اظهار کرد: در چند سده اخیر با توجه به دستیابی بشر به فناوری‌ها، بهره‌برداری‌ها سرعت بیشتری یافته و موجب فروپاشی سامانه‌های زیستی و در معرض خطر انقراض قرار گرفتن بسیاری از گونه‌های جانوری و گیاهی شده است.

کد خبر: ۶۵۹۷۹۱

تاریخ: ۰۹ مهر ۱۴۰۲ - ۰۷:۵۹

به گزارش ایران اکونومیست، از ۱۷ دسامبر سال ۱۹۸۵ سازمان ملل متحد اولین دوشنبه اکتبر هر سال را به عنوان روز جهانی زیستگاه نامگذاری کرده است.«تخریب زیستگاه» در دنیا از جمله ایران مهم‌ترین عامل نابودی گونه‌ها و از بین رفتن منابع ژنتیکی است. این مناسبت به جهان یادآوری می‌کند که همـه مـا قـدرت و مسـئولیت شکل دادن به آینده شهرهای‌مان و مسئولیت حفظ و نگهداری زیستگاه برای نسل‌های آینـده را برعهـده داریم. در حال حاضر به طور همزمان در بسیاری از نقاط کشور توسعه معدنی در حال رخ دادن است همچنین اقدامات مخرب انسانی باعث از بین رفتن زیستگاه‌ها در فضای شهری شده است. به گفته سرپرست معاونت محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی محیط زیست استان تهران  از زمانی که بشر به فناوری‌ها دستیابی پیدا کرده است سرعت بهره‌برداری‌ها افزایش یافته و موجب فروپاشی سامانه‌های زیستی شده است.

بیشتر بخوانید:

سایه آلودگی هوا بر سر زیستگاه‌های انسانی

سهم بالای منابع خانگی پایتخت در انتشار دی‌اکسید کربن

علی امرالهی در گفت و گو با ایران اکونومیست در آستانه روز جهانی زیستگاه اظهار کرد: از زمانی که بشر پا به عرصه هستی گذاشت، همواره محیط زیست را مورد بهره‌برداری قرار داده و به عرصه‌ها و منابع طبیعی متکی بوده است. در چند سده اخیر با توجه به دستیابی بشر به فناوری‌ها، بهره‌برداری‌ها سرعت بیشتری یافته و موجب فروپاشی سامانه‌های زیستی و در معرض  خطرانقراض قرار گرفتن بسیاری از گونه‌های جانوری و گیاهی شده است. این سرعت تغییر در دهه‌های اخیر سازگاری موجودات زنده با محیط زیست را دچار مشکل کرده است.

وی افزود: از طرفی نیز پیشرفت علوم زیستی و ناهنجاری‌هایی مانند سیل که ما از طبیعت دریافت و شناختی که نسبت آن پیدا کرده‌ایم، موجب شده است تا به اشتباهات خودمان در این خصوص پی ببریم چراکه نحوه استفاده و بهره‌برداری از محیط زیست و طبیعت خیلی بیش از اندازه بوده است و در این راستا نیازمند مدیریت هستیم. در سده‌های اخیر موضوعات مربوط به حفاظت از این عرصه‌ها  در قالب مناطق حفاظت شده مد نظر قرار گرفت. حفاظت از محیط زیست قابل تعمیم به تمام افراد جامعه است و تنها شامل کارکنان در حوزه‌های طبیعی و محیط زیست و کسانی که در طبیعت کار می‌کنند، نمی‌شود.

سرپرست معاونت محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی محیط زیست استان تهران تصریح کرد: طبیعت با وجود تمام جاذبه‌ها، ارزش‌ها و فوایدی که برای بشر داشته همیشه مورد ظلم و بی‌مهری واقع شده است. به طور مثال در خود استان تهران که یکی از قطب‌های بزرگ صنعتی، سیاسی، اقتصادی و ... است به دلیل بهره‌برداری خارج از توان منابع طبیعی آن خسارات جبران ناپذیری به طبیعتش وارد شده است البته این استان مناطق چهارگانه‌ای دارد که با وجود در امان نماندن از بهره‌برداری‌ها و دست‌اندازی‌ها به دلیل حفاظت‌هایی که انجام شده نسبت به سایر عرصه‌ها وضعیت مناسب‌تری دارد و حتی برخی مناطق وضعیت ممتازی دارد که می‌توان در بحث بازیابی توان طبیعی آن‌ها تلاش بیشتری کرد.

وی ادامه داد:یکی از  ساده‌ترین و مهم‌ترین دلایل حفاظت از محیط زیست و زیستگاه‌ها این است که محیط زیست یک نعمت الهی است و طبق اصل ۵۰ قانون اساسی امانتی از گذشتگان است که باید از آن حفاظت کنیم و به دست آیندگان برسانیم. تمام طبیعت، زیبایی آفرینش است که خداوند آن را با شرایطی خاص و با وجود کوهستان‌ها و جنگل‌ها و با حضور حیات وحش ایجاد کرده است و عجین شدن طبیعت و جانوران بسیار ارزشمند است. اگر هر یک از این عناصر وجود نداشته باشد طبیعت دیگر زیبایی کنونی را ندارد.

به گفته امرالهی از جمله دلایل مهم دیگری که در زمینه حفظ زیستگاه‌ها و طبیعت و محیط زیست به آن توجه ویژه‌ای داشته باشیم، حق حیات و چرخه حیات است. حق حیات و چرخه حیات امری است که برای تمام جانوران لازم است که وجود داشته باشد و به صورت زنجیروار به هم متصل هستند و اگر این زنجیره حفظ نشود و عضوی از آن قطع شود بالاخره در یک موقعیتی این جانوران و محیط زیست دچار مشکل می‌شوند همچنین موضوع پوشش گیاهی و اهمیت حفاظت از آن نیز بسیار مهم است و اهمیت آن بر کسی پوشیده نیست.

وی در پایان تصریح کرد: روز جهانی زیستگاه‌ها به ما یادآوری می کند که همه انسان‌ها به‌نحوی در حفظ و نگهداری از محیط زیست مسئول هستند تا این امانت را به آیندگان تحویل دهند. زمین یگانه زیستگاه تمام زیست‌مندان است و باید با همدلی در حفظ از این نعمت الهی تلاش کنیم.